Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 5 grudnia 2023 r. sygn. akt II SA/Rz 466/23 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie oddalił skargę K. W. na decyzję Podkarpackiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Rzeszowie z dnia 14 lutego 2023 r. nr OA.7721.9.5.2022 w przedmiocie udzielenia pozwolenia na legalizację rozbudowy budynku mieszkalnego.
W skardze kasacyjnej K. W. zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji z uwagi na okoliczność, iż wykonanie decyzji spowoduje nieodwracalne skutki dla należącej do skarżącej nieruchomości.
W uzasadnieniu wniosku wskazano, że rozbudowa domu sprawiła wkroczenie granic tego domu na dwie działki stanowiące własność skarżącej, w tym na jej prywatną drogę dojazdową, zagradzającą dojazd do pozostałych uzbrojonych działek budowalnych. W ocenie skarżącej, utrzymywanie takiego stanu narazi skarżącą na niepowetowaną szkodę i utrwali niezgodny z prawem stan.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 61 § 3 p.p.s.a., sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Z konstrukcji powyższego przepisu wynika, że na skarżącym spoczywa ciężar wykazania przesłanek zawartych w cytowanym przepisie, zaś sąd może wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu, jeżeli jest spełniona ustawowa przesłanka określona jako potencjalna możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, gdy akt lub czynność zostanie wykonana. Jest to wyjątek od zasady, w myśl której wniesienie skargi do sądu nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu lub czynności (art. 61 § 1 p.p.s.a.).
Podkreślić należy, że kwestia wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji była już przedmiotem oceny zarówno WSA, jak i Naczelnego Sądu Administracyjnego.
W postanowieniu NSA z 12 października 2023 r. sygn. akt II OZ 571/22, którym oddalono zażalenie na odmowę wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, podkreślono, że ciężar wykazania wymienionych w art. 61 § 3 p.p.s.a. warunków, stanowiących podstawę do wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu, spoczywa na wnioskodawcy. Przede wszystkim zaznaczono w uzasadnieniu tego postanowienia, że nie może być skuteczna argumentacja odnosząca się do istoty sprawy i ograniczająca się do twierdzeń, które będą podlegały badaniu przez Sąd w toku merytorycznego rozpoznania skargi. W rezultacie oceniono, że nie mogły stanowić podstawy do udzielenia ochrony tymczasowej same obawy skarżącej co do skutków legalizacji budowy domu mieszkalnego.
W rozpoznawanym wniosku skarżąca powieliła twierdzenia wskazujące na niezgodność z prawem budynku, objętego decyzjami organów nadzoru w przedmiocie jego legalizacji oraz wynikającą z tego szkodę dla jej interesu majątkowego.
Zauważyć jednak trzeba, że okoliczność szkody lub trudnych do odwrócenia skutków skarżąca wiąże z nielegalnością przedmiotowego budynku i wadliwością wydanych decyzji, co stanowi istotę sporu oraz treść zarzutów skargi kasacyjnej, a zatem będzie oceniane przy merytorycznym rozpoznaniu sprawy. Zaznaczyć należy, że we wniosku nie wykazano, aby brak wstrzymania zaskarżonej decyzji na etapie postępowania kasacyjnego mógł wywołać trudne do odwrócenia skutki lub niebezpieczeństwo znacznej szkody w majątku skarżącej. Natomiast zauważyć również trzeba, że ewentualne szkody majątkowe mogą być podstawą roszczeń cywilnych, dochodzonych w odrębnym postępowaniu sądowym.
Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 61 § 3 w związku z art. 193 p.p.s.a. oddalił wniosek o wstrzymanie zaskarżonej decyzji.
- - ---------------------- 2