Uzasadnienie
W piśmie z dnia 22 listopada 2012 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie H. i M. C. podkreślili, że "w związku z decyzjami Prezesa Krajowego Zarządu Gospodarki Wodnej w Warszawie z dnia [...] października 2012 r. znak: [...] i z dnia [...] sierpnia 2012 r. wnosimy skargę na decyzję KZGW Warszawa z dnia [...] marca 2012 r. znak: [...] utrzymującą w mocy zaskarżoną przez nas decyzję Dyrektora Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w Gliwicach znak: [...] z dnia [...] lutego 2012 r. odmawiającej stwierdzenia nieważności Decyzji Starosty Myślenickiego z dnia [...] maja 2009 r. znak: [...]".
Na rozprawie w dniu 3 kwietnia 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zobowiązał skarżących do wskazania która z decyzji wymienionych w skardze podlega zaskarżeniu poprzez podanie jej numeru, daty, nazwy organu ją wydającego. Sąd pouczył skarżących, że w przypadku niewykonania w/w wezwania Sąd przyjmie, iż przedmiotem skargi jest decyzja Krajowego Zarządu Gospodarki Wodnej z dnia [...] marca 2012 r. nr [...] utrzymująca w mocy decyzję Dyrektora Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w Gliwicach z dnia [...] lutego 2012 r.
Skarżący w piśmie z dnia 11 kwietnia 2013 r. wskazali, że "podtrzymujemy naszą skargę na Decyzję Krajowego Zarządu Gospodarki Wodnej z dnia [...] marca 2012 r. nr [...], zawartą w naszym piśmie. Gliwice, dn. 22.11.2012 r. skierowanym do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 7 czerwca 2013 r. na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej p.p.s.a.) w pkt 1 odrzucił skargę H. i M. C. wskazując, iż z akt sprawy wynika, że zaskarżona decyzja została doręczona skarżącym w dniu 6 kwietnia 2012 r. Wobec tego 30 dniowy termin na wniesienie skargi do Sądu Administracyjnego upłynął w dniu 7 maja 2012 r. (z racji tego, że ostatni dzień terminu 6 maja wypadał w dzień ustawowo wolny od pracy).
Natomiast skarga została nadana w urzędzie pocztowym w dniu 23 listopada 2012 r. a więc z uchybieniem ustawowego terminu. Sąd podkreślił również, że początkowo organ oraz Sąd przyjęli, że przedmiotem skargi jest decyzja Prezesa Krajowego Zarządu Gospodarki Wodnej z dnia [...] października 2012 r., jednak po piśmie skarżących z dnia 11 kwietnia 2013 r., zgodnie z ich wolą przyjęto, że przedmiotem skargi jest decyzja tego organu z dnia [...] marca 2012 r.
Skargę kasacyjną od powyższego postanowienia złożyli H. i M. C., wnosząc o jego uchylenie w całości. Zaskarżonemu postanowieniu zarzucono naruszenie art. 6 p.p.s.a. poprzez nienależyte pouczenie skarżących w zakresie dotyczącym wskazania przez nich, która z decyzji Prezesa KZGW była przedmiotem skargi, w tym poprzez brak wskazania skutków wyboru decyzji z dnia [...] marca 2012 r. jako zaskarżonej, w miejsce przyjmowanej uprzednio jako przedmiot zaskarżenia decyzji z dnia [...] października 2012 r., gdyż uchybienie to miało istotny wpływ na wynik sprawy, albowiem skarga nie uległaby odrzuceniu ale zostałaby merytorycznie rozpatrzona. Skarżący kasacyjnie wnieśli o uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy WSA w Warszawie do ponownego rozpoznania oraz o zasądzenie kosztów postępowania.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga kasacyjna nie zawiera usprawiedliwionych podstaw.
Zgodnie z art. 183 § 1 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej, bierze jednak z urzędu pod rozwagę nieważność postępowania. W niniejszej sprawie nie występują przesłanki nieważności określone w art. 183 § 2 p.p.s.a., zatem Naczelny Sąd Administracyjny związany był granicami skargi kasacyjnej.
Należy podkreślić, iż zgodnie z art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. skarga podlega odrzuceniu, gdy została wniesiona po upływie terminu do jej wniesienia. Zasadnie Sąd I instancji podkreślił, że zaskarżona decyzja została doręczona skarżącym w dniu 6 kwietnia 2012 r. wobec czego 30 dniowy termin na wniesienie skargi do Sądu upłynął w dniu 7 maja 2012 r. Natomiast skarga została nadana w urzędzie pocztowym w dniu 23 listopada 2012 r. a więc z uchybieniem ustawowego terminu.
Odnosząc się do argumentów podniesionych w skardze kasacyjnej zauważyć natomiast należy, że sąd administracyjny nie jest uprawniony do modyfikowania skarg na rozstrzygnięcia organów administracji, a jedynie dokonuje kontroli takich rozstrzygnięć. Dlatego też, jedynie strona skarżąca może wskazać jakie rozstrzygnięcie skarży do sądu administracyjnego. W przedmiotowej sprawie, po lekturze skargi oraz odpowiedzi na skargę Sąd powziął wątpliwość, która z decyzji wymienionych w skardze została zaskarżona przez H. i M. C., co skutkowało wezwaniem skarżących do wskazania zaskarżonej decyzji poprzez wskazanie organu który wydał decyzję, daty i numeru tej decyzji. W odpowiedzi na to wezwanie skarżący jednoznacznie wskazali, że ich skarga dotyczy decyzji Krajowego Zarządu Gospodarki Wodnej z dnia [...] marca 2012 r. nr [...], jednocześnie wyjaśniając, że "podana na stronie 12/12 skargi kolejność decyzji wynikała z ich kontekstu czasowego i in. powstawania tych decyzji".
Dlatego też, skoro skarżący wprost wskazali że ich skarga dotyczy "decyzji Krajowego Zarządu Gospodarki Wodnej z dnia [...] marca 2012 r. nr [...]", to WSA w Warszawie był związany skargą i dokonał oceny formalnej wniesienia skargi na w/w decyzję, zasadnie uznając, że została ona wniesiona z uchybieniem terminu do jej wniesienia.
Z powyższych względów, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 § 1 w związku z art. 182 p.p.s.a. postanowił, jak w sentencji.
Wyjaśnić należy również, iż brak jest podstaw do uwzględnienia zawartego w skardze kasacyjnej wniosku o zwrot kosztów postępowania kasacyjnego, albowiem w przepisach ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie określono podstawy prawnej do zasądzenia przez Naczelny Sąd Administracyjny zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego, gdy przedmiotem skargi kasacyjnej jest postanowienie Sądu I instancji kończące postępowanie w sprawie (por. uchwała składu siedmiu sędziów NSA z dnia 4 lutego 2008 r., sygn. akt I OPS 4/07).