Uzasadnienie
Zaskarżonym postanowieniem z dnia 9 maja 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę T. S. na postanowienie Małopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Krakowie z dnia [...] stycznia 2014 r., nr [...] w przedmiocie nałożenia grzywny w postępowaniu egzekucyjnym.
W uzasadnieniu postanowienia Sąd pierwszej instancji wskazał, że wezwanie do uiszczenia wpisu skierowane na adres skarżącego zostało awizowane w dniu 31 marca 2013 r. i powtórnie awizowane w dniu 8 kwietnia 2014 r. Zgodnie z art. 73 § 1, 2 i 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz.270 ze zm. – dalej p.p.s.a.) w przypadku awizowania, za skuteczne doręczenie danego pisma rozumie się upływ 14 dnia od daty pierwszego "awizo". W ocenie Sądu skoro pierwsze awizo miało miejsce w dniu 31 marca 2014 r., to należy przyjąć skuteczność doręczenia wezwania skarżącego do uiszczenia wpisu na dzień 14 kwietnia 2014 r. Tym samym od dnia 15 kwietnia 2014 r. rozpoczął się dla skarżącego bieg terminu do uiszczenia wpisu w wysokości 100 zł. Termin ten upłynął z dniem 22 kwietnia 2014 r. (włącznie), kiedy to najpóźniej powinien skarżący opłatę uiścić. Skarżący w zakreślonym terminie takiego wpisu nie uiścił.
Skargę kasacyjną od powyższego postanowienia wniósł T. S. zaskarżając to postanowienie w całości i zarzucił mające wpływ na wynik sprawy naruszenie przepisów postępowania tj.: art. 73 § 1 - 4 p.p.s.a., poprzez odrzucenie skargi z powodu nieziszczenia wpisu sądowego w sytuacji, gdy przesyłka zawierająca wezwanie do uiszczenia tego wpisu nie została stronie skutecznie doręczona.
Wskazując na powyższe skarżący kasacyjnie wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Krakowie, a także o zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga kasacyjna zasługuje na uwzględnienie.
W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego błędnym było uznanie za skutecznie doręczoną przesyłki pocztowej zawierającej wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego od skargi. Przesyłka ta została zaadresowana na adres zamieszkania skarżącego, jednakże na kopercie błędnie wskazano adresata przesyłki i oznaczono go jako "T. S.".
Skoro wezwanie do wpisu sądowego od skargi zostało skierowane do błędnego adresata, wadliwym było uznanie tego wezwania za skutecznie doręczonego, a tym samym na tym etapie postępowania brak było podstaw do odrzucenia skargi w oparciu o przepis art. 220 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Mając powyższe na uwadze należało uwzględnić skargę kasacyjną i uchylić zaskarżone postanowienie na podstawie art. 185 § 1 w zw. z art. 182 § 1 i 3 p.p.s.a.
O zwrocie kosztów postępowania kasacyjnego Naczelny Sąd Administracyjny nie orzekał, ponieważ w art. 209 p.p.s.a. przyjęto unormowanie, iż wniosek strony o zwrot kosztów sąd rozstrzyga w każdym orzeczeniu uwzględniającym skargę (art. 200 p.p.s.a.) oraz w orzeczeniu, o którym mowa w art. 201, art. 203 i art. 204 p.p.s.a. O kosztach postępowania kasacyjnego sąd orzeka więc jedynie wówczas, gdy rozpoznaje skargę kasacyjną od wyroku, ponieważ przepisy art. 203 i art. 204 p.p.s.a. wiążą zwrot kosztów postępowania kasacyjnego z wyrokiem sądu I instancji oddalającym lub uwzględniającym skargę, co nie ma miejsca w przypadku rozpoznawania skargi kasacyjnej od postanowienia odrzucającego skargę lub umarzającego postępowanie sądowoadministracyjne (por. uchwała składu siedmiu sędziów NSA z 4 lutego 2008 r., I OPS 4/07, ONSAiWSA 2008, nr 3, poz. 42).