Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 3 kwietnia 2012 r., sygn. akt VII SA/Wa 320/12 odrzucił skargę J. D. i R. D. na decyzję Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] listopada 2011 r. w przedmiocie nakazu rozbiórki oraz zwrócił skarżącym uiszczony wpis od skargi w kwocie 400 zł.
W uzasadnieniu postanowienia Sąd wskazał, że na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 8 lutego 2012 r. skarżący zostali wezwani do uiszczenia solidarnie wpisu od skargi w kwocie 500 zł, w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi. Po dwukrotnym awizowaniu przesyłek pocztowych, Sąd przyjął, że ich doręczenie nastąpiło w dniu 5 marca 2012 r. W dniu 9 marca 2012 r. R. D. uiścił 200 zł tytułem wpisu, natomiast w dniu [...] marca 2012 r. wpis w kwocie 200 zł wpłaciła J. D. Wobec powyższych okoliczności Sąd, powołując się na przepis art. 230 § 1, § 2 i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) uznał, że skarga podlega odrzuceniu. Przyjąć bowiem należało, że wobec doręczenia skarżącym wezwania w dniu 5 marca 2012 r. termin do uiszczenia wpisu upłynął w dniu 12 marca 2012 r. Żadne zaś ze skarżących nie uiściło wpisu w powyższym terminie, wpłacona bowiem przez nich kwota była niższa niż kwota wskazana w zarządzeniu.
W skardze kasacyjnej wniesionej od powyższego postanowienia R. D., reprezentowany przez adwokata, zarzucił naruszenie przepisów postępowania, a mianowicie przepisu art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w zw. z art. 1 § 1 i § 2 ustawy Prawo o ustroju sądów administracyjnych i art. 3 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w związku z art. 58 § 1 pkt 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w zw. z art. 73 tej ustawy. Naruszenia powyższych przepisów skarżący upatruje w niezasadnym odrzuceniu skargi wobec błędnego przyjęcia jakoby przesyłka z WSA wzywająca skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego od skargi została skarżącemu prawidłowo doręczona poprzez podwójne awizowanie, podczas gdy stanowisko takie pozostaje w sprzeczności z wymogami art. 73 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi wobec adnotacji o miejscu umieszczenia awiza w skrzynce pocztowej – a skrzynka pocztowa nie istnieje i nie istniała na terenie posesji w Warszawie przy ul. [...] w dacie rzekomego pozostawienia tego awiza, co uniemożliwia uznanie przesyłki za prawidłowo doręczoną.
Wskazując na powyższe wniesiono o uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania.
W dniu 4 września 2012 r. skarżący wniósł o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga kasacyjna nie ma usprawiedliwionych podstaw i w związku z tym podlegała oddaleniu.
Stwierdzić należy, że okoliczności faktyczne niniejszej sprawy upoważniały Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie do tego by uznać, iż zachodzą przesłanki uprawniające do odrzucenia skargi na podstawie art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., aktualnie: tekst jedn. Dz.U. z 2012 r. poz. 270). Wskazany przez autora skargi kasacyjnej przepis art. 73 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi reguluje tryb doręczenia zastępczego, który stosuje się w razie niemożności dokonania doręczenia przy zastosowaniu trybu zwykłego (art.
69) oraz trybu określonego w art. 72 tej ustawy. Tryb określony przepisem art. 73 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi polega na pozostawieniu zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej lub w urzędzie gminy wraz z informacją o możliwości jego odbioru (awiza) w miejscu zamieszkania adresata (umieszczenie w skrzynce na korespondencję, a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata, lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe). Doręczenie zaś uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia czternastodniowego okresu, przez który pismo było złożone w placówce pocztowej lub w urzędzie gminy.
Pełnomocnik skarżącego wywodzi, iż z zapisu na potwierdzeniu odbioru przesyłki wynika, że doręczyciel umieścił zawiadomienie w oddawczej skrzynce pocztowej, podczas gdy skrzynki takiej przy ul. [...] nie ma, co oznacza, że nie można przyjąć, iż doszło do skutecznego doręczenia przesyłki. Z twierdzeniem takim nie sposób się zgodzić. Wskazać bowiem należy, że domniemanie faktyczne wynikające z art. 73 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi może być obalone wówczas, gdy adresat pisma wykaże, że dane wynikające z dowodu doręczenia nie są zgodne z rzeczywistością. Jak wynika ze znajdującego się w aktach sprawy dowodu doręczenia przesyłki zawierającej wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego, zawiadomienie o pozostawieniu przesyłki w placówce pocztowej umieszczono w oddawczej skrzynce pocztowej. Przesyłka ta została awizowana dwukrotnie, z zachowaniem wymaganych terminów, co potwierdzają daty i podpis doręczyciela na druku.
Jednocześnie pełnomocnik skarżącego w skardze kasacyjnej nie przedstawił żadnych dowodów podważających fakt umieszczenia zawiadomienia o przesyłce w skrzynce oddawczej. Twierdzenia skarżącego o niemożności pozostawienia zawiadomienia o przesyłce w skrzynce pocztowej z uwagi na brak takiej skrzynki nie znajdują również potwierdzenia w aktach sprawy. Należy bowiem zauważyć, że zaskarżone postanowienie zostało doręczone skarżącemu na adres przy ul. [...] w Warszawie po uprzednim pozostawieniu przez doręczyciela zawiadomienia w oddawczej skrzynce pocztowej, a następnie podjęte przez skarżącego w placówce pocztowej.
Stwierdzić zatem należy, że okoliczności rozpoznawanej sprawy odpowiadają dyspozycji powołanego art. 73 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, a zatem Sąd I instancji mógł zastosować fikcję prawną doręczenia, o której mowa w § 4 tego artykułu i następnie - wobec stwierdzenia, że wpis sądowy w wymaganej wysokości nie został uiszczony - odrzucić skargę.
W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 182 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.
Odnosząc się do wniosku skarżącego o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji stwierdzić należało, że wniosek ten nie mógł zostać rozpoznany, jako że możliwość udzielenia przez sąd ochrony tymczasowej możliwa jest tylko wówczas, gdy sprawie został nadany bieg zmierzający do jej rozpoznania. Niniejszym zaś postanowieniem skarga została prawomocnie odrzucona.