Uzasadnienie
Zaskarżonym postanowieniem o sygn. akt II SA/Ke 183/13 z dnia 5 kwietnia 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach odrzucił skargę Gminy [...] na uchwałę Zgromadzenia Związku Międzygminnego "[...]" z/s w [...] z dnia 13 lipca 2012 r., nr [...] w przedmiocie zmiany uchwały w sprawie ustalenia wysokości składek na 2012 rok.
Postanowienie to zapadło w następującym stanie faktycznym i prawnym:
Zgromadzenie Związku Międzygminnego "[...]" uchwałą z dnia [...] lipca 2012 r. Nr [...] wydaną w sprawie zmiany Uchwały Nr [...] Zgromadzenia Związku Międzygminnego "[...]" z dnia [...] stycznia 2012 r. dotyczącej ustalenia wysokości składek na 2012 r. - uchwaliło nową wysokość składki inwestycyjnej na rok 2012 r. m.in. dla Gminy [...]. W § 1 tej uchwały m.in. wskazano, że składka przeznaczona jest na realizację inwestycji pn. Zapewnienie prawidłowej gospodarki wodno-ściekowej na terenie Związków Międzygminnych [...] i [...] w ramach Programu Operacyjnego Infrastruktura i Środowisko.
W skierowanej do WSA w Kielcach skardze na powyższą uchwałę Gmina [...] wniosła o stwierdzenie jej nieważności. W uzasadnieniu skarżąca Gmina wskazała, że z dniem 1 stycznia 2010 r. wystąpiła ze Związku Międzygminnego "[...]", a zatem nie można jej obciążać jakimikolwiek kosztami na realizację jego zadań. Nadto dodała, że inwestycja, o której mowa w zaskarżonej uchwale została podjęta w czasie, gdy Gmina [...] już wystąpiła ze Związku, przez co Związek ten planując finansowanie takiej inwestycji nie miał prawa brać pod uwagę środków Gminy [...].
W odpowiedzi na skargę Zgromadzenie Związku Międzygminnego "[...]" z siedzibą w [...] wniosło o jej oddalenie. W uzasadnieniu podało, że faktycznie Gmina [...] wystąpiła ze Związku z datą wskazaną w skardze, jednak winna ona partycypować w kosztach inwestycji, które rozpoczęto przed jej wystąpieniem ze Związku.
W motywach postanowienia odrzucającego skargę Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach stwierdził, że uchwała nie jest objęta właściwością sądów administracyjnych, a spory powstałe na jej tle powinny rozpoznawać sądy powszechne.
W skardze kasacyjnej od powyższego postanowienia reprezentowana przez pełnomocnika Gmina [...] zaskarżyła je w całości i zarzuciła naruszenie:
- 1) przepisów postępowania, które to uchybienie miało istotny wpływ na wynik sprawy a to: art. 3 § 2 pkt 5, art. 3 § 2 pkt 6 oraz art. 58 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) zwanej dalej "P.p.s.a." poprzez odrzucenie skargi na skutek uznania, iż zaskarżona uchwała nie jest aktem prawa miejscowego oraz nie została podjęta w sprawie z zakresu administracji publicznej, ale w sprawie cywilnej, przez co nie jest objęta zakresem właściwości sądów administracyjnych, określonym w art. 3 § 2 P.p.s.a.,
- 2) prawa materialnego przez błędną wykładnię art. 18 ust. 2 pkt 9 lit. e, art. 18 ust. 2 pkt 12, art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2013 r. poz. 594), poprzez uznanie, że zaskarżona uchwała nie jest aktem w sprawie z zakresu administracji publicznej.
Z uwagi na powyższe strona skarżąca wniosła o:
- 1) uchylenie zaskarżonego postanowienia,
- 2) zasądzenie od organu a rzecz skarżącej gminy kosztów postępowania wg norm przepisanych.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga kasacyjna nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz.1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości między innymi przez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej (art. 1 § 2 tej ustawy). Z powołanych wyżej przepisów wynika, że sądy administracyjne nie są powołane do rozpoznawania spraw innych niż sądowoadministracyjne, w szczególności do rozpoznawania spraw, których rozpoznanie należy do właściwości sądów powszechnych. Zakres przedmiotowy kontroli administracji publicznej wyznaczają przepisy art. 3-5 p.p.s.a., wśród których zgodnie z art. 3 § 2 P.p.s.a., kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na akty w nim wymienione. Sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach (art. 3 § 3 P.p.s.a.).
Nadto, zgodnie z treścią art. 184 Konstytucji RP, kontrolę sądową działalności administracji publicznej sprawuje Naczelny Sąd Administracyjny i inne sądy administracyjne oraz – w ograniczonym zakresie, na ściśle określonych zasadach - sądy powszechne.
W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego prawidłowo Sąd pierwszej instancji odrzucił skargę Gminy [...] na uchwałę Zgromadzenia Związku Międzygminnego "[...]" z/s w [...] z dnia [...] lipca 2012 r., nr [...] w przedmiocie zmiany uchwały w sprawie ustalenia wysokości składek na 2012 rok, bowiem takie spory majątkowe są sprawami cywilnymi podlegającymi rozpoznaniu przez sądy powszechne, o czym przesądza przepis art. 8 ust. 2b ustawy o samorządzie gminnym, stanowiący, iż "spory majątkowe wynikłe z porozumień o których mowa w ust. 2 i 2a oraz w art. 74, rozpatruje sąd powszechny".
Ponadto, w konsekwencji przepisu art. 64 ust. 5 ww. ustawy, zgodnie z którym "do związków międzygminnych stosuje się odpowiednio art. 8 ust. 2-5 i art. 39 ust. 4 u.s.g." również uchwała związku międzygminnego nie jest podejmowana w sprawie z zakresu administracji publicznej, ale w sprawie cywilnej, przez co, jak trafnie stwierdził Sąd pierwszej instancji, nie jest objęta zakresem właściwości sądów administracyjnych.
W kontekście powyższych ustaleń zarzuty podniesione w skardze kasacyjnej są oczywiście bezzasadne. WSA nie naruszył zatem art. 3 § 2 pkt 5 i 6, bowiem - jak wskazano powyżej – uchwała związku międzygminnego dot. rozliczeń pomiędzy gminą, która wystąpiła z tego związku, a tym związkiem, nie jest ani aktem prawa miejscowego, ani też aktem organu jednostek samorządu terytorialnego lub ich związków, innych niż określone w art. 3 § 2 pkt 5 podejmowanym w sprawie z zakresu administracji publicznej. Także zarzut naruszenia prawa materialnego przez błędną wykładnię art. 18 ust. 2 pkt 9 lit. e, art. 18 ust. 2 pkt 12 oraz art. 101 ust. 1 nie znajduje zastosowania w sytuacjach, gdy przedmiotem zaskarżenia jest uchwała Zgromadzenia Związku Międzygminnego. Wniesiona skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach podlegała więc odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 P.p.s.a.
W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji.