Wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnegoz 29 stycznia 2014 r., sygn. akt II OSK 2045/12

Uzasadnienie

Wyrokiem z dnia 12 kwietnia 2012 r., w sprawie o sygnaturze IV SA/Wa 373/12 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, po rozpoznaniu sprawy ze skargi małoletniej E.D. reprezentowanej przez przedstawicieli ustawowych C.D. i J.D., uchylił decyzję Wojewody Mazowieckiego z dnia [...] stycznia 2012 r. nr [...] w przedmiocie odmowy uzupełnienia aktu urodzenia oraz utrzymaną nią w mocy decyzję Kierownika Urzędu Stanu Cywilnego Miasta Stołecznego Warszawy z dnia [...] listopada 2011 r. nr [...] oraz zasądził od Wojewody Mazowieckiego na rzecz skarżącej małoletniej E.D. reprezentowanej przez przedstawicieli ustawowych C.D. i J.D. kwotę 340 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.

Wyrok ten zapadł w następujących okolicznościach faktycznych i prawnych sprawy:

Decyzją z dnia [...] stycznia 2012 r. nr [...] Wojewoda Mazowiecki (dalej "Wojewoda") po rozpatrzeniu odwołania małoletniej E.D. reprezentowanej przez przedstawicieli ustawowych C. i J.D. od decyzji Kierownika Urzędu Stanu Cywilnego m.st. Warszawy (dalej "Kierownik Urzędu") z dnia [...] listopada 2011 r. nr [...] w przedmiocie odmowy uzupełnienia aktu urodzenia utrzymał w mocy decyzję organu pierwszej instancji.

Postępowanie zakończone tą decyzją zostało wszczęte pismem z dnia 28 września 2011 r., w którym rodzice skarżącej wnieśli do Kierownika Urzędu o uzupełnienie, w trybie art. 36 ustawy z dnia 29 września 1986 r. Prawo o aktach stanu cywilnego (tekst jedn. Dz. U. z 2004 r. Nr 161, poz. 1688) - dalej "Prawo o aktach (...)", aktu urodzenia nr [...] skarżącej, wystawionego na nazwisko E.D. urodzonej w dniu [...] marca 2010 r. w W. Przedmiotem żądania wniosku było uzupełnienie brzmienia drugiego imienia skarżącej poprzez dopisanie do imienia "M." drugiego członu tego imienia "C.", tak, aby drugie imię skarżącej brzmiało "M.-C." (pełne imię i nazwisko "E. M.-C. D.").

Uzasadniając wniosek rodzice skarżącej wskazali, że wolę nadania córce drugiego imienia w wersji dwuczłonowej rodzice zakomunikowali Kierownikowi Urzędu już przy rejestracji dziecka po jego narodzinach. Wola ta nie została uwzględniona przy sporządzeniu przedmiotowego aktu. Stan uwzględniony w przedmiotowym akcie nie jest zatem zgodny z wnioskiem rodziców skarżącej. Na poparcie twierdzeń o woli nadania dziecku imienia "M.-C." dołączyli świadectwo chrztu dziecka, które uwzględnia prawidłowe brzmienie jej drugiego imienia. Zaznaczyli także we wniosku, że dwóch imion skarżącej, tj. pierwszego jednoczłonowego i drugiego dwuczłonowego, nie można traktować łącznie jako trzech imion - chodzi tu wyłącznie o dwa imiona, z czego drugie z imion występuje w postaci dwuczłonowej. Nieuwzględnienie przez Kierownika Urzędu woli rodziców skarżącej uniemożliwia zachowanie tradycji rodzinnej (wszyscy członkowie rodziny noszą drugie imię w wersji dwuczłonowej).

Decyzją z dnia [...] listopada 2011 r. Kierownik Urzędu odmówił uzupełnienia przedmiotowego aktu.

