Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 24 kwietnia 2014 r., sygn. akt II SA/Łd 101/14 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi oddalił skargę M. W. S.A. z siedzibą w W. na decyzję Wojewody Łódzkiego z dnia [...] listopada 2013 r. nr [...] w przedmiocie pozwolenia na budowę tymczasowej kontenerowej wytwórni mas bitumicznych.
W pismie z dnia [...] czerwca 2014 r. skarżąca, reprezentowana przez radcę prawnego wniosła skargę kasacyjną od powyższego wyroku. W skardze kasacyjnej zawarty został wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu wniosku podano, że wykonanie zaskarżonej decyzji spowoduje znaczące uszczuplenie w majątku firmy, albowiem strona szacuje koszty nałożonych obowiązków na kwotę sięgającą dwóch milionów złotych. Nawet późniejszy zwrot poniesionych kosztów nie zrekompensuje, zdaniem skarżącej, wszystkich szkód. Ponadto, wskazano na skomplikowaną budowę obiektu i zobowiązania umowne skarżącej wynikające z gwarancji jakości i rękojmi za wady.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej p.p.s.a.) sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy.
Z konstrukcji tej normy prawnej wynika, iż to na skarżącym spoczywa ciężar wykazania przesłanek zawartych w cytowanym przepisie, zaś sąd może wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu jeżeli jest spełniona ustawowa przesłanka określona jako potencjalna możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, gdy akt lub czynność zostanie wykonana.
Rozpoznając więc wniosek M. W. S.A. z siedzibą w W. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Naczelny Sąd Administracyjny poszukiwał w nim takich treści, które wskazywałyby na to, że zachodzą okoliczności, które w świetle przepisu art. 61 § 3 p.p.s.a. stanowią przesłankę umożliwiającą jego uwzględnienie. Jednakże w uzasadnieniu wniosku autor skargi kasacyjnej wskazał w zasadzie jedynie, że wykonanie przedmiotowej decyzji spowoduje uszczerbek w majątku firmy w znacznej kwocie. Ponadto, wskazano na skomplikowana budowę obiektu objętego zaskarżoną decyzja i zobowiązania umowne skarżącej.
Takie uzasadnienie wniosku jest niewystarczające. W konsekwencji Naczelny Sąd Administracyjny nie dopatrzył się we wniosku przesłanek określonych w art. 61 § 3 p.p.s.a., albowiem nie wskazuje się w nim konkretnych okoliczności wskazujących na prawdopodobieństwo, że wykonanie aktu przed rozpoznaniem sprawy przez Sąd spowodować może w stosunku do wnioskodawcy wystąpienie znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. Okoliczności podane we wniosku nie zostały w żaden sposób uprawdopodobnione, w związku czym uznać je należy za gołosłowne. Oczekiwanie, że to Sąd z urzędu będzie poszukiwał okoliczności, które umożliwią skarżącemu skorzystanie z instytucji określonej art. 61 § 3 p.p.s.a., zwłaszcza w sytuacji gdy strona reprezentowana jest przez profesjonalnego pełnomocnika, pozbawione jest podstawy prawnej.
Wskazać należy, że zgodnie z art. 61 § 3 p.p.s.a. po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jednakże jedynie wówczas, gdy uprawdopodobnione zostanie, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Strona skarżąca nie uzasadniła w żaden sposób zawartego we wniosku o wstrzymanie stanowiska, że wykonanie decyzji spowoduje brak możliwości przywrócenia obiektu. Wniosku o wstrzymanie nie uzasadnia także wskazanie na koszty wykonania decyzji określone przez stronę na kwotę sięgającą dwóch milionów złotych. Koszty wykonania decyzji nie przesądzają bowiem automatycznie o znacznej szkodzie lub trudnych do odwrócenia skutkach. Argument taki musi być rozpatrywany przez pryzmat podmiotu, na który obowiązek został nałożony i jego możliwości płatniczych. Wobec tego, że strona skarżąca nie podała nawet w przybliżeniu danych w tym względzie nie mogły być one rozważane.
Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 61 § 3 i 5 w związku z art. 193 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowił jak w sentencji.