Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 16 kwietnia 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę P. G. prowadzącego działalność gospodarczą pod nazwą [...]" z siedzibą w W. na decyzję Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia [...] października 2013 r. w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej w wysokości 3000 EUR (12 450 zł) za przewiezienie do Polski autokarem obywatelki Ukrainy, która nie posiadała zezwolenia uprawniającego ją do wjazdu i pobytu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
Skarżący w skardze kasacyjnej od wyroku z dnia 16 kwietnia 2014 r. wniósł, na podstawie art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej P.p.s.a., o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji z dnia [...] października 2013 r. podnosząc, że jej wykonanie przed rozpoznaniem sprawy grozi niebezpieczeństwem wyrządzenia znacznej szkody i spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Skarżący wskazał, że działalność przewozowa stanowi jedyne źródło jego dochodu, zaś on sam znajduje się w ciężkiej sytuacji finansowej będącej skutkiem między innymi kryzysu w branży przewozowej. Prowadzona przez skarżącego działalność wymaga ciągłych i regularnych wydatków, m.in. na paliwo, ubezpieczenia, przeglądy techniczne, a w chwili obecnej wykonuje on jedynie kursy międzynarodowe na terytorium Ukrainy, pogrążonej w konflikcie politycznym, co skutkuje zmniejszeniem liczby podróżnych oraz w konsekwencji wzrostem kosztów.
Następstwem wyegzekwowania kwoty 12 450 zł mogą być trudne do odwrócenia skutki, a późniejszy zwrot tej kwoty nie będzie skutkował przywróceniem stanu poprzedniego. Wykonanie zaskarżonej decyzji uniemożliwi skarżącemu pokrywanie bieżących, niezbędnych wydatków związanych z prowadzoną działalnością, a także może zagrozić jego płynności finansowej i doprowadzić do zaprzestania prowadzenia tej działalności.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Po oddaleniu skargi, skarżący, który wniósł skargę kasacyjną może wystąpić z wnioskiem o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji (por. uchwała składu siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 16 kwietnia 2007 r., sygn. akt I GPS 1/07, ONSAiWSA z 2007 r., Nr 4, poz. 77). Uwzględnienie takiego wniosku jest możliwe, jeżeli spełnione są przesłanki określone w art. 61 § 3 P.p.s.a.
Przesłanki w postaci wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, o których mowa w art. 61 § 3 P.p.s.a. należy wiązać z sytuacją, która może powstać, gdy zaskarżony do sądu akt administracyjny zostanie wykonany, a
Sygn. akt. II OSK 2155/14 następnie na skutek uwzględnienia skargi akt ten zostanie wzruszony. O takim potencjalnym niebezpieczeństwie jest mowa w art. 61 § 3 P.p.s.a. i z tą sytuacją należy wiązać możliwość wyrządzenia szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. W przypadku nałożenia kary pieniężnej nie chodzi o ocenę, czy kara została zasadnie nałożona ani czy w prawidłowej wysokości, ale o ocenę, czy może powstać znaczna szkoda lub trudne do odwrócenia skutki wywołane wykonaniem zaskarżonej decyzji, jeżeli okazałoby się, że w wyniku rozpoznania skargi kasacyjnej kara nałożona tą decyzją nie powinna być uiszczona.
W rozpoznawanej sprawie przytoczone przez skarżącego okoliczności uzasadniają wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia [...] października 2013 r. utrzymującej w mocy decyzję Wojewody Lubelskiego z dnia [...] marca 2013 r. w przedmiocie nałożenia kary w wysokości 12 450 zł za przewóz obywatelki Ukrainy, nieposiadającej wymaganego zezwolenia uprawniającego do wjazdu i pobytu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. We wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji skarżący podniósł, że prowadzi działalność należącą do branży, która wciąż odczuwa skutki kryzysu ekonomicznego, a ponadto wymaga stałych nakładów. Skarżący wskazał, że egzekucja kwoty 12 450 zł może doprowadzić do utracenia przez niego płynności finansowej, a późniejszy zwrot tej kwoty nie będzie skutkował przywróceniem stanu poprzedniego.
Mając na uwadze wysokość kary, którą skarżący zobowiązany jest uiścić oraz przedstawione przez niego okoliczności związane z jego sytuacją finansową należy uznać, że uiszczenie kary administracyjnej przed rozpoznaniem skargi kasacyjnej od wyroku z dnia 16 kwietnia 2014 r. może spowodować niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków, a zatem zasadne jest wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Za wiarygodne należy uznać twierdzenia skarżącego, że uiszczenie kary pieniężnej przed rozpoznaniem sprawy może zakłócić prowadzenie bieżącej działalności gospodarczej i spowodować znaczną szkodę.
W tej sprawie należy dodatkowo podnieść, że postanowieniem z dnia 20 lutego 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny wstrzymał wykonanie zaskarżonej decyzji, ponieważ wykonanie tej decyzji mogłoby wpłynąć na płynność finansowa skarżącego, a w konsekwencji doprowadzić do ograniczenia bądź zaprzestania prowadzenia działalności gospodarczej. Wstrzymanie wykonania decyzji upadło w wyniku wydania wyroku z dnia 16 kwietnia 2014 r. oddalającego skargę.
W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 61 § 3 w związku z art. 193 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.