W uzasadnieniu rozstrzygnięcia organ przywołał treść art. 36 Prawa o aktach (...) i stwierdził, że uzupełnienie aktu urodzenia jest dopuszczalne tylko wtedy, gdy akt nie zawiera wszystkich danych, które powinny być w nim zamieszczone w momencie sporządzania aktu. Brak tego rodzaju nie wystąpił w rozpatrywanej sprawie, albowiem przedmiotowy akt zawiera dwa imiona małoletniej skarżącej ("E.M."). Organ stwierdził, że istotą żądania rodziców skarżącej jest zastąpienie w przedmiotowym akcie drugiego imienia skarżącej, składającego się z jednego członu, imieniem składającym z dwóch członów. Uwzględnienie tego żądania prowadziłoby jednakże do zmiany treści przedmiotowego aktu wbrew dyspozycji art. 28 Prawa o aktach (...). Przepis ten nie dopuszcza możliwości dokonywania jakichkolwiek zmian w treści aktu stanu cywilnego, dopuszczając jedynie możliwość sprostowania oczywistego błędu pisarskiego.

Organ wskazał także, że nie można przyjąć, iż żądanie rodziców skarżącej dotyczy "oczywistego błędu pisarskiego" w sytuacji, w której treść przedmiotowego aktu odpowiada treści zgłoszenia urodzenia dziecka przedłożonego Kierownikowi Urzędu przez przedstawiciela ustawowego dziecka (tj. jego ojca). Przy sporządzaniu aktu ojciec skarżącej wskazał dwa imiona skarżącej "E.M.". Podpis ojca skarżącej widnieje zarówno na formularzu zgłoszenia urodzenia dziecka, jak i na akcie urodzenia - w obu tych dokumentach imiona i nazwiska skarżącej określono jako "E.M.".

Dodatkowo organ wskazał, że brak jest podstaw do uznania, że procedura rejestracji skarżącej przez Kierownika Urzędu była niezrozumiała dla rodziców skarżącej, będących cudzoziemcami, w sytuacji, w której przy sporządzaniu przedmiotowego aktu obecna była - w celu tłumaczenia rejestracji dziecka – J.W., występująca jako osoba zaufana rodzicom skarżącej.

Obowiązujące ustawodawstwo przewiduje procedury umożliwiające zmianę imienia dziecka. Przepis art. 51 Prawa o aktach (...) przewiduje możliwość takiej zmiany w terminie 6 miesięcy od daty sporządzenia aktu urodzenia. Po upływie tego terminu obywatele polscy mogą wystąpić o zmianę imienia w trybie ustawy z dnia 17 października 2008 r. o zmianie imienia i nazwiska (tekst jedn. Dz.U. z 2008 r. Nr 220, poz. 1414).

Natomiast w razie zredagowania aktu stanu cywilnego w sposób błędny lub nieścisły można żądać jego sprostowania przez sąd powszechny w postępowaniu nieprocesowym w trybie art. 31 i 33 Prawa o aktach (...).

Skarżąca reprezentowana przez rodziców wniosła do Wojewody odwołanie od decyzji Kierownika Urzędu, podnosząc prawną argumentację na rzecz uznania dopuszczalności uzupełnienia aktu urodzenia skarżącej na podstawie art. 36 Prawa o aktach (...) zgodnie ze złożonym wnioskiem.

Rozpatrzywszy wniesione odwołanie zaskarżoną do Sądu wojewódzkiego decyzją, Wojewoda nie znalazł podstaw do jego uwzględnienia, utrzymując decyzję Kierownika Urzędu w mocy.

Uzasadniając własne rozstrzygnięcie, Wojewoda podzielił prawną ocenę stanu faktycznego przedstawioną w decyzji Kierownika Urzędu.

Skarżąca, reprezentowana przez rodziców, wniosła do Sądu skargę na decyzję Wojewody, podtrzymując dotychczasowe stanowisko prezentowane w postępowaniu administracyjnym.

W odpowiedzi na skargę Wojewoda wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko w sprawie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie stwierdził, że skargę należało uwzględnić, albowiem zarówno decyzja Wojewody, jak i utrzymana nią w mocy decyzja Kierownika Urzędu wydane zostały z naruszeniem prawa materialnego, tj. art. 36 Prawa o aktach (...), które to naruszenie miało istotny wpływ na wynik sprawy.

