Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku wyrokiem z dnia 9 stycznia 2013 r. oddalił skargę Z. P. na postanowienie Pomorskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Gdańsku z dnia [...] maja 2012 r. nr [...], którym utrzymano w mocy postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla miasta na prawach powiatu w Gdyni z dnia [...] marca 2012 r. wstrzymujące prowadzenie robót budowlanych polegających na wznoszeniu ścian w obrębie kondygnacji przyziemia, nakazujące zabezpieczenie terenu budowy poprzez wydzielenie przed dostępem osób trzecich w celu wyeliminowania możliwości zagrożenia dla ludzi i mienia, jakim jest dodatkowe obciążenie stropu budynku nad piwnicą.
Z. P. pismem z dnia 21 marca 2013 r. złożył skargę kasacyjną od powyższego wyroku. W skardze kasacyjnej zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia Pomorskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Gdańsku. W uzasadnieniu wniosku skarżący podniósł, że jest osobą ubogą i nie posiada środków na realizację przedmiotowej decyzji.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) - dalej p.p.s.a., wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania.
Obowiązek uprawdopodobnienia istnienia przesłanek z tego przepisu spoczywa na wnioskodawcy. Przepis art. 61 § 3 p.p.s.a. zobowiązuje stronę do wskazania przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, nie nakładając obowiązku ich udowodnienia, przy czym uprawdopodobnienie nie może z reguły opierać się na samych twierdzeniach strony. Sąd musi opierać się na jakimś materiale pozwalającym zająć stanowisko. Ciężar uprawdopodobnienia spoczywa na stronie, która wywodzi skutki prawne ze swych twierdzeń. Zatem to strona składająca wniosek w trybie art. 61 § 3 p.p.s.a. jest zobowiązana do wykazania, że zachodzą warunki uzasadniające wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Uzasadnienie wniosku powinno odnosić się do konkretnych okoliczności. Nie jest wystarczające powtórzenie we wniosku treści przepisu.
Należy zauważyć, że oceniając okoliczności konkretnej sprawy w kontekście wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu, obowiązkiem Sądu zawsze będzie ich analiza pod kątem obiektywnych skutków, jakie spowoduje jego wstrzymanie oraz ustalenie, czy udzielenie na czas prowadzonego postępowania sądowego ochrony prowizorycznej nie będzie potencjalnie zagrażać innym dobrom chronionym poprzez niewykonanie zaskarżonej decyzji. Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego ważąc przedstawione przez skarżącego wnioski, oraz przedmiot zaskarżonej decyzji należy dojść do wniosku, iż wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia nie zasługuje na uwzględnienie ponieważ wstrzymanie wykonania tego postanowienia może potencjalnie zagrażać nadrzędnemu dobru chronionemu jakim jest zdrowie ludzkie, ponieważ zaskarżone postanowienie nakazuje zabezpieczenie ternu budowy.
Z tych przyczyn Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 61 § 3 w zw. z art. 193 p.p.s.a., orzekł, jak w sentencji postanowienia.