Uzasadnienie
Wojewódzki Sądu Administracyjny w Białymstoku postanowieniem z dnia 29 października 2009 r., II SA/Bk 485/08 umorzył na wniosek I. W.-N. i J. N. postępowanie sądowe w sprawie z ich skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Białymstoku z dnia [...] maja 2008 r., nr [...] w przedmiocie uchylenia decyzji i przekazania do ponownego rozpoznania sprawy warunków zabudowy.
Sąd I. instancji uznał, że cofnięcie skargi w sprawie nie zmierza do obejścia prawa i nie powoduje utrzymania w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Czynność cofnięcia skargi Sąd uznał za skuteczną, ponieważ skarżący złożyli stosowne oświadczenie przed ogłoszeniem wyroku w sprawie.
W skardze kasacyjnej od powyższego postanowienia I. W.-N. i J. N. zarzucili naruszenie przepisów postępowania, których uchybienie miało istotny wpływ na wynik sprawy, tj. art.141 § 1 w zw. z art.133 § 1 oraz art.151 w zw. z art.145 § 1 pkt 1 lit.c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Dz.U. nr 153, poz.1270 ze zm., dalej "P.p.s.a.") poprzez przyjęcie, że organ administracyjny nie naruszył art.97 § 1 pkt. 1 K.p.a..
Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje
Skarga kasacyjna nie zasługuje na uwzględnienie.
Skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności (art.60 P.p.s.a.). Skuteczne cofnięcie skargi skutkuje umorzeniem postępowania (art.161 § 1 pkt 1 P.p.s.a.).
Z treści art.60 P.p.s.a. wynika, że oświadczenie skarżącego o cofnięciu skargi jest dla sądu wiążące. Związanie sądu wolą skarżącego jest wynikiem przyjętej zasady, że skarżący może rozporządzać wniesioną przez siebie skargą do czasu jej rozpoznania przez sąd I instancji. Jedynie w przypadku, gdy w ocenie tego sądu cofnięcie skargi zmierza do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności, sąd obowiązany jest uznać cofnięcie skargi za niedopuszczalne. Wówczas to, w sposób niebudzący wątpliwości, winny zostać przez sąd wykazane przesłanki uzasadniające odstąpienie od zasady związania w tej kwestii stanowiskiem skarżącego i w konsekwencji rozpoznania skargi wbrew jego woli, wyrażonej w złożonym oświadczeniu (wyrok NSA z dnia 8 października 2007 r. I OSK 3/07, LEX nr 376825).
W okolicznościach niniejszej sprawy Naczelny Sąd Administracyjny nie doszukał się podstaw, aby uznać cofnięcie skargi I. W.-N. i J. N. za niedopuszczalne.
W niniejszym postępowaniu nie można skutecznie podnosić zarzutów dotyczących naruszenia wskazanych w skardze kasacyjnej przepisów, ponieważ Sąd I. instancji będąc związanym oświadczeniem skarżących o cofnięciu skargi, przy jednoczesnym braku przesłanek określonych w art.60 P.p.s.a., nie mógł uznać cofnięcia skargi za niedopuszczalne.
Z powyższych przyczyn Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art.184 P.p.s.a. orzekł, jak w sentencji postanowienia.