Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z 15 maja 2015 r. sygn. akt VII SA/Wa 2914/14, po rozpoznaniu sprawy ze skargi B. K. i A. J. (dalej skarżący) uchylił decyzję Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z [...] października 2014 r., nr [...] w przedmiocie nakazu doprowadzenia obiektu budowlanego do stanu zgodnego z projektem budowlanym.
Powyższy wyrok został wydany w następujących okolicznościach faktycznych i prawnych:
Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego dla m. st. Warszawy decyzją z [...] sierpnia 2014 r. nr [...] na podstawie art. 51 ust. 1 pkt. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (tekst jednolity: Dz. U. z 2013r., poz. 1409); dalej Pb) oraz art. 104 oraz art. 108 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity - Dz. U. z 2013r., poz. 267 dalej Kpa) po rozpatrzeniu sprawy dotyczącej zgodności z zatwierdzonym projektem budowlanym odprowadzania wód opadowych z połaci dachu segmentu budynku mieszkalnego przy ul. [...] w [...] nakazał skarżącym doprowadzenie obiektu do stanu zgodnego z projektem budowlanym zatwierdzonym decyzją Urzędu Dzielnicowego Warszawa- Mokotów Wydział Architektury nr [...] z [...] marca 1991 r., poprzez odprowadzenie wód opadowych z połaci wschodniej dachu budynku na teren własnej działki. Roboty organ nakazał wykonać w terminie trzech miesięcy od daty, kiedy decyzja stanie się ostateczna.
Mazowiecki Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z [...] października 2014 r., po rozpatrzeniu odwołania skarżących uchylił zaskarżoną decyzję w całości i na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 2 Pb nakazał skarżącym doprowadzenie obiektu do stanu zgodnego z projektem budowlanym zatwierdzonym ww. decyzją z [...] marca 1991 r. poprzez odprowadzenie wód opadowych z połaci wschodniej dachu budynku na teren własnej działki, w terminie 3 miesięcy od dnia jej doręczenia.
W ocenie organu II instancji, odwołanie nie zasługiwało na uwzględnienie, ponieważ Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego dla m.st. Warszawy wydał prawidłowe rozstrzygnięcie w przedmiotowej sprawie. Przyczyną uchylenia decyzji było wyłącznie błędne oznaczenie adresatki obowiązku, B. J. posługuje się bowiem nazwiskiem dwuczłonowym B. K. Zdaniem organu odwoławczego projekt budowlany przewidywał wykonanie odrębnej rury spustowej od strony wschodniej dla budynku i z analizy materiału dowodowego zebranego w niniejszej sprawie jednoznacznie wynika, że odprowadzanie wód opadowych z budynku nr [...] jest niezgodne z w/w dokumentacją projektową.
Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na opisaną wyżej decyzję wnieśli skarżący wskazując, że przed nadbudową poddaszy system odprowadzania wody deszczowej - jedna rura spustowa dla dwóch a niekiedy trzech budynków - był przeznaczony dla wody deszczowej z całych dachów jednospadkowych dla dwóch bądź trzech budynków.. Skarżący zarzucili również pominięcie przez organ wyjaśnień projektanta nadbudowy arch. R. A. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie powołanym na wstępie wyrokiem z 15 maja 2015 r. powyższą skargę uwzględnił i uchylił zaskarżoną decyzję.
Sąd I instancji wskazując na normatywny cel postępowania naprawczego, stwierdził, że organ nadzoru budowlanego powinien bez wątpliwości ustalić, iż rozwiązanie polegające na odprowadzaniu wód opadowych z połaci dachowej wschodniej jedną rurą spustową do kanalizacji deszczowej z połaci dachowych budynków jest niezgodne z zatwierdzonym decyzją o pozwoleniu na budowę projektem budowlanym. W tym zakresie ustalenia organów nie zostały poprzedzone rzetelną analizą znajdujących dokumentów się w aktach sprawy, która w konsekwencji pozwoliłaby na zastosowanie trybu opisanego w art. 51 ust 1 pkt 2 Pb.
Zdaniem Sądu I instancji z projektu budowlanego wynika, że "projektuje się tylko odprowadzenie wód opadowych z dachów budynków jednorodzinnych jednospadowych przyjmując jedną rurę deszczową dla dwóch budynków" (Aneks do projektu [...] domków jednorodzinnych- inwestor [...]). W części opisowej projektu znajduje się stwierdzenie, iż odprowadzenie wody deszczowej z połaci wschodniej rurami spustowymi do studzienek przed wjazdami do garażu. Jednak projekt budowlany należy interpretować jako całość wraz z częścią rysunkową, w której wbrew twierdzeniom organów brak jednoznacznego zaznaczenia rozwiązania zamiennego w zakresie odprowadzenia wód opadowych.
