Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 20 czerwca 2012 r. (VII SA/Wa 484/12) oddalił skargę W.P. na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] stycznia 2012 r. w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji. U podstaw wyroku legły następujące ustalenia.
Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego postanowieniem z dnia [...] grudnia 2011 r. znak: [...] działając na podstawie art. 61a § 1 ustawy z dnia 14.06.1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2000 r., Nr 98, poz. 1071 z późn. zm.), zwanej dalej k.p.a., po rozpoznaniu wniosku W.P. o stwierdzenie nieważności decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego Nr [...], z dnia [...].04.2003 r., oraz utrzymanej w mocy decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] Nr [...] z dnia [...].02.2002 r., w przedmiocie nakazu rozbiórki nadbudowanej części obiektu budowlanego, odmówił wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności ww. decyzji. W uzasadnieniu swego rozstrzygnięcia organ wskazał, że zasadnicze znaczenie dla prawidłowego rozstrzygnięcia niniejszej sprawy ma wyrok WSA w Warszawie z dnia 18.11.2004 r., sygn. akt 7/IV SA 1843/03, oddalający skargę na decyzję [...] WINB Nr [...] z dnia [...].04.2003 r. Organ stwierdził, iż z uwagi na wydany uprzednio wyrok w sprawie wiążący nie tylko strony i sąd, który go wydał, lecz również inne sądy i inne organy państwowe, należało odmówić wszczęcia na wniosek W.P. postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji WINB z dnia [...].04.2003 r. Organ wskazał, iż jakkolwiek na podstawie art. 1 pkt 25 ustawy z dnia 03.12.2010 r. o zmianie ustawy - Kodeks postępowania administracyjnego oraz ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2011 r., Nr 6, poz. 18), art. 157 § 3 k.p.a. został uchylony, to jednakże jego rolę w obecnie obowiązującym stanie prawnym pełni art. 61 a § 1 k.p.a., na podstawie którego organ administracji publicznej wydaje postanowienie o odmowie wszczęcia postępowania, gdy żądanie jego wszczęcia zostało wniesione przez osobę niebędącą stroną lub z innych uzasadnionych przyczyn postępowanie nie może być wszczęte. Zdaniem organu z sytuacją normowaną w art. 61 a § 1 k.p.a. mamy do czynienia w niniejszej sprawie.
Odnosząc się do zarzutów zawartych w rozpatrywanym wniosku organ stwierdził, że w świetle poczynionych ustaleń pozostają one bez wpływu na treść podjętego rozstrzygnięcia. Ponieważ przyczyny nieważności (w tym niewykonalność decyzji) nie występowały w chwili wydania decyzji [...] WINB z dnia [...].04.2003 r., o czym przesądził WSA w Warszawie w wyroku z dnia 18.11.2004 r., sygn. akt 7/IV SA 1843/03, to nie powstaną one również po jej wydaniu. Ponadto organ wyjaśnił skarżącemu, że na temat sentencji decyzji PINB w [...] Nr [...] z dnia [...].02.2002 r. wypowiedział się WSA w Warszawie w ww. wyroku.
Po rozpatrzeniu wniosku W.P. o ponowne rozpatrzenie sprawy Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego postanowieniem z dnia [...] stycznia 2012 r. znak; [...] wydanym na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. utrzymał w mocy własne postanowienie z dnia [...] grudnia 2011 r. W uzasadnieniu swego rozstrzygnięcia organ powtórzył argumentację jaką zawarł w postanowieniu własnym z dnia [...] grudnia 2011 r. Wskazał, iż w przedmiotowej sprawie WSA w Warszawie oddalił skargę, nie znajdując tym samym przesłanek do stwierdzenia nieważności decyzji [...] WINB z dnia [...].04.2003 r.
