Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 29 września 2009 roku sygn. akt IV SA/Wa 1102/08 oddalił skargę A. Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Warszawie na decyzję Głównego Inspektora Ochrony Środowiska z dnia [...] kwietnia 2008 roku Nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nadpłaty opłaty za brak sieci.
Skargę kasacyjną od powyższego wyroku złożyła skarżąca spółka. Zaskarżonemu wyrokowi zarzucono między innymi naruszenie art. 14 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 20 stycznia 2005 roku o recyklingu pojazdów wycofanych z eksploatacji (Dz.U. z 2005 roku Nr 25, poz. 202) w brzemieniu sprzed wejścia w życie ustawy z dnia 29 czerwca 2007 roku o zmianie ustawy o recyklingu pojazdów wycofanych z eksploatacji (Dz.U. Nr 176, poz. 1236).
Pismem z dnia 22 grudnia 2009 roku skarżąca spółka wniosła o rozważenie możliwości zawieszenia postępowania do dnia udzielenia przez Trybunał Konstytucyjny odpowiedzi na pytanie prawne przedstawione przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w sprawie sygn. akt IV SA/Wa 1383/09.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje
Zgodnie z treścią art. 125 § 1 pkt 1 w związku z art. 193 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), Sąd może zawiesić postępowanie z urzędu jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym.
W rozpoznawanej sprawie przedmiotem zaskarżenia jest decyzja z dnia [...] kwietnia 2008 r., którą Główny Inspektor Ochrony Środowiska utrzymał w mocy swoją decyzję z dnia [...] marca 2008 r. w przedmiocie stwierdzenia nadpłaty w opłacie za brak sieci zbierania pojazdów. Jako podstawę prawną zaskarżonej decyzji organy orzekające w niniejszej sprawie wskazały przepis art. 17 ust. 3 ustawy z dnia 20 stycznia 2005 r. o recyklingu pojazdów wycofanych z eksploatacji (Dz.U. Nr 25, poz. 202 ze zm.), jednak podstawowe kwestie sporne, w tym również podstawy skargi kasacyjnej w niniejszej sprawie, dotyczą interpretacji między innymi art. 14 tejże ustawy w brzmieniu sprzed wejścia w życie ustawy z dnia 29 czerwca 2007 r. o zmianie ustawy o recyklingu pojazdów wycofanych z eksploatacji (Dz. U. nr 176, poz. 1236).
Postanowieniem z dnia 16 listopada 2009 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zwrócił się w sprawie o sygn. akt IV SA/Wa 1383/09 do Trybunału Konstytucyjnego z pytaniem prawnym czy
- - art. 14 ust. 1, 2, 3 i 4 ustawy z dnia 20 stycznia 2005 roku o recyklingu pojazdów wycofanych z eksploatacji (Dz.U. z 2005 roku Nr 25, poz. 202), w jego brzmieniu sprzed zmiany dokonanej ustawą o zmianie ustawy o recyklingu pojazdów wycofanych z eksploatacji (Dz.U. Nr 176, poz. 1236), w zakresie w jakim nie różnicuje przy wymiarze kary administracyjnej sytuacji podmiotów zobowiązanych do tworzenia sieci z uwagi na stopień dokonanego pokrycia siecią terytorium kraju, jest zgodny z art. 2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, to jest wynikającą z tego przepisu zasadą adekwatności (proporcjonalności) rozwiązań ustawodawczych do zakładanego celu regulacji;
- - czy art. 2 ustawy z dnia 29 czerwca 2007 roku o zmianie ustawy o recyklingu pojazdów wycofanych z eksploatacji (Dz.U. Nr 176, poz. 1236) w zakresie w jakim nakazuje stosować do obliczania opłaty za brak sieci w 2006 roku art. 14 1, 2, 3 i 4 w jego pierwotnym brzmieniu nadanym ustawą z dnia 20 stycznia 2005 roku o recyklingu pojazdów wycofanych z eksploatacji (Dz.U. z 2005 r., Nr 25, poz. 202) jest zgodny z art. 2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, to jest wynikającą z tego przepisu zasadą adekwatności (proporcjonalności) rozwiązań ustawodawczych do zakładanego celu regulacji
W tym stanie rzeczy uznać należy, że wynik sprawy zawisłej przed Trybunałem Konstytucyjnym i ocena konstytucyjności wskazanych powyżej przepisów ma wpływ na rozstrzygnięcie w niniejszej sprawie.
Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 w związku z art. 193 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), należało zawiesić postępowanie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym do czasu zakończenia postępowania toczącego się przed Trybunałem Konstytucyjnym.