Uzasadnienie
Wojewódzki Sądu Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 2 listopada 2009 r., VII SA/Wa 1063/09, odrzucił skargę T. G. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [... grudnia 2006 r., znak: [....] w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji.
W uzasadnieniu Sąd I. instancji podniósł, że zarządzeniem z dnia 23 czerwca 2009 r. (doręczonym w dniu 2 lipca 2009 r.) wezwano skarżącego T. G. do uzupełnienia braków formalnych skargi przez podpisanie skargi, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi.
Z uwagi na nieuzupełnienie w terminie braków formalnych, skarga T. G. została odrzucona przez Sąd I. instancji postanowieniem z dnia 2 listopada 2009 r. (art.58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Dz.U. nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej "P.p.s.a.").
W skardze kasacyjnej od powyższego postanowienia B. G. i T. G. zarzucili Sądowi I.instancji niewłaściwe zastosowanie art.58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. Podnieśli, że w dniu 8 lipca 2009 r. nadali w urzędzie pocztowym Poczty Polskiej K. 1 przesyłkę poleconą (nr nadawczy [x]) zawierającą egzemplarz skargi podpisany przez wszystkie osoby wnoszące skargę, a zgodnie z art.83 § 3 P.p.s.a. oddanie pisma w polskim urzędzie pocztowym lub w polskim urzędzie konsularnym jest równoznaczne z wniesieniem go do sądu. Do skargi kasacyjnej załączono m.in. dowód nadania przesyłki poleconej nr nadawczy [x] i egzemplarz skargi podpisany przez wszystkich skarżących (k.80 i 81 akt sądowych).
Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje
Z akt sprawy (k.20-31 akt sądowych) wynika, iż w doręczonej Sądowi I. instancji w dniu 13 lipca 2009 r. przesyłce (nr nadawczy [x]) skarżący nie nadesłali żądanego egzemplarza skargi podpisanego przez wszystkich skarżących. Dlatego prawidłowo Sąd I. instancji zastosował art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. ("Sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi."). Tym samym bezzasadny jest zarzut naruszenia art.58 § 1 pkt 3 P.p.s.a., a zaskarżone postanowienie odpowiada prawu.
Z powyższych przyczyn Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art.184 w związku z art.182 §§ 1 i 3 P.p.s.a. orzekł, jak w sentencji postanowienia.