Wadliwie, w ocenie Sądu pierwszej instancji, organy obu instancji przyjęły, że co do zasady w niniejszej sprawie nie jest dopuszczalne uzupełnienie na podstawie wskazanego wyżej przepisu aktu urodzenia skarżącej z uwagi na literalną zgodność brzmienia drugiego imienia skarżącej z brzmieniem tego imienia zamieszczonym w formularzu zgłoszenia urodzenia skarżącej.

Sąd przywołał treść art. 1, 3 i 4 ustawy o aktach stanu cywilnego oraz uznał, że akty stanu cywilnego mają szczególną doniosłość prawną, albowiem stwierdzają zdarzenia prawne wpływające na stan cywilny osoby. Oczywistym jest zatem, iż winny one odzwierciedlać te zdarzenia w sposób jak najpełniejszy, jak najdokładniejszy, tak aby objąć wszystkie prawnie istotne elementy.

Wprowadzanie modyfikacji do aktów stanu cywilnego regulują przepisy rozdziału 4 Prawa o aktach (...), noszącego tytuł "Unieważnienie, sprostowanie, ustalenie treści, odtworzenie i uzupełnienie aktu stanu cywilnego" (art. 28 - 37). Jeden z rodzajów dopuszczalnej ingerencji w treść aktu stanu cywilnego reguluje art. 36 Prawa o aktach (...), stanowiący, że akt stanu cywilnego niezawierający wszystkich danych, które powinny być w nim zamieszczone, podlega uzupełnieniu.

Zgodnie art. 40 ust. 1 Prawa o aktach (...) akt urodzenia sporządza się na podstawie pisemnego zgłoszenia urodzenia dziecka wystawionego przez lekarza, położną lub zakład opieki zdrowotnej. Treść aktu urodzenia określa art. 40 ust. 2 ustawy, stanowiący, że do aktu urodzenia wpisuje się:

1. 1) nazwisko, imię (imiona) i płeć dziecka;
2. 2) miejsce i datę urodzenia dziecka;
3. 3) nazwiska, nazwiska rodowe rodziców, imię (imiona), miejsce i datę urodzenia, miejsce zamieszkania każdego z rodziców w chwili urodzenia się dziecka;
4. 4) nazwisko, imię i miejsce zamieszkania zgłaszającego;
5. 5) dane dotyczące zakładu opieki zdrowotnej, jeżeli sporządzenie aktu następuje na podstawie zgłoszenia, o którym mowa w art. 39 ust. 2.

Szczegółowy zakres danych, które należy zamieścić w pisemnym zgłoszeniu urodzenia dziecka wskazują przepisy rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 2 lutego 2005 r. w sprawie pisemnego zgłoszenia urodzenia dziecka (Dz. U. Nr 27, poz. 232), wydanego na podstawie art. 40 ust. 4 Prawa o aktach.

Przepis § 2 ust. 6 pkt 7 lit. a rozporządzenia zobowiązuje do zamieszczenia w dziale II zgłoszenia imienia (imion) dziecka.

Z powyższych regulacji wynika, że akt urodzenia dziecka musi zawierać wpis o imieniu dziecka. Jeżeli wolą rodziców jest nadanie dziecku dwóch imion, to oba te imiona stają się obligatoryjnymi elementami tego aktu. Tym samym akt urodzenia dziecka, niezawierający danych o imieniu dziecku, ewentualnie - w sytuacji, w której wolą rodziców jest nadanie dziecku dwóch imion - niezawierający danych o jego dwóch imionach (albo o jednym z tych dwóch imion), podlega uzupełnieniu w trybie art. 36 Prawa o aktach (...).

W ocenie Sądu w niniejszej sprawie wystąpiła sytuacja, w której w związku z bezspornym zadeklarowaniem przez rodziców skarżącej woli nadania skarżącej dwóch imion, dwa imiona skarżącej stanowią obligatoryjną treść aktu urodzenia. Materiał dowodowy sprawy upoważnia do stwierdzenia, że przedmiotowy akt nie zawiera drugiego imienia skarżącej w wersji zgodnej z wolą rodziców skarżącej. Zachodzi zatem przesłanka do uzupełnienia aktu w sposób podany we wniosku, który wszczął postępowanie w niniejszej sprawie.

