Uzasadnienie
1. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z 4 października 2018 r. sygn. akt VIII SA/Wa 460/18, oddalił skargę Przedsiębiorstwa [...] spółka jawna z siedzibą w Z. (dalej skarżąca spółka) na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w R. z [...] maja 2018 r. nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Wójta Gminy J. z [...] marca 2018 r. nr [...] o odmowie ustalenia lokalizacji inwestycji celu publicznego dla inwestycji polegającej na budowie składowiska odpadów zawierających azbest na działkach nr. ew. [...] i [...] w miejscowości G..
Jak stwierdził Sąd I instancji, podstawą zaskarżonych decyzji było po pierwsze postanowienie Dyrektor Regionalnej Dyrekcji Lasów Państwowych w R. z [...] stycznia 2018 r. o odmowie uzgodnienia projektu przedmiotowej decyzji dotyczącej ww. lokalizacji inwestycji celu publicznego, a po drugie Kolegium rozpatrujące odwołanie skarżącego posiadało już wiedzę o wyeliminowaniu z obrotu prawnego decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, której stwierdzono nieważność. W tej sytuacji, w ocenie Sądu, rację miało Kolegium, iż ostateczność decyzji z [...] czerwca 2017 r. stwierdzającej nieważność decyzji Wójta Gminy J. z [...] września 2016 r. o ustaleniu środowiskowych uwarunkowań dla opisanego przedsięwzięcia skarżącej spółki, stanowiła wystarczającą przesłankę wydania zaskarżonej decyzji.
- 2. Skarżąca spółka wniosła od powyższego wyroku skargę kasacyjną do Naczelnego Sądu Administracyjnego, zaskarżając go w całości.
W skardze kasacyjnej zarzucono naruszenie następujących przepisów postępowania:
- 1) art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.; zwanej dalej: Ppsa) w związku z nie zawieszeniem postępowania z urzędu, w sytuacji, gdy Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie, nie rozpoznał jeszcze skargi kasacyjnej Spółki od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 31 stycznia 2018 r. w sprawie o sygn. akt VIII SA/Wa 627/17, którym oddalono skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w R. w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji Wójta Gminy J. z [...] września2016 r. ustalającej uwarunkowania środowiskowe dla przedsięwzięcia o nazwie: "Budowa składowiska odpadów zawierających azbest na terenie działek ewidencyjnych nr [...] i nr [...] w obrębie miejscowości G., gm. J., powiat [...], woj. [...]", a wynik tej sprawy o sygn. VIII SA/Wa 627/17 może mieć wpływ na wynik sprawy VIII SA/Wa 460/18;
- 2) art. 134 § 1 Ppsa poprzez brak rozpoznania przez Sąd I instancji zarzutów zawartych w skardze, co skutkowało pominięciem całokształtu i istoty sprawy, w której doszło do wielokrotnych przypadków naruszenia przepisów prawa procesowego;
- 3) art. 145 § 1 pkt 1 lit. c Ppsa w zw. z art. 135 Ppsa oraz art. 7, art. 8, art. 15, art. 77, art. 80 oraz art. 107 § 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2017 r., poz. 1257 ze zm.; zwanej dalej: Kpa), poprzez utrzymanie w mocy decyzji organów obu instancji, w sytuacji gdy w postępowaniu administracyjnym doszło do naruszenia przepisów mających istotny wpływ na wynik sprawy, a w przypadku postępowania prowadzonego przed organem I instancji mogło dojść do naruszenia zasad praworządności, połączonego z niedopełnieniem obowiązków przez funkcjonariuszy publicznych, w następstwie rażącego przekroczenia terminu wskazanego wart. 51 ust. 2 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz.U. z 2017 r., poz. 1073 ze zm.; dalej upzp), zgodnie z którym właściwy organ powinien wydać decyzję w sprawie ustalenia lokalizacji inwestycji celu publicznego w terminie 65 dni od dnia złożenia wniosku o wydanie takiej decyzji;
- 4) art. 141 § 4 Ppsa, poprzez sporządzenie uzasadnienia wyroku w sposób niewypełniający dyspozycji tego przepisu, w szczególności w braku dostatecznego wyjaśnienia motywów jakimi kierował się Sąd I instancji uznając, że skarżone decyzje nie naruszają prawa.