Organ wskazał, iż oddalenie przez sąd administracyjny skargi na niezgodność decyzji z prawem zamyka organowi administracji publicznej drogę do stwierdzenia nieważności decyzji, ze względu na związanie go oceną prawną zawartą w wyroku sądu w odniesieniu do przedmiotu rozstrzygnięcia sądowego. Ewentualne próby stwierdzenia nieważności decyzji rozpoznawanej już wcześniej przez sąd (oddalający skargę na niezgodność tej decyzji z prawem) są niedopuszczalną ingerencją w prawomocne orzeczenie sądu. Z tego względu organ uznał, iż należało odmówić wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji organu wojewódzkiego, z dnia [...] kwietnia 2003 r., oraz poprzedzającej ją decyzji organu powiatowego z dnia [...] lutego 2002 r.
Skargę na powyższe postanowienie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniósł W.P. wnosząc o uchylenie zaskarżonego postanowienia oraz utrzymanego nim w mocy postanowienia organu z dnia [...] grudnia 2011 r. Skarżący podniósł, iż jego zdaniem postanowienie odmawiające wszczęcia postępowania zostało wydane przedwcześnie, albowiem nie uwzględniło argumentacji przedstawionej we wniosku - w kontekście całości powołanej uchwały NSA z dnia 7.12.2009 r. Wyjęty z kontekstu fragment uzasadnienia uchwały, nie oddaje bowiem istoty poglądu prawnego wyrażonego przez ten Sąd w uchwale. Skarżący podniósł, że gdy weźmie się pod uwagę konieczny zakres wstępnego badania wniosku o stwierdzenie nieważności decyzji, wynikający z powołanej uchwały stwierdza się, że kwestia ta nie została w sposób dostateczny wyjaśniona przez organ przed wydaniem zaskarżonego postanowienia.
Skarżący podniósł, iż w swoim wniosku wykazał w oparciu o dokumentację inwentaryzacyjną, że decyzja PINB z dnia [...].02.2002 r. orzekająca rozbiórkę nadbudowanej części budynku mieszkalnego nie uwzględniła faktu, iż części nadbudowanej nie da się rozebrać bez istotnej ingerencji w pozostałą część budynku, w szczególności ze względu na jednoczesną wymianę stropu nad parterem. Zarzucił, że decyzją nakazano rozbiórkę nadbudowanej części obiektu, bez szczegółowego opisu, co ma zostać konkretnie rozebrane, co wiąże się ściśle z poprzednim zarzutem nie wyjaśnienia możliwości wydzielenia tej części w taki sposób, aby zachować pozostałą część. Zdaniem skarżącego powyższe wady decyzji orzekającej rozbiórkę stanowią przesłankę do stwierdzenia jej nieważności (art. 156 par. 1 k.p.a.), zaś nie były one przedmiotem rozważania Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego przed wydaniem wyroku.
Oddalając skargę W.P. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wskazał, że podstawę prawną kwestionowanego postanowienia w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji stanowił art. 61a § 1 k.p.a., zgodnie z którym, gdy żądanie, o którym mowa w art. 61 zostało wniesione przez osobę niebędącą stroną lub z innych uzasadnionych przyczyn postępowanie nie może być wszczęte, organ administracji publicznej wydaje postanowienie o odmowie wszczęcia postępowania. Z treści cytowanego przepisu wynika obowiązek organu w zakresie przeprowadzenia wstępnej analizy wniosku o stwierdzenie nieważności decyzji pod względem ewentualnego wystąpienia okoliczności uniemożliwiających merytoryczne rozpatrzenie podania. Samo złożenie wniosku o stwierdzenie nieważności decyzji administracyjnej nie jest tożsame ze wszczęciem postępowania w sprawie, lecz uruchamia etap wstępny, w ramach którego właściwy organ ocenia podmiotową i przedmiotową dopuszczalność wykorzystania instytucji procesowej.