Sąd także zwrócił uwagę na pewne okoliczności, które w jego ocenie rzutują na treść rozstrzygnięcia sprawy a mianowicie:

1. - skarżąca urodziła się w W. w dniu [...] marca 2010 r.,
2. - w dniu [...] marca 2010 r. sporządzone zostało pisemne zgłoszenie urodzenia dziecka - wypełniony zastał Dział I tego zgłoszenia (przez położną),
3. - w dniu [...] marca 2010 r. wypełniony został Dział II zgłoszenia (przez pracownika Urzędu Stanu Cywilnego), w tej części zgłoszenia, podpisanej również przez ojca skarżącej, jako imiona skarżącej wskazano dwa jednoczłonowe imiona ("E.M."),
4. - w dniu [...] marca 2010 r., na podstawie wskazanego wyżej zgłoszenia Kierownik Urzędu sporządził akt urodzenia skarżącej, w którym również jako imiona skarżącej wskazano, w ślad za treścią zgłoszenia, imiona "E.M." - akt ten został również podpisany przez ojca skarżącej,
5. - w dniu [...] września 2010 r. skarżąca została ochrzczona w [...] w W. pod wezwaniem [...],[...] (świadectwo chrztu wystawione w dniu [...] października 2010 r.) - w akcie tym wskazano jako imiona skarżącej "E. M.-C.",
6. - pismem z dnia 28 września 2011 r. skarżąca wniosła do Kierownika Urzędu o uzupełnienie przedmiotowego aktu,
7. - we wniosku a następnie w odwołaniu od odmownej decyzji Kierownika Urzędu rodzice skarżącej konsekwentnie oświadczyli, że ich intencją zgłaszaną od początku Kierownikowi Urzędu było nadanie córce drugiego imienia w wersji dwuczłonowej, a ostateczna zmiana stanowiska na wersję jednoczłonową (o czym szerzej traktuje odwołanie) była wyłącznie wynikiem wadliwego poinformowania rodziców skarżącej przez pracownika Urzędu, że nadanie imienia w formie zaproponowanej przez rodziców jest prawnie niedopuszczalne, a ewentualnie może być dochodzone nie na etapie rejestracji dziecka, a później w procedurze uzupełnienia aktu urodzenia.

W świetle powyższych okoliczności nie można, w ocenie Sądu, podzielić stanowiska organów orzekających w niniejszej sprawie, stosownie do którego przesłanki do uzupełnienia aktu urodzenia skarżącej na podstawie art. 36 Prawa o aktach (...) nie zostały spełnione, albowiem w akcie tym zamieszczono w sposób nie pozostawiający wątpliwości drugie imię skarżącej (zamieszczono zatem wpis, który co do zasady winien zostać zamieszczony w akcie urodzenia, o ile rodzice dziecka wyrażą wolę nadania dziecku dwóch imion) w wersji podanej przez rodziców.

Sąd zaznaczył także, że w ramach rozpatrywania sprawy przez organy obu instancji nie doszło do zweryfikowania konsekwentnych twierdzeń rodziców skarżącej odnośnie tego, że od samego początku, tj. już przy rejestracji urodzenia córki w Urzędzie dążyli oni do nadania córce drugiego imienia w wersji dwuczłonowej, niemniej wobec poinformowania ich przez pracownicę Urzędu o braku prawnych możliwości realizacji takiego żądania zdecydowali się na tymczasowe odstąpienie od tego zamiaru, licząc (również w oparciu o informację uzyskaną w organie) na późniejsze uwzględnienie wniosku o stosowne uzupełnienie przedmiotowego aktu. Środkiem ewentualnej weryfikacji twierdzeń rodziców skarżących mogłoby być w szczególności przesłuchanie pracownicy Urzędu, ewentualnie przesłuchanie osoby występującej jako osoba zaufana rodzicom skarżącej.

W ocenie Sądu jednakże powyższy brak nie stanowi, w świetle całokształtu okoliczności sprawy, przeszkody do uznania twierdzeń rodziców skarżącej za wiarygodne. Przyjąć należy, że kryterium pozwalającym na sformułowanie wniosku odnośnie woli rodziców nadania córce imienia w wersji dwuczłonowej jest jej jednoznaczne potwierdzenie w załączonym do akt sprawy świadectwie chrztu skarżącej.

Sąd podkreślił, że dokument ten nie wywołuje bezpośrednich skutków prawnych, czy to w odniesieniu do treści aktu urodzenia skarżącej, czy to w odniesieniu do wyniku postępowania o uzupełnienia tego aktu, niemniej, na podstawie art. 75 § 1 k.p.a., może zostać uwzględniony jako dowód intencji rodziców skarżącej w kwestii nadania drugiego imienia skarżącej w wersji dwuczłonowej. To z kolei uprawdopodobnia w dostateczny sposób twierdzenia rodziców skarżących, że wolę taką formułowali już w toku czynności rejestracyjnych. Wprawdzie świadectwo chrztu udzielonego skarżącej w dniu [...] września 2010 r. zostało sporządzone w dniu [...] października 2011 r., a zatem po upływie kilku miesięcy od dnia dokonania przez Kierownika czynności rejestracyjnych ([...] marca 2010 r.), niemniej względy doświadczenia życiowego przemawiają za uznaniem, że wola nadania już urodzonemu dziecku imienia o określonej treści (zwłaszcza drugiego imienia nawiązującego do utrwalonej tradycji rodzinnej) jest stanem trwałym, nie podlegającym zmianie na przestrzeni kliku miesięcy.

W konsekwencji powyższych wywodów Sąd wojewódzki stwierdził, że akt urodzenia skarżącej nie zawiera wszystkich danych, które powinny być w nim zamieszczone, tj. nie zawiera drugiego imienia skarżącej w wersji wskazanej przez jej rodziców. W tej sytuacji zachodzą przesłanki do uzupełnienia aktu na podstawie art. 36 Prawa o aktach (...).

Odmowa uwzględnienia żądania skarżącej stanowi, zdaniem Sądu, naruszenie prawa materialnego, tj. art. 36 Prawa o aktach (...). Powyższe powoduje konieczność wyeliminowania decyzji organów obu instancji z obrotu prawnego.

Wojewoda Mazowiecki złożył skargę kasacyjną od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 12 kwietnia 2012 r.

Powyższy wyrok organ zaskarżył w całości.

Na podstawie art. 174 pkt 2 w związku z art. 176 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012, poz. 270 ze zm., dalej: p.p.s.a.) zaskarżonemu wyrokowi zarzucił naruszenie przepisów prawa materialnego, mianowicie art. 36 ustawy - Prawo o aktach stanu cywilnego poprzez uznanie, iż akt urodzenia córki małżonków C. i J.D. winien być uzupełniony poprzez wpisanie do tego aktu drugiego imienia dziecka w wersji dwuczłonowej tj. M.-C.

Wskazując na powyższe, na zasadzie art. 176 w związku z art. 185 § 1 oraz art. 188 p.p.s.a. skarżący kasacyjnie Wojewoda wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi pierwszej instancji, względnie zmianę zaskarżonego wyroku i oddalenie skargi E. D. Nadto na podstawie art. 203 pkt 1) p.p.s.a. wniósł o zasądzenie od skarżącej na rzecz organu kosztów postępowania kasacyjnego.

W uzasadnieniu skargi kasacyjnej jej autor podkreślił, że przy wydaniu wyroku Sąd I instancji dopuścił się naruszenia przepisów prawa materialnego wskazanych w petitum skargi kasacyjnej. Z akt sprawy jednoznacznie wynika, iż ojciec skarżącej wystąpił do organu I instancji o wydanie aktu urodzenia córki wskazując już dwa imiona dziecka: E.M. Akt urodzenia dziecka został wydany zgodnie z wnioskiem złożonym przez ojca dziecka i zawiera stosownie do jego oświadczenia woli dwa imiona: E.M.. Z ojcem dziecka przy załatwianiu formalności rejestracyjnych była zaufana osoba rodziny znająca język polski, co wyklucza niezrozumienie przez wyżej wymienionego wyjaśnień pracownika organu I instancji w zakresie wydania aktu urodzenia dziecka.

