Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, postanowieniem z dnia 6 maja 2014 r., sygn. akt VII SA/Wa 225/14, odrzucił skargę E. W.-B. na postanowienie Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] października 2013 r.
W uzasadnieniu powyższego postanowienia Sąd wskazał, że jak wynika ze znajdującego się w aktach sprawy zwrotnego potwierdzenia odbioru, zaskarżone postanowienie zostało doręczone skarżącej w dniu 21 listopada 2013 r. W związku z tym, termin do wniesienia skargi upłynął z dniem 23 grudnia 2013 r. Z akt sprawy wynika, że skarga E. W.-B. na postanowienie Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] października 2013 r., została wniesiona przez skarżącą bezpośrednio do Sądu w dniu 20 grudnia 2013 r., a zatem z pominięciem trybu do jej wniesienia, zaś z zachowaniem zasad procedury, czyli za pośrednictwem organu skarżąca złożyła skargę w dniu 27 grudnia 2013 r., a zatem z uchybieniem terminu.
Dalej Sąd podniósł, że w przypadku wniesienia skargi bezpośrednio do sądu administracyjnego lub też za pośrednictwem organu administracji publicznej innego niż ten, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi, sąd ten lub organ powinien ją przekazać właściwemu organowi administracji publicznej. O zachowaniu terminu do wniesienia skargi, określonego w art. 53 § 1-3 p.p.s.a., decyduje wówczas data nadania skargi przez sąd (organ administracji publicznej) na adres właściwego organu administracji publicznej. W przedmiotowej sprawie skarga do Sądu wpłynęła w dniu 23 grudnia 2013 r., a więc w ostatnim dniu terminu do złożenia skargi wynikającego z art. 53 p.p.s.a. Została zaś przekazana przez Sąd do organu przy piśmie z dnia 30 grudnia 2013 r. Mając powyższe na uwadze oraz fakt, że zaskarżona decyzja zawierała prawidłowe pouczenie co do sposobu składania skargi do Sądu, stwierdzić trzeba, że skarga została wniesiona z uchybieniem ustawowego terminu. Jednocześnie Sąd wskazał, że skarga nie zawierała wniosku o przywrócenie terminu uchybionej czynności.
Skargą kasacyjną E. W.-B. zaskarżyła powyższe postanowienie w całości, zarzucając mu naruszenie przepisów postępowania, tj. art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. polegające na niezasadnym jego zastosowaniu i przyjęciu, że wniesiona przez skarżącą skarga została wniesiona po upływie terminu do jej wniesienia, podczas gdy skarżąca wniosła ją w przepisanym terminie i do właściwego do jej wniesienia organu.
Z uwagi na powyższe wniesiono o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości i przekazanie sprawy Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania. Ponadto wniesiono o przyznanie pełnomocnikowi skarżącej kosztów udzielonej pomocy prawnej świadczonej z urzędu.
W uzasadnieniu skargi kasacyjnej podniesiono, że skarżąca skargę na postanowienie Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] października 2013 r. wniosła dnia 20 grudnia 2013 r. z zachowaniem określonego w ustawie trybu, tj. za pośrednictwem organu, który wydał zaskarżone postanowienie. Na potwierdzenie powyższego stanowiska skarżąca załączyła potwierdzenie nadania przedmiotowej skargi oraz zwrotne potwierdzenie odbioru przesyłki zawierającej przedmiotową skargę. Wskazała także, że o prawidłowym zaadresowaniu skargi świadczy znajdująca się w aktach sprawy koperta, w której skargę przesłano. Podniosła, że przesyłka ta była adresowana do organu i znajduje się na niej tylko dodatkowa informacja, że przeznaczona jest dla WSA w Warszawie. Być może ta dodatkowa informacja nie była konieczna, jednak z treści koperty, dowodu nadania listem poleconym oraz zwrotne potwierdzenie odbioru niewątpliwie wskazuje, że przesyłka została zaadresowana do organu i tam powinna była zostać doręczona. W ocenie skarżącej nie może ponosić ona konsekwencji prawnych pomyłki popełnionej przez Pocztę Polską, która zamiast jej skargę doręczyć do organu doręczyła ją bezpośrednio do Sądu.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga kasacyjna zasługiwała na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2012, poz. 270 ze zm., dalej: p.p.s.a.) skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie jest przedmiotem skargi (art. 54 ust. 1 p.p.s.a.). Stosownie natomiast do treści art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia.
W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego ma rację strona skarżąca kasacyjnie, że w niniejszej sprawie nie zaistniały podstawy do odrzucenia skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. Wbrew twierdzeniom Sądu I instancji ze znajdującej się w aktach niniejszej sprawy koperty, w której przesłano przedmiotową skargę (k.
9) wynika, że została ona zaadresowana do Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektoratu Nadzoru Budowlanego oraz nadana w placówce pocztowej w terminie do wniesienia skargi na postanowienie tego organu z dnia 31 października 2013 r. Wprawdzie zamieszczenie na przedmiotowej kopercie także adresu Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie mogło być mylące, jednak wątpliwości osoby doręczającej przedmiotową przesyłkę powinno rozwiać dołączone do niej potwierdzenie odbioru, na którym jednoznacznie wskazano, że adresatem przesyłki jest Mazowiecki Wojewódzki Inspektorat Nadzoru Budowlanego. Jak słusznie podniesiono w skardze kasacyjnej, strona nie może ponosić negatywnych konsekwencji błędnego odczytania, przez osobę doręczającą przesyłkę, adresu zamieszczonego na przesyłce i doręczenia jej pod niewłaściwy adres.
Mając powyższe na względzie Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 185 § 1 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.
Odnosząc się do zawartego w skardze kasacyjnej wniosku o zwrot kosztów postępowania należy wskazać, że nie może być on na tym etapie uwzględniony, bowiem w przepisach ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie określono podstawy prawnej do zasądzenia przez Naczelny Sąd Administracyjny zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego, gdy przedmiotem skargi kasacyjnej jest postanowienie sądu pierwszej instancji kończące postępowanie w sprawie (uchwała składu siedmiu Sędziów NSA z 4 lutego 2008 r., I OPS 4/07), a takim jest postanowienie o odrzuceniu skargi. O kosztach należnych pełnomocnikowi strony ustanowionemu z urzędu (art. 250 p.p.s.a.) orzeka natomiast właściwy wojewódzki sąd administracyjny w postępowaniu określonym w przepisach art. 258-261 p.p.s.a.