Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 12 marca 2021 r. sygn. akt II SA/Gl 1355/20 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach oddalił skargę P. sp. z o.o. w W. (dalej "skarżąca") na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. (dalej "SKO") z dnia [...] sierpnia 2020 r. w przedmiocie warunków zabudowy terenu.
Skargę kasacyjną od powyższego wyroku wniosła skarżąca, reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika. W skardze został zawarty wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji oraz decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] lipca 2020 r. znak [...]. W uzasadnieniu tego wniosku pełnomocnik skarżącej wskazał, że brak wstrzymania wyżej wskazanych decyzji powoduje ryzyko wydania ewentualnych negatywnych rozstrzygnięć dla spółki. Strona zwróciła uwagę, że ewentualne procedowanie przez organy w sprawie wydania kolejnej decyzji w sprawie warunków zabudowy może prowadzić do trudnych do odwrócenia skutków prawnych.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
W myśl art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 z późn. zm.; dalej: p.p.s.a.), sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy.
Należy przypomnieć, że decyzja o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu ma charakter aktu stwierdzającego, że zamierzona inwestycja jest zgodna z ładem przestrzennym, obowiązującym dla miejsca jej realizacji. Decyzja taka nie wywołuje skutków materialnych. W związku z tym, organy administracji publicznej nie mają możliwości użycia przymusu państwowego w celu doprowadzenia do stanu zgodnego z treścią zaskarżonej decyzji. Jako początkowy etap procesu inwestycyjnego, daje ona inwestorowi prawo do wystąpienia do organu administracji architektoniczno-budowlanej o pozwolenie na budowę. Sama w sobie, nie stanowi jednak aktu, który dawałby podstawę do rozpoczęcia robót budowlanych i realizacji planowanej inwestycji. Tym samym nie może ona na tym etapie inwestycyjnym wyrządzić skarżącej szkody lub wywołać nieodwracalnych skutków.
W treści swojego wniosku strona wskazuje, że chodzi jej bardziej o skutki prawne niż faktyczne. Naczelny Sąd Administracyjny stoi jednak na stanowisku, że ewentualne zagrożenie wynikające z prowadzenia dodatkowych postępowań administracyjnych nie może być utożsamiane ze znaczna szkodą dla składającej wniosek i nie wyczerpuje przesłanek z art. 61 § 3 p.p.s.a.
W tym stanie rzeczy, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 61 § 3 w zw. z art. 193 p.p.s.a, orzekł jak w sentencji.