Ponadto skarżący kasacyjnie organ podkreślił, iż wniosek o uzupełnienie wydanego przez organ I instancji aktu urodzenia dziecka poprzez wpis kolejnego członu drugiego imienia dziecka wpłynął do organu ponad 1 rok od dnia wydania aktu urodzenia dziecka pomimo twierdzeń przedstawicieli ustawowych dziecka, iż nadawanie dzieciom rodziny D. jednego imienia oraz drugiego w wersji dwuczłonowej wynika z tradycji tej rodziny i w takiej wersji posiadają imiona wszyscy jej członkowie.

W odpowiedzi na skargę kasacyjną małoletnia skarżąca reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika wniosła o jej oddalenie oraz o zasądzenie zwrotu kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego wg norm przypisanych.

W uzasadnieniu stanowiska powtórzyła argumenty zawarte w odwołaniu od decyzji organu pierwszej instancji oraz skardze do Sądu pierwszej instancji, podkreślając, że rozstrzygnięcie Sądu wojewódzkiego jest prawidłowe.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Skarga kasacyjna posiada usprawiedliwione podstawy.

Trafny jest zarzut skargi kasacyjnej, iż zaskarżony wyrok został wydany z naruszeniem przepisu prawa materialnego, a to art. 36 ustawy – Prawo o aktach stanu cywilnego, którego to naruszenia autor skargi kasacyjnej upatruje w niewłaściwym uznaniu przez Sąd wojewódzki, iż akt urodzenia małoletniej E.D. może być uzupełniony poprzez wpisanie do tego aktu drugiego imienia dziecka w wersji dwuczłonowej "M.-C.".

Stan faktyczny w niniejszej sprawie nie był kwestionowany przez żadną ze stron i nie budzi wątpliwości.

Jak prawidłowo wskazał Sąd wojewódzki małoletnia skarżąca urodziła się w dniu [...] marca 2010 r. w W. i tego dnia zostało sporządzone pisemne zgłoszenie urodzenia dziecka przez położną (Dział I). Dział II tego zgłoszenia został wypełniony przez pracownika Urzędu Stanu Cywilnego dnia [...] marca 2010 r. W tej części wskazane zostały imiona dziecka: pierwsze: "E." i drugie: "M.". Wpisano również pozostałe dane wymagane przez ustawodawcę. Tego dnia ([...] marca 2010 r.) został sporządzony akt urodzenia małoletniej E.D., w którym wpisano te same dane, które widniały w zgłoszeniu jej urodzenia.

W świetle obowiązującego prawa tj. art. 40 ust. 2 ustawy - Prawo o aktach stanu cywilnego do aktu urodzenia wpisuje się: nazwisko, imię (imiona) i płeć dziecka (1); miejsce i datę urodzenia dziecka (2); nazwiska, nazwiska rodowe rodziców, imię (imiona), miejsce i datę urodzenia, miejsce zamieszkania każdego z rodziców w chwili urodzenia się dziecka (3); nazwisko, imię i miejsce zamieszkania zgłaszającego (4); dane dotyczące zakładu opieki zdrowotnej, jeżeli sporządzenie aktu następuje na podstawie zgłoszenia, o którym mowa w art. 39 ust. 2 (5).

Jednocześnie art. 36 tej ustawy wskazuje, że uzupełnieniu podlega akt stanu cywilnego, który nie zawiera wszystkich danych.

Wbrew twierdzeniom Sądu pierwszej instancji akt urodzenia skarżącej zawiera wszystkie dane, które powinny być wpisane do tego dokumentu. W szczególności w dokumencie tym wpisano nazwisko dziecka (D.), jego imiona (E.M.), płeć (żeńska) oraz datę i miejsce urodzenia (wraz z podaniem godziny urodzenia). A zatem rację ma skarżący kasacyjnie, iż brak było podstaw w niniejszej sprawie do stwierdzenia, jak to uczynił Sąd pierwszej instancji, że zachodzi przesłanka do uzupełnienia aktu urodzenia skarżącej zgodnie ze złożonym przez nią (reprezentowaną przez rodziców) wnioskiem.