Postępowanie w sprawie stwierdzenia nieważności rozpoczęte na żądanie strony składa się z dwóch etapów. Pierwszy dotyczy kwestii wszczęcia tego postępowania, drugi zaś – postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 5 sierpnia 2010 r., sygn. akt I OSK 1366/09). W pierwszej fazie badane są jedynie kwestie formalne, jak m.in. legitymacja danego podmiotu do wystąpienia z żądaniem wszczęcia postępowania, czy wskazanie przez ten podmiot przesłanki określonej w art. 156 § 1 k.p.a. Odmowa wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji może nastąpić wówczas, gdy wszczęcie i prowadzenie postępowania jest niedopuszczalne z przyczyn podmiotowych lub przedmiotowych. Przyczyną przedmiotową odmowy wszczęcia postępowania może być m.in. wniesienie wniosku o stwierdzenie nieważności decyzji, która była już poddana kontroli organu, czy Sądu w trybie stwierdzenia nieważności.
W ocenie Sądu I instancji kluczowe dla oceny dopuszczalności wszczęcia postępowania nadzwyczajnego było w tej sprawie ustalenie przez organ, że wyżej wymieniona decyzja [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...].04.2003 r. była przedmiotem kontroli Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, który prawomocnym wyrokiem z dnia 18.11.2004 r. w sprawie o sygn. IV SA/Wa 1843/03 oddalił skargę skarżącego na tę decyzję. Okoliczność ta, jak prawidłowo uznał organ, przesądza o niedopuszczalności wszczęcia postępowania o stwierdzenie nieważności decyzji z dnia [...].04.2003 r. z przyczyn przedmiotowych.
Sąd I instancji wskazał, że w uchwale składu siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 7 grudnia 2009 r., sygn. akt I OPS 6/09, żądanie stwierdzenia nieważności decyzji, od której skargę oddalono prawomocnym wyrokiem sądu administracyjnego, powinno skutkować odmową wszczęcia przez organ postępowania administracyjnego, gdy w rezultacie wstępnego badania zawartości żądania organ administracji publicznej ustali wystąpienie – z uwagi na uprzednio wydany wyrok sądu – przeszkody przedmiotowej czyniącej jego rozpoznanie niedopuszczalnym. W motywach tejże uchwały Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził także, że możliwość wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji, której zgodność z prawem była już pozytywnie zweryfikowana przez sąd administracyjny, podlega tylko takim ograniczeniom, które z jednej strony wyznacza zakres dokonanej przez sąd kontroli, z drugiej fakt korzystania przez kształtujące je wyroki z przymiotu powagi rzeczy osądzonej.
W uchwale wskazano również, że związanie organu oceną prawną odnosi się do uzasadnienia zapadłego wyroku, gdyż w uzasadnieniu przedstawione jest rozumowanie, które doprowadziło sąd do określonej konkluzji prawnej. Treść uzasadnienia pozwala na ustalenie, co sąd wziął pod uwagę uwzględniając lub oddalając skargę.
Sąd I instancji stwierdził, że podnoszone przez skarżącego okoliczności dotyczące niewykonalności decyzji nakazującej rozbiórkę były już przedmiotem oceny Sądu w wyroku z dnia 18 listopada 2004 r. sygn. akt 7/IV SA 1843/03. Skarżący podnosił wówczas, iż sformułowanie osnowy decyzji jest na tyle nieprecyzyjne, że nie można na jej podstawie ustalić, której części budynku dotyczy nakaz rozbiórki, a tym samym decyzja jest niewykonalna. W uzasadnieniu ww. wyroku stwierdzono jednak, że materiał dowodowy, w tym plany architektoniczne precyzyjnie określają jakie części zostały nadbudowane. Sąd uznał, iż nie do przyjęcia byłby pogląd, że mimo precyzyjnego określenia w uzasadnieniu decyzji na czym polegała nadbudowa, mamy do czynienia z niedookreśleniem całej decyzji skoro uzasadnienie decyzji jest jej integralną częścią.
