Uzasadnienie
Zaskarżonym postanowieniem z dnia 9 kwietnia 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę S. F. na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] grudnia 2014 r. w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności zażalenia oraz orzekł o zwrocie kwoty uiszczonego wpisu od skargi.
W uzasadnieniu powyższego postanowienia Sąd pierwszej instancji wskazał, że zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 27 lutego 2015 r. wezwano adw. A. J., który w dniu 15 stycznia 2015 r. złożył w imieniu S. F. opisaną wyżej skargę, do usunięcia braków formalnych skargi w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi, przez złożenie pełnomocnictwa. Wezwanie adw. A. J. odebrał w dniu 11 marca 2015 r., a zatem termin do usunięcia braków formalnych skargi upływał w dniu 18 marca 2015 r. W dniu 24 marca 2015 r. adw. A. J. wysłał odpowiedź na wezwanie wraz z załączonym pełnomocnictwem, czyli po upływie wyznaczonego terminu.
Wskazując na art. 37 § 1, art. 46 § 3 oraz art. 49 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.- zwanej dalej P.p.s.a.), Sąd pierwszej instancji stwierdził, że strona nie uzupełniła ww. braków w wyznaczonym terminie (art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a.), co obligowało go do odrzucenia zażalenia. O zwrocie wpisu orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a.
W skardze kasacyjnej wniesionej od powyższego postanowienia S. F., reprezentowana przez adwokata, podniosła zarzut naruszenia przepisów postępowania, tj. art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. poprzez wadliwe jego zastosowanie w sytuacji kiedy braki formalne, do których uzupełnienia pełnomocnik został wezwany, zostały uzupełnione w zakreślonym terminie.
W oparciu o powyższe pełnomocnik skarżącej wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy Sądowi pierwszej instancji celem nadania jej biegu oraz o zasądzenie kosztów postępowania odwoławczego wraz z kosztami zastępstwa procesowego. Jednocześnie wniósł o zwrócenie się do Urzędu Pocztowego nr [...] ul. W. w W., do którego wpłynęło pismo sądowe zawierające wezwanie do usunięcia braku formalnego, datowane na dzień 11 marca 2015 r., do nadesłania uwierzytelnionej kopii pocztowego potwierdzenia odbioru przesyłki sądowej kierowanej do pełnomocnika skarżącej, datowanego na dzień 11 marca 2015 r.; ewentualnie – o zwrócenie się do ww. UP o nadesłanie informacji, którego dnia przesyłka kierowana do pełnomocnika Skarżącej, zawierająca przedmiotowe wezwanie, została przez pełnomocnika odebrana.
W uzasadnieniu pełnomocnik zakwestionował ustalenia Sądu odnośnie doręczenia przedmiotowego wezwania do uzupełnienia braków formalnych skargi w dniu 11 marca 2015 r., tj. w tym samym dniu, w którym zostało ono sporządzone. Oświadczył, że wezwanie odebrał w dniu 18 marca 2015 r. a tym samym, składając pełnomocnictwo w dniu 24 marca 2015 r., nie przekroczył zakreślonego terminu.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Skarga kasacyjna jest zasadna.
W stanie faktycznym sprawy poza sporem pozostaje okoliczność, że wniesiona w niniejszej sprawie skarga S. F. obarczona była brakiem formalnym w postaci braku pełnomocnictwa. Bezspornie również, pełnomocnik skarżącej powyższy brak uzupełnił w dniu 24 marca 2015 r., po otrzymaniu stosownego wezwania Sądu I instancji z dnia 11 marca 2015 r. Sporną pozostaje natomiast data, w której pełnomocnik skarżącej odebrał wezwanie Sądu, a która to okoliczność rzutowała na kwestię zachowania terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi.
Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego, należy przyznać rację stronie skarżącej, iż braki formalne skargi zostały uzupełnione z zachowaniem ustawowego terminu, jakkolwiek adw. A. J. w sposób mało czytelny pokwitował odbiór wezwania (wpisana przez niego data odbioru przesyłki może być odczytana zarówno jako 11 marca 2015 r. jak i 18 marca 2015 r.). Wskazują na to bowiem, zarówno zwrotne poświadczenie odbioru wezwania z dnia 11 marca 2015 r., na którym doręczający wezwanie jako datę odbioru przesyłki wpisał dzień 18 marca 2015 r., jak też informacja pozyskana przez Naczelny Sąd Administracyjny ze strony internetowej poczty Polskiej – Śledzenie przesyłek, z której wynika, że przedmiotowa przesyłka o nr [...] została doręczona w dniu 18 kwietnia 2015 r.
W świetle powyższego Naczelny Sąd Administracyjny nie ma wątpliwości, że doręczenie pełnomocnikowi wezwania do usunięcia braków formalnych skargi nastąpiło w dniu 18 marca 2015 r., co oznacza, że siedmiodniowy termin na dokonanie tej czynności upływał, zgodnie z art. 49 § 1 P.p.s.a., w dniu 25 marca 2015 r. Skoro w rozpoznawanej sprawie brakujące pełnomocnictwo złożono w dniu 24 marca 2015 r., należało uznać, iż braki formalne skargi zostały uzupełnione w terminie.
W związku z powyższym, za uzasadniony należało uznać zarzut naruszenia art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a., gdyż z wadliwie przyjętej przez Sąd I instancji daty odbioru przesyłki zawierającej wezwanie do uzupełnienia braków formalnych skargi, nie można wyciągać negatywnych skutków procesowych dla strony w postaci odrzucenia wniesionego środka odwoławczego, a tym samym zamknięcia drogi do sądu i możliwości zweryfikowania legalności zaskarżonego postanowienia w postępowaniu sądowoadministracyjnym.
Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, działając na podstawie art. 185 § 1 P.p.s.a. w zw. z art. 182 § 1 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji.
Brak jest natomiast podstawy prawnej do zasądzenia zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego. W art. 209 P.p.s.a. przyjęto unormowanie, że wniosek strony o zwrot kosztów sąd rozstrzyga w każdym orzeczeniu uwzględniającym skargę (art. 200 P.p.s.a.) oraz w orzeczeniu, o którym mowa w art. 201, art. 203 i art. 204 P.p.s.a. Żaden z tych przepisów nie znajduje zastosowania w sytuacji, gdy przedmiotem skargi kasacyjnej jest postanowienie WSA kończące postępowanie w sprawie (por. uchwała NSA z 4 lutego 2008 r., I OPS 4/07).