Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 14 czerwca 2023 r., sygn. akt II OSK 2012/20 Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 6 marca 2020 r., sygn. akt VII SA/Wa 2272/19 w sprawie ze skargi A. J. (dalej określanego jako skarżący) na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 22 sierpnia 2019 r., nr DOA.7110.333.2019.MMS w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji. Pełnomocnik skarżącego pismem z dnia 4 lipca 2023 r. wniósł o uzupełnienie powyższego wyroku o rozstrzygnięcie o kosztach postępowania kasacyjnego poprzez zasądzenie na rzecz skarżącego kwoty 480 zł za sporządzenie odpowiedzi na skargę kasacyjną.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Stosownie do art. 157 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r. poz. 259, ze zm.; dalej zwanej P.p.s.a.) strona może w ciągu czternastu dni od doręczenia wyroku z urzędu - a gdy wyroku nie doręcza się stronie od dnia ogłoszenia - zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu. Jeżeli orzeczenie uzupełniające dotyczy wyłącznie kosztów, sąd wydaje orzeczenie w formie postanowienia (a contrario art. 157 § 3 P.p.s.a.), a zgodnie z art. 193 P.p.s.a. wniosek taki można również złożyć w postępowaniu kasacyjnym.
W niniejszej sprawie wniosek o uzupełnienie wyroku o orzeczenie w zakresie kosztów został złożony w terminie 14 dni od dnia doręczenia odpisu wyroku, zatem podlegał merytorycznemu rozpoznaniu. Bezspornym jest, że pomimo zawarcia w odpowiedzi na skargę kasacyjną wniosku o zasądzenie zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego, wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 14 czerwca 2023 r. oddalający skargę kasacyjną nie zawierał rozstrzygnięcia w zakresie kosztów tego postępowania. Z tych względów zasadne jest uzupełnienie wydanego wyroku o rozstrzygnięcie w przedmiocie kosztów postępowania obejmujących wynagrodzenie pełnomocnika skarżącego za sporządzenie odpowiedzi na skargę kasacyjną w terminie przewidzianym w art. 179 P.p.s.a.
Do wynagrodzenia profesjonalnego pełnomocnika za terminowe sporządzenie i wniesienie odpowiedzi na skargę kasacyjną, stosuje się odpowiednio art. 204 i art. 205 § 2-4 w związku z art. 207 § 1 P.p.s.a. wraz z właściwymi przepisami odrębnymi, do których odsyła art. 205 § 2 i 3 tej ustawy (tak uchwała składu siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 19 listopada 2012 r., sygn. akt II FPS 4/12, ONSAiWSA 2013 r. nr 3, poz. 38). Zgodnie zaś z § 14 ust. 1 pkt 2 lit. b rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz. U. z 2018 r. poz. 265; dalej zwanego rozporządzeniem) stawka minimalna za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej w postępowaniu przed sądami administracyjnymi, gdzie w drugiej instancji występował ten sam radca prawny wynosi 50% stawki wskazanej w § 14 pkt 1 lit. c rozporządzenia (480 zł), jednak nie mniej niż 240 zł. Skoro tak to wynagrodzenie pełnomocnika skarżącego za sporządzenie odpowiedzi na skargę kasacyjną w niniejszej sprawie wynosiło 240 zł. Brak jest przy tym podstaw, aby przyznać pełnomocnikowi, zgodnie z jego żądaniem, wynagrodzenie w wysokości 480 zł, jeśli uwzględni się, że pismo procesowe stanowiące odpowiedź na skargę kasacyjną nie wymagało znacznego nakładu pracy, a pełnomocnik nie uczestniczył w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym.
Mając na uwadze powyższe Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 157 § 1 w związku z art. 193 oraz art. 204 pkt 2 w związku z art. 205 § 2 P.p.s.a. i § 14 ust. 1 pkt 2 lit. b rozporządzenia, orzekł jak w sentencji.