Zdaniem Sądu I instancji Sąd w ww. wyroku odniósł się do kwestii wykonalności decyzji nakazującej rozbiórkę stwierdzając, że jest ona wykonalna, a zakres prac jest skonkretyzowany, co wynika zarówno z uzasadnienia decyzji, jak i materiału dowodowego zgromadzonego w sprawie. Obecnie skarżący w skardze podnosi ponownie ten sam zarzut niewykonalności decyzji nakazującej rozbiórkę nadbudowanej części budynku mieszkalnego wskazując tym razem na inną okoliczność, a mianowicie brak możliwości rozbiórki nadbudowanej części bez istotnej ingerencji w pozostałą część budynku. Kwestia ta była już przedmiotem oceny Sądu i została zawarta w ww. wyroku Sądu.
Ponadto Sąd wyjaśnił, iż sąd administracyjny oddalając skargę bada nie tylko zarzuty przedstawione przez stronę w skardze, ale niezależnie od tych zarzutów poddaje ocenie wszystkie inne okoliczności w sprawie dokonując oceny zaskarżonej decyzji pod kątem ich zgodności z przepisami prawa materialnego, jak również prawidłowości przyjętej przez organ procedury. Z tego względu sąd oddalając skargę uznaje, że decyzja odpowiada prawu. Wyrok oddalający skargę jest rezultatem jej nieuwzględnienia wobec niewystępowania wad prawnych, uzasadniających uchylenie decyzji albo stwierdzenie jej nieważności. Jego istotną treścią jest ustalenie, że w chwili wydania zaskarżonej decyzji ostatecznej nie była ona prawnie wadliwa z punktu widzenia ustanowionych kryteriów kontroli legalności decyzji administracyjnych. Po wyroku oddalającym skargę, niedopuszczalne powinno być stwierdzenie nieważności decyzji administracyjnej, albowiem Sąd z urzędu powinien ustalić, czy występują okoliczności uzasadniające stwierdzenie nieważności w myśl art. 156 § 1 k.p.a. Podkreślić należy, że żadna z okoliczności wymienionych w tym przepisie (pkt 1-7) nie zmienia swej wartości prawnej z upływem czasu.
Jeżeli nie występowały przyczyny nieważności w chwili wydania decyzji, to nie powstaną one również po jej wydaniu, a więc wszystkie mogą być ujawnione w postępowaniu przed sądem administracyjnym. (wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 11 stycznia 2012 r. sygn. akt VII SA/Wa 2089/11).
W przedmiotowej sprawie Sąd, wyrokiem z dnia 18 listopada 2004 r. sygn. akt 7/IV SA 1843/03, oddalając skargę nie znalazł tym samym przesłanek do stwierdzenia nieważności decyzji WINB z dnia [...].04.2003 r. Zatem z uwagi na związanie prawomocnym wyrokiem Sądu z dnia 18 listopada 2004 r., w którym Sąd ten wypowiedział się co do okoliczności dotyczących wykonalności decyzji [...]Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...].04.2003 r. wniosek skarżącego o stwierdzenie nieważności tej decyzji nie mógł podlegać merytorycznemu rozpoznaniu. Stanowisko zawarte w cytowanym wyroku jest bowiem wiążące, stosownie do art. 170 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, zaś wyrok, mocą którego prawomocne oddalenie przez sąd administracyjny skargi, zamyka drogę do stwierdzenia nieważności decyzji, poddanej uprzednio takiej kontroli sądowej.
