Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu wyrokiem z dnia 12 marca 2015 r., sygn. akt II SA/Po 1382/14, oddalił skargę Gminy Swarzędz na decyzję Dyrektora Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w Poznaniu z dnia [...] października 2014 r. w przedmiocie cofnięcia pozwolenia wodnoprawnego na szczególne korzystanie z wód.
W skardze kasacyjnej od powyższego orzeczenia Gmina Swarzędz wniosła o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji podnosząc, że cofnięcie pozwolenia wodnoprawnego naraża Gminę na odpowiedzialność, w tym administracyjną, a także stanowi faktyczne zagrożenie dla gospodarczego funkcjonowania Gminy.
W uzasadnieniu wniosku podkreślono, że zgodnie art. 7 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym zaspokajanie zbiorowych potrzeb wspólnoty należy do zadań własnych gminy. W szczególności zadania własne obejmują sprawy ładu przestrzennego, gospodarki nieruchomościami, ochrony środowiska i przyrody oraz gospodarki wodnej. W związku z tym obowiązkiem Gminy jest stałe i nieprzerwane świadczenie usług użyteczności publicznej wynikających z tego zadania, a pozwolenie wodnoprawne, którego dotyczy postępowanie, jest dla tych celów niezbędne. Nieuwzględnienie wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji o cofnięciu pozwolenia spowoduje więc dotkliwe skutki społeczne wspólnoty samorządowej Gminy Swarzędz.
Ponadto brak wstrzymania wykonania decyzji może skutkować pociągnięciem Gminy do odpowiedzialności karnej stosownie do art. 192 ust. 1 Prawo wodne. Istnieje zatem realne zagrożenie, iż wykonanie zaskarżonej decyzji mogłoby spowodować znaczną szkodę po stronie Gminy. Decyzja wodnoprawna konieczna jest dla wykonywania przez Gminę ochrony gospodarki wodnej na jej terenie, a wstrzymanie wykonania decyzji w przedmiocie cofnięcia pozwolenia może zapewnić stronie należytą tymczasowa ochronę prawną.
Dyrektor Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w odpowiedzi na skargę kasacyjną wniósł o oddalenie wniosku.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie.
Po oddaleniu skargi, skarżący, który wniósł skargę kasacyjną może wystąpić z wnioskiem o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji (por. uchwała składu siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 16 kwietnia 2007 r., I GPS 1/07, ONSAiWSA z 2007 r., nr 4, poz.77).
Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 zwana dalej "p.p.s.a.") sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Z konstrukcji powyższego przepisu wynika, że na skarżącym spoczywa ciężar wykazania przesłanek zawartych w cytowanym przepisie, zaś sąd może wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu, jeżeli jest spełniona ustawowa przesłanka określona jako potencjalna możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, gdy akt lub czynność zostanie wykonana. Jest to wyjątek od zasady, w myśl której wniesienie skargi do sądu nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu lub czynności.
Z treści zaskarżonych w sprawie decyzji wynika, że powodem cofnięcia pozwolenia wodnoprawnego uprawniającego do odprowadzania ścieków opadowych do rzeki Cybiny było stwierdzenie odprowadzania do sieci kanalizacji deszczowej również ścieków bytowych. W trakcie przeprowadzonej kontroli na terenie zlewni kolektora deszczowego Swarzędz stwierdzono występowanie w pobranych próbkach ścieków deszczowych bakterii Escherichia coli i Enterokoki (Paciorkowce kałowe).
W takim stanie sprawy argumenty podniesione we wniosku nie przemawiają za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji głównie w kontekście zagrożenia jakie może stwarzać dla środowiska dalsze korzystanie z pozwolenia wodnoprawnego.
Przy ocenie wniosku nie można było również pominąć stanowiska Dyrektora Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej, który stwierdził, że w realiach niniejszej sprawy wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji oznaczałoby, iż ścieki (zmieszane ścieki opadowe i bytowe) wprowadzone do rzeki Cybiny wywoływać mogą w jej wodach takie zmiany fizyczne, które uniemożliwiałyby spełnianie przez wody zasilanego przez nią Jeziora Maltańskiego wymagań jakościowych związanych z funkcjonowaniem na nim legalnego kąpieliska określonego w art. 34j ust. 1 ustawy Prawo wodne.
W związku z powyższym Naczelny Sąd Administracyjny, mając na względzie treść art. 61 § 3 w zw. z art. 193 p.p.s.a. postanowił jak w sentencji postanowienia.