Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi, wyrokiem wydanym w dniu 30 czerwca 2010 r. w sprawie ze skargi B. J. P. na decyzję Wojewody Łódzkiego z dnia (...) stycznia 2008 roku, nr (...) (znak: (...)) w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę, oddalił skargę.
Od powyższego orzeczenia B. J. P. wniosła skargę kasacyjną do Naczelnego Sądu Administracyjnego. W skardze tej zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji do czasu prawomocnego zakończenia postępowania sądowego. Zdaniem skarżącej odmowa wstrzymania wyrządziłaby jej niepowetowaną szkodę, przez uczynienie dla niej całego postępowania bezprzedmiotowym, jednocześnie wywołując skutki praktycznie nieodwracalne.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej: p.p.s.a.) sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Odmowa wstrzymania wykonania aktu lub czynności przez organ nie pozbawia skarżącego złożenia wniosku do sądu. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy.
Obowiązek przedstawienia okoliczności, które pozwolą sądowi na dokonanie oceny, czy spełnione są przesłanki uzasadniające wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, jak to wynika z konstrukcji cytowanego artykułu, spoczywa na wnioskodawcy. Zgodnie z poglądem reprezentowanym w orzecznictwie, zgłaszając wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności należy co najmniej uprawdopodobnić wystąpienie przesłanki wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Argumentacja powinna być spójna, poparta faktami oraz ewentualnie odnoszącymi się do nich dowodami, które uzasadniają wstrzymanie (zob. postanowienie NSA z 9 września 2010 r., sygn. I OZ 671/10).
W rozpoznawanej sprawie wnioskodawczyni, pomimo ciążącego na niej obowiązku, nie wykazała w sposób dostateczny zaistnienia ustawowych przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Ograniczyła się do stwierdzeń, że odmowa wstrzymania wyrządziłaby jej niepowetowaną szkodę, przez uczynienie dla niej całego postępowania bezprzedmiotowym, jednocześnie wywołując skutki praktycznie nieodwracalne. Wnosząca o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie przedstawiła żadnych dowodów na potwierdzenie powyższych okoliczności wskutek czego Sąd nie ma możliwości dokonania jakiejkolwiek oceny merytorycznej wniosku.
W związku z tym orzeczono jak w sentencji, na podstawie art. 61 § 3 w zw. z art. 193 p.p.s.a.