Ponadto w skardze kasacyjnej zarzucono naruszenie prawa materialnego:
- 5) art. 51 ust. 1 pkt 1 upzp w zw. z art. 126 ust. 1 ustawy z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach (Dz. U. z 2016 r., poz. 1987 ze zm.), poprzez jego niezastosowanie a tym samym pominięcie obowiązku ciążącego na organie administracji poprzedzającego wydanie decyzji uzgodnienia z Dyrektorem Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie w zakresie związanym z ochroną wód, co jest obligatoryjne.
W związku z powyższym w skardze kasacyjnej wniesiono o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i przekazanie sprawy Sądowi I instancji do ponownego rozpatrzenia oraz o zasądzenie zwrotu kosztów postępowania.
- 3. W odpowiedzi na skargę kasacyjną Wójt Gminy J. wniósł o jej oddalenie i zasądzenie zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
- 4.1. Skarga kasacyjna nie zasługiwała na uwzględnienie.
- 4.2. W postępowaniu przed Naczelnym Sądem Administracyjnym prowadzonym na skutek wniesienia skargi kasacyjnej obowiązuje generalna zasada ograniczonej kognicji tego Sądu (art. 183 § 1 Ppsa). Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej, wyznaczonych przez przyjęte w niej podstawy, określające zarówno rodzaj zarzucanego zaskarżonemu orzeczeniu naruszenia prawa, jak i jego zakres. Z urzędu bierze pod rozwagę tylko nieważność postępowania. Ta jednak nie miała miejsca w rozpoznawanej sprawie. Przy tym zgodnie z art. 193 zdanie drugie Ppsa uzasadnienie wyroku oddalającego skargę kasacyjną ogranicza się wyłącznie do oceny zarzutów skargi kasacyjnej w oparciu o stan faktyczny przyjęty w orzeczeniu przez sąd I instancji.
- 4.3. W świetle postawionych zarzutów, kluczowe znaczenie dla niniejszej sprawy ma ocena skutków jakie wywoływało postanowienie Dyrektora Regionalnej Dyrekcji Lasów Państwowych w R. z [...] stycznia 2018 r. o odmowie uzgodnienia projektu decyzji dotyczącej ww. inwestycji. Wskazać należy, że obowiązek uzgodnienia decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego z właściwymi organami, w sytuacjach przewidzianych w art. 53 ust. 4 upzp, jest podyktowany koniecznością ochrony dobra publicznego, jakim jest szeroko rozumiana ochrona gruntów rolnych i leśnych. Powierzenie uzgodnienia wyspecjalizowanym organom gwarantuje fachową ocenę zgodności zamierzenia inwestycyjnego z przepisami szczególnymi, określającymi zasady ochrony gruntów rolnych i leśnych. Dokonywana przez te organy, w ramach szczególnych kompetencji, ocena zgodności planowanej inwestycji z przepisami szczególnymi, gwarantuje zatem m.in. zachowanie właściwej proporcji między ochroną dobra publicznego, a ingerencją w prawo własności (w tym prawo inwestora do zagospodarowania należącej do niego nieruchomości).
- 4.4. W świetle powyższego, odmowa uzgodnienia projektu decyzji przez jeden z organów współdziałających, oznaczała konieczność wydania decyzji o odmowie ustalenia lokalizacji inwestycji celu publicznego. Taka sytuacja miała właśnie miejsce w przedmiotowej sprawie. Odmowa uzgodnienia przez Dyrektora Regionalnej Dyrekcji Lasów Państwowych w R. stanowiła wystarczającą przesłankę dla wydania decyzji odmownej. To postanowienie z [...] stycznia 2018 r. czyniło całkowicie zbędnym dokonywanie kolejnych uzgodnień m.in. z Dyrektorem Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie, ponieważ i tak Wójt Gminy J. był zobligowany do wydania decyzji o odmowie ustalenia lokalizacji inwestycji celu publicznego. Dlatego też zarzut naruszenia prawa materialnego tj. art. 51 ust. 1 pkt 1 upzp w zw. z art. 126 ust. 1 ustawy o odpadach jest całkowicie nieusprawiedliwiony.
