Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 29 czerwca 2016 r. sygn. akt VII SA/Wa 1884/15 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę [...] sp. z o.o. z siedzibą w W. na postanowienie Wojewody Mazowieckiego z dnia [...] lipca 2015 r. w przedmiocie odmowy wstrzymania wykonania decyzji.
Skargę kasacyjną od powyższego wyroku wywiódł skarżący, domagając się jednocześnie wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia na mocy art. 61 § 3 w zw. z art. 193 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. W uzasadnieniu spółka podniosła, że w sytuacji gdy dojdzie do wstrzymania realizacji planowanej inwestycji na podstawie wstrzymania wykonania tej decyzji, to okoliczność ta stanowi realne zagrożenie dla spółki, które grozi wyrządzeniem jej zwłaszcza szkód finansowych.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Przepis art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz.U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.) stanowi, że po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Odmowa wstrzymania wykonania aktu lub czynności przez organ nie pozbawia skarżącego złożenia wniosku do sądu.
Z powyższego przepisu wynika zatem, że rozstrzygając w przedmiocie wniosku skarżącego o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu sąd jest związany zamkniętym katalogiem przesłanek pozytywnych, tj. niebezpieczeństwem wyrządzenia znacznej szkody lub niebezpieczeństwem spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Przy czym podkreślić należy, iż przewidziana zacytowanym wyżej przepisem ochrona tymczasowa nie służy zabezpieczeniu strony przed jakimikolwiek skutkami wykonania zaskarżonego aktu, lecz jedynie przed skutkami bezpośrednio związanymi z jej wykonaniem, których ponadto nie można byłoby naprawić w razie ewentualnego uwzględnienia skargi. Chodzi więc o szkodę wyrządzoną wykonaniem konkretnego aktu, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego (wyegzekwowanego) świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do pierwotnego stanu (porównaj: B. Dauter [w:] Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz do art. 61 ustawy; dostępny w zbiorze LEX).
W niniejszej sprawie przedmiotem wniosku spółki jest postanowienie Wojewody Mazowieckiego z dnia [...] lipca 2015 r. uchylające postanowienie Prezydenta m.st. Warszawy z dnia [...] maja 2015 r. i przekazujące sprawę do ponownego rozpoznania organowi pierwszej instancji. Tym ostatnim postanowieniem z dnia [...] maja 2015 r., na wniosek [...] sp.k., Prezydent m.st. Warszawy odmówił wstrzymania wykonania decyzji własnej z dnia [...] maja 2014 r. o pozwoleniu na budowę budynku mieszkalnego wielorodzinnego z usługami w parterze, garażem podziemnym i elementami zagospodarowania terenu [...] na wskazanych działkach w W., wydanej na rzecz skarżącej spółki.
W ocenie Sądu wskazane przez skarżącą spółkę na poparcie złożonego wniosku okoliczności nie świadczą o spełnieniu przesłanek z art. 61 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Skutkiem postanowienia Wojewody Mazowieckiego o uchyleniu postanowienia organu pierwszej instancji odmawiającego wstrzymania wykonania decyzji z dnia [...] maja 2014 r. i przekazaniu sprawy temu organowi do ponownego rozpatrzenia jest właśnie ponowne rozpatrzenie wniosku [...] sp.k. o wstrzymanie wykonania decyzji z dnia [...] maja 2014 r. A zatem argumentacja skarżącej spółki, iż wstrzymanie wykonania decyzji o pozwoleniu na budowę może skutkować, na tym etapie postępowania, wystąpieniem po jej stronie znacznych szkód finansowych nie przekonuje o zasadności wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia, gdyż bezpośrednim skutkiem zakwestionowanego postanowienia nie jest wstrzymanie wykonania decyzji zezwalającej na budowę, a jedynie – jak już wskazano – ponowne rozpoznanie wniosku przez organ pierwszej instancji.
Również sama obawa spółki, że na skutek ponownego rozpoznania wniosku przez organ pierwszej instancji może ewentualnie zapaść rozstrzygnięcie dla niej niekorzystne, nie jest wystarczająca do przyjęcia, że w sprawie zachodzą przesłanki o których mowa w art. 61 § 3 ww. ustawy.
Mając zatem na uwadze charakter postanowienia objętego wnioskiem o zastosowanie ochrony tymczasowej oraz to, iż skarżąca spółka nie wskazała na żadną okoliczność, która mogłaby świadczyć o spełnieniu którejkolwiek z przesłanek pozwalających Sądowi na wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu, Naczelny Sąd Administracyjny doszedł do przekonania, że przedmioty wniosek nie zasługiwał na uwzględnienie. Dlatego też, na mocy art. 61 § 3 w zw. z art. 193 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji.