Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 11 października 2017 r., sygn. akt II OSK 2056/17, Naczelny Sąd Administracyjny, po rozpoznaniu skargi kasacyjnej B. B. i J.B., uchylił postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 21 grudnia 2016 r., sygn. akt IV SA/Wa 2759/16, odrzucające skargę B. B. i J.B. na rozporządzenie Wojewody Mazowieckiego z dnia [...] sierpnia 2007 r. nr [...] w przedmiocie utworzenia obszaru ograniczonego użytkowania dla P. w W. Pismem z dnia 7 listopada 2017 r. B. i J. B. wnieśli o uzupełnienie ww. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego o orzeczenie o kosztach poprzez nakazanie zwrotu na rzecz skarżących kosztów postępowania wywołanych skargą kasacyjną wraz z kosztami zastępstwa procesowego według norm przepisanych.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Wniosek nie zasługiwał na uwzględnienie.
Zgodnie z treścią art. 157 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2017, poz. 1369 ze zm., dalej: p.p.s.a.) strona może w ciągu czternastu dni od doręczenia wyroku z urzędu - a gdy wyroku nie doręcza się stronie od dnia ogłoszenia - zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu. Przepis ten na mocy art. 166 p.p.s.a. stosuje się odpowiednio do postanowień.
W rozpoznawanej sprawie nie zaistniały przesłanki do uzupełnienia postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z 11 października 2017 r., albowiem postanowienie to zawiera wszystkie elementy wymagane prawem. Podkreślenia wymaga, że o kosztach postępowania kasacyjnego Naczelny Sąd Administracyjny orzeka jedynie wówczas, gdy rozpoznaje skargę kasacyjną od wyroku, ponieważ przepisy art. 203 i 204 p.p.s.a. wiążą zwrot kosztów postępowania kasacyjnego z wyrokiem sądu I instancji oddalającym lub uwzględniającym skargę, co nie ma miejsca w przypadku rozpoznawania skargi kasacyjnej od postanowienia umarzającego postępowanie lub odrzucającego skargę. Kwestię tę przesądził Naczelny Sąd Administracyjny w uchwale z dnia 4 lutego 2008 r., sygn. akt I OPS 4/07 (opubl. ONSAiWSA 2008, nr 3, poz. 42), w treści której wyjaśniono, że przepisy art. 203 i 204 p.p.s.a. nie mają zastosowania, gdy przedmiotem skargi kasacyjnej jest postanowienie sądu I instancji kończące postępowanie w sprawie.
Do wspomnianej kategorii należy postanowienie o odrzuceniu skargi. Poniesione przez stronę koszty postępowania kasacyjnego zakończonego ww. postanowieniem z dnia 11 października 2017 r. mogą natomiast podlegać zaliczeniu do poniesionych kosztów niezbędnych do celowego dochodzenia praw i być zasądzone na podstawie art. 200 p.p.s.a. w razie uwzględnienia skargi (por. postanowienia NSA: z dnia 8 listopada 2017 r., sygn. akt II OSK 2845/17; z dnia 27 października 2017 r., sygn. akt I OSK 2246/17; z dnia 8 września 2015 r., sygn. akt I OSK 1409/15; z dnia 3 kwietnia 2014 r., sygn. akt II GSK 586/14; z dnia 11 stycznia 2013 r., sygn. akt II OSK 2701/12; z dnia 9 grudnia 2010 r., sygn. akt II GSK 1019/09, publ. CBOSA).
Mając na uwadze powyższe Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 157 § 1 w zw. z art. 166 i art. 193 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.