W skardze kasacyjnej od w/w wyroku W.P. zarzucił naruszenie przez Sąd I instancji art. 145 § 1 pkt 1 lit "c" p.p.s.a. poprzez oddalenie skargi na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...].01.2012 r., pomimo:
"1. niedokładnego wyjaśnienia przez organ stanu faktycznego, koniecznego do konfrontacji zarzutu zgłoszonego we wniosku o stwierdzenie nieważności decyzji ostatecznej [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...].04.2003 r., nr [...] – z zakresem rozpoznania sprawy zakończonej wyrokiem WSA w Warszawie z dnia 18.11.2004 r. sygn. Akt 7/IV SA 1843/03, to jest naruszenia przez ten organ art. 7 i 80 k.p.a.,
2. błędnego (przedwczesnego) zastosowania art. 61a § 1 k.p.a. - podczas gdy nie została ustalona istotna okoliczność dotycząca niemożności orzeczenia rozbiórki części budynku, bez istotnej ingerencji w pozostałą część obiektu".
Zdaniem Skarżącego kasacyjnie wyrok Sądu I instancji narusza przepisy postępowania, gdyż Sąd ten nie uwzględnił skargi pomimo naruszenia przez organ administracji przepisów art. 7 oraz art. 61a § 1 k.p.a. W szczególności, zdaniem Skarżącego kasacyjnie istotne znaczenie ma okoliczność czy organ nadzoru budowlanego uwzględnił fakt dokonania przez Skarżącego rozbiórki drewnianego stropu nad parterem budynku, a następnie wykonania stropu żelbetowego oraz schodów betonowych prowadzących z parteru na pierwsze piętro. Jest to okoliczność mogąca przesądzić o niedopuszczalności częściowej rozbiórki budynku z powodu istotnej ingerencji w konstrukcję oraz o niemożności rozbiórki w takiej części, aby została zachowana pozostała część. Powołując się na uchwałę NSA z 7.12.2009 r. I OPS 6/09 Skarżący podniósł, że w razie oddalenia skargi prawomocnym wyrokiem, procedując w przedmiocie wniosku o stwierdzenie nieważności, należy stwierdzić czy oddalenie skargi nastąpiło w wyniku rozważenia przez sąd administracyjny także okoliczności odpowiadających przesłankom z art. 156 § 1 k.p.a.
Naczelny Sąd Administracyjny zważyło następuje:
Skarga kasacyjna nie zasługiwała na uwzględnienie.
Rozpoznając sprawę w granicach określonych w art. 183 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi na wstępie wskazać należy, że zgodnie z uchwałą z dnia 26 października 2009 r. podjętą przez Naczelny Sąd Administracyjny w pełnym składzie, sygn. akt I OPS 10/09 (ONSAiWSA z 2010 r. nr 1, poz. 1): "Przytoczenie podstaw kasacyjnych, rozumiane jako wskazanie przepisów, które – zdaniem wnoszącego skargę kasacyjną – zostały naruszone przez wojewódzki sąd administracyjny, nakłada na Naczelny Sąd Administracyjny, stosownie do art. 174 pkt 1 i 2 oraz art. 183 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), obowiązek odniesienia się do wszystkich zarzutów przytoczonych w podstawach kasacyjnych".
Wobec tego, że w rozpoznawanej sprawie nie zachodzi żadna z okoliczności skutkujących nieważnością postępowania, o jakich mowa w art. 183 § 2 p.p.s.a., a nadto nie zachodzi również żadna z przesłanek, o których mowa w art. 189 p.p.s.a., które Naczelny Sąd Administracyjny rozważa z urzędu dokonując kontroli zaskarżonego skargą kasacyjną wyroku Sądu pierwszej instancji, Naczelny Sąd Administracyjny dokonał kontroli zaskarżonego wyroku w zakresie wyznaczonym podstawami skargi kasacyjnej.
W pierwszej kolejności podkreślić należy, że w sprawie niniejszej kontroli sądowoadministracyjnej poddane zostało postanowienie odmawiające wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji w przedmiocie nakazu rozbiórki nadbudowanej części obiektu budowlanego. Będąca przedmiotem kontroli sądowoadministracyjnej sprawa dotyczy trybu nadzwyczajnego, którego celem jest ustalenie, czy kontrolowana w tym postępowaniu decyzja dotknięta jest jedną z wad określonych w art. 156 § 1 k.p.a. Organ wszczynając postępowanie w sprawie nieważności decyzji ostatecznej uruchamia je w nowej sprawie, nie orzeka natomiast co do istoty sprawy rozstrzygniętej w kwestionowanej w trybie nadzwyczajnym decyzji. Przystąpienie do oceny legalności decyzji z punktu widzenia przesłanek zawartych w art. 156 § 1 k.p.a. wymaga uprzedniego ustalenia dopuszczalności wszczęcia postępowania w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji.