Sąd I instancji wskazał też na to, że organ odwoławczy posiadał oświadczenie projektanta- autora projektu z 1991 r. arch. R. A., z którego jednoznacznie wynika, iż to co organy interpretują jako deszczowe rury spustowe, stanowi tektoniczny podział na poszczególne segmenty (k-106). Oświadczenie to jako dokument prywatny, winien podlegać ocenie organów.
Konieczna jest ponowna analiza projektu nadbudowy budynku i wzięcie pod uwagę przedłożonej do akt opinii arch. G. S., z której wynika, iż projekt w części rysunkowej nie zawiera nowych rozwiązań w zakresie odprowadzenia wód opadowych z połaci wschodniej dachu budynku na teren własnej działki. Istotnym będzie także zbadanie jak kwestia odprowadzenia wód została rozwiązana w pozostałych segmentach stanowiących budynek "L".
Z tych względów Sąd I instancji uznał że zaskarżona decyzja wydana została z naruszeniem art. 7, 77, art. 80 oraz 107 § 3 Kpa.
Skargę kasacyjną od powyższego wyroku złożył uczestnik postępowania A. T., zaskarżając go w całości i zarzucając mu mające istotny wpływ na wynik sprawy naruszenie przepisów postępowania, a mianowicie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2016 r., poz. 718; dalej Ppsa) w zw. z art. 7, art. 8, art. 15, art. 77 § 1 i art. 107 § 3 Kpa przejawiające się w tym, że Sąd I instancji bezpodstawnie uchylił zaskarżoną decyzję, w sytuacji gdy odpowiada ona przepisom prawa, a w szczególności:
- - odnosi się do wszystkich zarzutów podniesionych w odwołaniach od decyzji;
- - powołuje się na ustalenia i dokonaną analizę przez organ I instancji oraz potwierdza jej prawidłowość z wyłączeniem kwestii prawidłowości oznaczenia stron;
- - w sposób prawidłowy ustala stan faktyczny;
- - spełnia wymogi zasady dwuinstancyjności, ponieważ w sposób merytoryczny rozstrzyga ponownie tę samą sprawę.
Wskazując na powyższe zarzuty kasacji, skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie oraz o zasądzenie na rzecz skarżącego kosztów postępowania według norm przepisanych.
Skarżący wnieśli o oddalenie skargi kasacyjnej.
W miejsce zmarłego uczestnika postępowania A. T. wstąpił jego spadkobierca A. T. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Skarga kasacyjna nie podlegała uwzględnieniu.
Oceniając wniesioną w sprawie kasację w granicach określonych treścią art. 183 § 1 Ppsa i nie dostrzegając przy tym przesłanek nieważności postępowania, o których mowa w § 2 tego przepisu, za bezzasadny należało uznać postanowiony w niej zarzut naruszenia art. 145 § 1 pkt 1 lit. c Ppsa w związku z art. 7, art. 8, art. 15, art. 77 § 1 i art. 107 § 3 Kpa.
Sąd I instancji prawidłowo uznał, że organ odwoławczy nie rozpatrzył sprawy dostatecznie i wciąż pozostają wątpliwości w kwestii niezgodności przyjętego rozwiązania co do odprowadzania wód opadowych z projektem budowlanym.
Naczelny Sąd Administracyjny w całości podziela stanowisko Sądu I instancji, co do konieczności szczegółowego odniesienia się przez organ tak do oświadczenia R. A. jak i opinii arch. G. S., jak również wyjaśnienia tego jak kwestia odprowadzania wód została rozwiązana w pozostałych segmentach. Konieczne jest też jednoznaczne ustalenie czy przyjęte rozwiązanie jest sprzeczne z częścią rysunkowa projektu.
Tym samym w okolicznościach niniejszej sprawy prawidłowo Sąd I instancji przyjął, że dla wydania merytorycznej decyzji konieczne jest ponowne przeprowadzenie postępowania wyjaśniającego, a zaskarżona decyzja została wydana z naruszeniem art. 7, art. 8, art. 15, art. 77 § 1 i art. 107 § 3 Kpa
Ponadto wskazać należy, że podstawą uchylenia zaskarżonej decyzji było naruszenie przez organ odwoławczy również art. 80 Kpa tj. niespójność rozstrzygnięcia z materiałem dowodowym, co nie zostało w skardze kasacyjnej w ogóle podważone.
W tym stanie sprawy, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 Ppsa oddalił rozpoznawaną skargę kasacyjną. O zwrocie kosztów postępowania kasacyjnego na rzecz skarżącej orzeczono na podstawie art. 204 pkt 2 Ppsa.