Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 14 maja 2013 r., sygn. akt VII SA/Wa 340/13 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę E.S. na decyzję Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego z dnia [...] grudnia 2012 r., znak [...] utrzymującą w mocy decyzję Stołecznego Konserwatora Zabytków Nr [...] z dnia [...] kwietnia 2012 r. w zakresie zobowiązania E.S. do doprowadzenia zabytku – strefy ochrony konserwatorskiej "Żoliborz historyczny" – do jak najlepszego stanu poprzez pomalowanie na kolor biały drewnianych okien i drzwi balkonowych w lokalu nr 2 budynku przy ul. T. w Warszawie.
Skargę kasacyjną od powyższego wyroku złożyła E.S. reprezentowana przez adwokata.
Następnie pismem z dnia 28 sierpnia 2013 r. (data prezentaty) skarżąca wniosła o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w całości. W uzasadnieniu wniosku podniesiono, iż z informacji uzyskanej u producenta okien i drzwi balkonowych zamontowanych w lokalu nr 2 w budynku przy ul. T. w Warszawie wynika, że wykonanie zaskarżonej decyzji wiązałoby się z koniecznością zdemontowania wkładów okiennych, co grozi ryzykiem ich uszkodzenia, następnie bardzo głębokim szlifowaniem drewna w celu usunięcia starej powłoki lakierniczej (drewno meranti, z którego wykonano przedmiotową stolarkę okienną i drzwiową charakteryzuje się głębokimi porami, które zostały wypełnione lakierem), a także zdemontowaniem przyklejonych na stałe mocnym klejem montażowym po całych obrzeżach futryny ćwierćwałków co skutkować będzie bezpowrotnym zniszczeniem konstrukcji ram oraz wykonaniem nowych elementów maskujących. Koszt wymienionych prac został wyceniony na kwotę 16357,00 zł w załączeniu przedstawiono kserokopię pisma [...].
Wobec powyższego w ocenie skarżącej w pełni uzasadnione jest twierdzenie, że przemalowanie okien i drzwi balkonowych zgodnie z zaskarżoną decyzją wiąże się ze znacznymi kosztami oraz nieodwracalnymi skutkami. Podniesiono, iż w przypadku uchylenia na skutek toczącego się postępowania przedmiotowej decyzji już po jej wykonaniu przez skarżącą będzie ponosić negatywne konsekwencje nieuzasadnionego przemalowania okien i drzwi balkonowych. Wstrzymanie wykonania przedmiotowej decyzji pozwoliłoby natomiast na uniknięcie owego niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody oraz spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej jako "p.p.s.a.") po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Katalog przesłanek warunkujących wstrzymanie przez sąd wykonania aktu lub czynności określony został w cytowanym artykule i ma on charakter zamknięty.
Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego przytoczona przez skarżącą argumentacja przemawia za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji. W orzecznictwie sądów administracyjnych przyjmuje się, że przez znaczną szkodę lub trudne do odwrócenia skutki rozumie się taką szkodę, która nie będzie mogła zostać wynagrodzona przez późniejszy zwrot świadczenia lub nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego.
W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego poniesienie przez stronę nakładów związanych z demontażem wkładów okiennych, usunięciem starej powłoki lakierniczej (co wiąże się z wnikaniem w strukturę drewna) oraz możliwością zniszczenia konstrukcji ram przed rozpoznaniem skargi kasacyjnej, mogłoby narazić stronę na powstanie znacznej szkody bądź spowodować trudne do odwrócenia skutki, co przemawia za zastosowaniem ochrony tymczasowej.
Z powyższych względów Naczelny Sąd Administracyjny uważa za uprawdopodobnione, że wykonanie zaskarżonej decyzji mogłoby narazić skarżącą na trudne do odwrócenia skutki.
Należy także podkreślić, że celem instytucji wstrzymania wykonania decyzji jest ukształtowanie stosunków do czasu rozpoznania skargi kasacyjnej, w zakresie zapobieżenia znacznej szkodzie lub trudnym do odwrócenia skutkom, a nie ocena legalności wyroku.
W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 61 § 3 w związku z art. 193 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.