Należy podkreślić, że bez znaczenia dla oceny zasadności wniosku rodziców skarżącej pozostaje eksponowana przez Sąd wojewódzki okoliczność, czy drugie imię dziecka zostało wpisane w brzmieniu zgodnym z ich wolą (zarówno we wniosku o uzupełnienie aktu jak i kolejnych pismach procesowych podnosili, że drugie imię małoletniej córki powinno być dwuczłonowe: "M.-C."). Nie negując prawdziwości tych twierdzeń jak i ustaleń Sądu w tym zakresie podkreślenia raz jeszcze wymaga, że ustawodawca w art. 36 ustawy – Prawo o aktach stanu cywilnego wyraźnie wskazał, że uzupełnieniu podlega jedynie taki akt, który nie zawiera wszystkich danych.

Jednocześnie art. 28 tej ustawy stanowi, że w akcie stanu cywilnego nie można dokonywać żadnych zmian, chyba że ustawa stanowi inaczej. A zatem ustawodawca w omawianej ustawie wprowadził zasadę nieingerencji we wpisy dokonane w aktach stanu cywilnego. Wszelkie modyfikacje tych wpisów stanowić będą wyjątki od tej zasady. Natomiast zgodnie z podstawową zasadą interpretacyjną exceptiones non sunt extendae wyjątków nie można interpretować rozszerzająco. W konsekwencji błędne jest stanowisko Sądu pierwszej instancji wskazujące, że skoro przedmiotowy akt nie zawiera drugiego imienia w wersji zgodnej z wolą rodziców skarżącej, to zachodzi przesłanka do uzupełnienia aktu w sposób podany we wniosku. Ustawodawca w ramach postępowania o uzupełnienie aktu stanu cywilnego prowadzonego w oparciu o art. 36 tego prawa nie wprowadził możliwości dostosowania treści wpisu do brzmienia zgodnego z wolą wnioskodawców.

Jedynie na marginesie należy przypomnieć, że ustawa – Prawo o aktach stanu cywilnego zawiera również inne formy modyfikacji treści wpisów określone – jak trafnie zauważył Sąd pierwszej instancji – w rozdziale 4 tej ustawy, które umożliwiają wprowadzenie zmian w treści już dokonanych wpisów.

Konkludując: skoro akt urodzenia małoletniej skarżącej zawiera wszystkie wpisy przewidziane ustawą, to trafne jest stanowisko skarżącego kasacyjnie organu, iż brak jest podstaw do uwzględnienia wniosku o jego uzupełnienie. Tym samym rację ma autor skargi kasacyjnej co do tego, że zaskarżony wyrok został wydany z naruszeniem art. 36 omawianej ustawy.

Przedstawiona wyżej wykładnia art. 36, wbrew twierdzeniom Sądu pierwszej instancji oraz małoletniej skarżącej reprezentowanej przez pełnomocnika, nie jest także sprzeczna z poglądem zawartym w orzeczeniu Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 marca 1993 r. w sprawie o sygn. akt SA/Wr 1859/92 (LEX 357285). Po pierwsze ocena zawarta w tym wyroku nie wiąże Sądu w niniejszej sprawie, jako że została przedstawiona w innej, indywidualnej sprawie. Po drugie Sąd w wyroku tym stwierdził wprawdzie, że wniosek o dodanie w akcie urodzenia drugiego imienia do imienia już zapisanego nie jest wnioskiem o zmianę imienia, lecz o uzupełnienie aktu stanu cywilnego, jednakże uszło uwadze Sądu wojewódzkiego jak i autora odpowiedzi na skargę kasacyjną, że rozstrzygnięcie to zapadło w innym stanie faktycznym – w sytuacji, gdy w akcie urodzenia wnioskodawcy wpisano jedno (pierwsze), zamiast dwóch imion.

Z tych wszystkich względów Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 188 p.p.s.a. uchylił zaskarżony wyrok oraz rozpoznał skargę małoletniej E.D. reprezentowanej przez przedstawicieli ustawowych na decyzję Wojewody Mazowieckiego z dnia [...] stycznia 2012 r., mocą której odmówiono uzupełnienia aktu urodzenia. Uznając, że decyzja nie narusza prawa, z przyczyn wskazanych wyżej Naczelny Sąd Administracyjny - na podstawie art. 151 p.p.s.a. oddalił skargę.

Odstąpienie od orzeczenia o kosztach postępowania ma swoją podstawę w art. 207 § 2 tej ostatniej ustawy