Uzasadnienie
Zaskarżonym postanowieniem z dnia 22 listopada 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę J. J. na decyzję Głównego Inspektora Sanitarnego z dnia [...] lipca 2012 r., w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej.
W uzasadnieniu postanowienia Sąd pierwszej instancji wskazał, że skarga została wniesiona z uchybieniem ustawowego terminu do jej wniesienia.
Skargę kasacyjną od powyższego wyroku wniosła J. J. zaskarżając to postanowienie w całości i w oparciu o art. 174 pkt. 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 - zwanej dalej p.p.s.a.) zaskarżonemu orzeczeniu zarzuciła naruszenie przepisów postępowania, które to uchybienie miało istotny wpływ na wynik sprawy. W uzasadnieniu skargi kasacyjnej wskazano przy tym, że skarżąca "nie miała wiedzy na temat zawarcia w złożonej skardze wniosku o przywrócenie uchybionego terminu, w trybie art. 85-89 p.p.s.a., bowiem nie ma wiedzy praktycznej prawniczej, a była w tym czasie głęboko zatroskana o los jej chorych dzieci".
Wskazując na powyższe skarżąca kasacyjnie wniosła o uchylenie zaskarżonego orzeczenia i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania, ewentualnie zmianę orzeczenia i uchylenie zaskarżonej decyzji.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga kasacyjna nie zasługiwała na uwzględnienie.
Stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. W przedmiotowej sprawie poza sporem pozostaje fakt, że zaskarżona decyzja została doręczona skarżącej (odebrana przez jej męża) w dniu 31 lipca 2012 r. oraz, że trzydziestodniowy termin do złożenia skargi upływał w dniu 30 sierpnia 2012 r. Nie ulega również wątpliwości, że skarga została nadana w polskim urzędzie pocztowym z dniem 31 sierpnia 2012 roku, a więc z jednodniowym uchybieniem terminu.
Skarga kasacyjna nie kwestionując tego, iż skarga złożona została po terminie w istocie odnosi się wyłącznie do tego, iż skarżąca z uwagi na brak specjalistycznej wiedzy prawniczej nie była świadoma tego, iż może złożyć wniosek o przywrócenie terminu do złożenia skargi. Mimo, że skarga kasacyjna nie wskazała w sposób jednoznaczny przepisu, który został w tym zakresie naruszony, a co jest wada, konstrukcyjną skargi kasacyjnej, to można wywieść, że jej autor zarzuca Sądowi naruszenie art. 6 p.p.s.a poprzez brak poinformowania strony o możliwości złożenia wniosku o przywrócenie terminu do złożenia skargi. Tak postawiony zarzut skargi kasacyjnej nie mógłby jednak odnieść zamierzonego skutku. Jak podkreśla się w orzecznictwie sądowoadministracyjnym przepisy ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie wymagają bowiem od sądu, aby pouczał stronę o działaniach, które należy podjąć w razie zaniedbań w celu zniwelowania ich skutków. Dlatego też żądanie, aby sąd pouczał strony o możliwości złożenia wniosku o przywrócenie terminu jest zbyt daleko posunięte.
Podkreślić przy tym należy, że w samej treści kwestionowanej decyzji skarżąca została prawidłowo pouczona o terminie i sposobie zaskarżenia doręczonej jej decyzji. Wysyłając skargę po upływie terminu, o czym musiała być świadoma wobec treści tego pouczenia, skarżąca w żaden sposób nie odniosła się do faktu jej wniesienia po terminie, co ewentualnie mogło być uznane za wniosek o przywrócenie terminu.
Podkreślić jednocześnie należy, że niniejsze orzeczenie nie zamyka stronie możliwości domagania się przywrócenia ustawowego terminu, jeżeli wykaże ona zaistnienie przesłanek o których mowa w art. 86 § 1 p.p.s.a.
Mając na uwadze powyższe Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skargę kasacyjną oddalił.