- 4.5. Ponadto stwierdzenie ostateczną decyzją SKO w R. z [...] czerwca 2017 r. nieważności decyzji Wójta Gminy J. z [...] września 2016 r. o środowiskowych uwarunkowaniach dla ww. inwestycji, stanowiło drugą dodatkową przesłankę do odmowy ustalenia lokalizacji ww. inwestycji. Jednakże z uwagi na odmowę uzgodnienia przez Dyrektora Dyrekcji Regionalnej Lasów Państwowych, nie było jakiejkolwiek potrzeby zawieszenia postępowania przez Sąd I instancji na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 Ppsa w oczekiwaniu na rozpoznanie skargi kasacyjnej skarżącej spółki od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 31 stycznia 2018 r., sygn. akt VIII SA/Wa 627/17, którym oddalono skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w R. w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji Wójta Gminy J. z [...] września 2016 r. o środowiskowych uwarunkowaniach. Dodatkowo jednak należy zaznaczyć, że Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z 7 maja 2019 r., sygn. akt II OSK 1180/18 oddalił powyższą skargę kasacyjną. Tym samym zarzut naruszenia art. 125 § 1 pkt 1 Ppsa jest również nieusprawiedliwiony.
- 4.6. Niezasadne są także pozostałe zarzuty naruszenia przepisów postpowania, ponieważ uzasadnienie zaskarżonego wyroku odpowiada wymogom art. 141 § 4 Ppsa i w sposób niezwykle klarowny wyjaśnia prawidłowość zaskarżonej decyzji. Sprawa została rozpoznana w jej całokształcie i wszystkie istotne okoliczności, a przede wszystkim odmowa uzgodnienia projektu decyzji i brak ważnej decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zostały wzięte pod uwagę. Niezasadny jest więc zarzut naruszenia art. 134 §1 Ppsa. Całkowicie chybione jest również zarzucanie naruszenia art. 145 § 1 pkt 1 lit. c Ppsa w zw. z art. 135 Ppsa oraz art. 7, art. 8, art. 15, art. 77, art. 80 oraz art. 107 § 3 Kpa. W przedmiotowej sprawie wobec odmowy uzgodnienia decyzji i stwierdzenia nieważności decyzji środowiskowej obowiązkiem organu było wydanie decyzji o odmowie ustalenia lokalizacji inwestycji celu publicznego. Stan faktyczny i prawny sprawy był oczywisty i nie wymagał dodatkowego wyjaśniania. Natomiast kwestie związane z długością trwania postępowania mogły być podniesione w ramach skargi na przewlekłość postępowania lub bezczynność, nie zaś w niniejszej sprawie dotyczącej oceny legalności decyzji.
- 4.7. Mając na uwadze, że wszystkie zarzuty skargi kasacyjnej są nieusprawiedliwione, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 Ppsa oddalił skargę kasacyjną. Natomiast wniosek Wójta Gminy J. o zwrot kosztów postępowania, jako pochodzący od organu, który wydał decyzję w I instancji, jest w świetle art. 203-204 Ppsa niedopuszczalny.
Wobec tego, że skarżący kasacyjnie zrzekł się rozprawy, a pozostałe strony, w terminie czternastu dni od dnia doręczenia im odpisu skargi kasacyjnej, nie zażądały przeprowadzenia rozprawy, na podstawie art. 182 § 2 Ppsa, skarga kasacyjna została rozpoznana na posiedzeniu niejawnym.