Powodem odmowy wszczęcia postępowania nieważnościowego, na podstawie art. 61a § 1 k.p.a., mogą być przeszkody natury podmiotowej jak i przedmiotowej. Do przeszkód natury przedmiotowej należy zaliczyć co do zasady uprzednie badanie sprawy przez sąd administracyjny i prawomocne oddalenie skargi.
W rozpoznawanej sprawie niesporne jest, że decyzja o nakazie rozbiórki nadbudowanej części obiektu budowlanego była poddana kontroli sadowoadministracyjnej, w trakcie której sądy obu instancji dokonały kontroli tej decyzji pod względem jego legalności, w tym Sąd I instancji z urzędu badał czy nie zachodzą przesłanki nieważności decyzji administracyjnej. Podkreślić należy że prawomocne orzeczenie sądu na mocy art. 170 p.p.s.a. wiąże w sprawie ten sąd oraz organ, którego działanie lub bezczynność było przedmiotem zaskarżenia. Tym samym zarzuty, które poddane już zostały kontroli sądowoadministracyjnej w trybie zwykłym nie mogą stanowić podstawy do stwierdzenia nieważności decyzji.
Na pełną aprobatę zasługuje stanowisko wyrażone w uchwale 7 sędziów NSA z dnia 7 grudnia 2009 r., w której wskazano, że żądanie stwierdzenia nieważności decyzji, od której skargę oddalono prawomocnym wyrokiem sądu administracyjnego powinno zostać załatwione przez wydanie decyzji o odmowie wszczęcia postępowania wówczas, gdy w rezultacie wstępnego badania zawartości żądania organ administracji publicznej ustali wystąpienie – z uwagi na wydany uprzednio wyrok sądu – przeszkody przedmiotowej czyniącej jego rozpoznanie niedopuszczalnym (por. uchwała NSA z dnia 7.12.2009 r., sygn. akt I OPS 6/09).
W niniejszej sprawie organ administracji publicznej w sposób niewadliwy uznał, że w sprawie zachodzi taka przeszkoda, gdyż okoliczności na które powoływał się wnoszący o stwierdzenie nieważności decyzji były już przedmiotem kontroli sądowoadministracyjnej przeprowadzonej w trybie zwykłym. Powtórzyć należy za Sądem I instancji, że w uzasadnieniu prawomocnego wyroku sprawie o sygnaturze IV SA 1843/03 sąd wypowiadał się w kwestii niewykonalności decyzji nakazującej rozbiórkę nadbudowanej części budynku mieszkalnego. Tym samym wiążące są wskazania dotyczące możliwości technicznej rozbiórki nadbudowanej części obiektu.
Zarzuty skargi kasacyjnej w swej istocie odnoszą się do kwestii, które były przedmiotem rozpoznania przez sądy administracyjne w trybie zwykłym. Jak już wspomniano orzeczenia wydane w tym postępowaniu na mocy art. 170 p.p.s.a. wiążą nie tylko strony i sąd, który je wydał, lecz również inne sądy i inne organy państwowe w tym sądy administracyjne dokonujące kontroli postanowienia w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania o stwierdzenie nieważności decyzji.
Zatem w realiach niniejszej sprawy prawidłowym było uznanie, że nie zachodzi podstawa do wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji.
Mając na uwadze powyższe Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 ustawy Prawo postępowaniu przed sądami administracyjnymi oddalił skargę kasacyjną