Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 16 kwietnia 2015 r., sygn. akt II SA/Bk 1120/14 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku oddalił skargę K. W. i R. J. W. na decyzję Podlaskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Białymstoku z dnia [...] września 2014 r. nr [...] w przedmiocie nakazu dokonania rozbiórki samowolnie wybudowanego obiektu budowlanego.
Od powyższego wyroku skarżący wnieśli skargę kasacyjną. W treści skargi kasacyjnej zażądano wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Skarżący podali między innymi, że wykonanie zaskarżonej decyzji, tj. wyburzenie budynków należy ocenić w kategorii utraty przedmiotu, którego nie będzie można zastąpić. Wyjaśnił, że odtworzenie obecnego stanu będzie za sobą pociągało znaczne koszty i będzie trwało kilka lat. Wskazał, że los zgodności z prawem decyzji zarówno tych zaskarżonych jak i decyzji wydanych w oparciu o nie, pozostaje niepewny, aż do czasu zakończenia sprawy przed sądami administracyjnymi.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje
Kompetencja Naczelnego Sądu Administracyjnego do wstrzymania wykonania aktu lub czynności została uregulowana w art. 61 § 3 w związku z art. 193 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 - zwanej dalej "p.p.s.a."). Sąd II instancji, po wniesieniu skargi kasacyjnej może na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu, jeżeli w wyniku jego wykonania zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (art. 61 § 3 p.p.s.a.).
W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego rozpoznającego wniosek skarżący wykazali, że w sprawie zachodzą przesłanki wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji. Przedmiotem zaskarżonej decyzji jest nakaz rozbiórki obiektu budowlanego. Podkreślenia przy tym wymaga, że wyegzekwowanie obowiązku wykonania prac o charakterze rozbiórkowym w odniesieniu do budynku letniskowego wraz z tarasem i zbiornikiem na ścieki ze swojej istoty wiąże się z trudnymi do odwrócenia skutkami. Rozpoznawany wniosek nie był bezprzedmiotowy mimo, iż dnia [...] lipca 2015r. Podlaski Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w Białymstoku postanowieniem wstrzymał wykonanie zaskarżonej decyzji powołując się na przepis art. 61 §2 pkt.1 p.p.s.a. w związku z art. 193 p.p.s.a.
Podkreślenia wymaga, iż zgodnie z regulacjami zawartymi w art. 61 §2 i 3 p.p.s.a organ ma uprawnienie do wstrzymania wykonania decyzji wyłącznie do chwili przekazania skargi sądowi administracyjnemu. Po zawiśnięciu sprawy przed sądem uprawnienie w tym względzie należy najpierw do sądu I Instancji, z kolei zaś po wpływie skargi kasacyjnej do sądu II instancji gestorem tego żądania staje się ten sąd. Wbrew stanowisku inspektora nadzoru budowlanego przepis art. 193 p.p.s.a. nie miał zastosowania do działań organu administracji. Nie mógł zatem stanowić podstawy prawnej do rozszerzenia na postępowanie kasacyjne uprawnień organu do wstrzymania wykonania badanej decyzji. Żadna z norm nie stanowiła takiego uprawnienia organu na etapie postępowania kasacyjnego. Z tego tez powodu brak było przesłanek do wstrzymania zaskarżonego aktu przez organ.
Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego zaistniała sytuacja wypełniła znamiona art. 61 §4 p.p.s.a., czyniąc koniecznym uchylenie postanowienia organu nadzoru i wobec spełnienia wymogów z art. 61 §3 p.p.s.a. obligowała do wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu przez sąd II instancji.
Z powyższych względów i na podstawie art. 61 § 4 i § 3 p.p.s.a. w związku z art. 193 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w pkt.1 i 2 sentencji postanowienia.