Uzasadnienie
Zaskarżonym wyrokiem z dnia 21 listopada 2017r. sygn. akt VII SA/Wa 374/17 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę R. S. na decyzję [..] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [..] listopada 2016r. w przedmiocie wstrzymania prowadzenia robót budowlanych.
W uzasadnieniu wyroku Sąd przytoczył następujące okoliczności faktyczne i prawne sprawy.
Wnioskiem z dnia 27 lutego 2012r. R. D. zwrócił się o skontrolowanie legalności dokonanej przebudowany sieci gazowej w budynku mieszkalnym przy ul. O.w Z. Podczas podjętych przez organ czynności kontrolnych na przedmiotowej nieruchomości R.S. okazał projekt techniczny z 1993 r. na wykonanie przyłącza i wewnętrznej instalacji gazowej budynku mieszkalnego, ustalono również, że instalacja gazowa została przebudowana w 2009 r. Na tej podstawie Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowalnego w W. decyzją z dnia [..] marca 2014 r. umorzył w całości postępowanie.
Postanowieniem z dnia [..] czerwca 2014r. [..] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego zlecił organowi powiatowemu przeprowadzenie postępowania uzupełniającego, m. in. poprzez przedstawienie w formie szkicu sytuacyjnego i materiału zdjęciowego odcinka instalacji gazowej objętej postępowaniem.
Podczas podjętych w dniu 10 lipca 2014 r. przez organ I instancji czynności kontrolnych ustalono, że widoczny na zdjęciach przebieg instalacji gazowej nie jest zgodny z przedłożonym projektem z 1993 r.
Następnie [..] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [..] października 2014 r. uchylił decyzję PINB w W. z dnia [..] marca 2014 r. w całości i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji, a Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 30 czerwca 2015r. sygn. akt VII SA/Wa 2806/14 odrzucił skargę R. S. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowalnego w W. podczas kolejnych czynności kontrolnych przeprowadzonych w dniu 20 stycznia 2016 r. stwierdził m.in., że w 1993 r. została założona instalacja gazowa wewnętrzna i zewnętrzna budynku wg. projektu wykonanego przez B.S. posiadającą uprawnienia. W 2009 r., R. D. odciął pion gazowy i podłączył swoje urządzenia, tj. piec gazowy i kuchenkę; po odcięciu pionu gazowego przez R. D. i po uzyskaniu informacji, że przeróbka wewnętrznej instalacji nie wymaga żadnych zezwoleń, R. S. przyłączył swoje urządzenia na piętrze, wykonując pion gazowy po zewnętrznej stronie budynku mieszkalnego.
Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowalnego w W. postanowieniem z dnia [..] września 2016 r. działając na podstawie art. 50 ust. 1 pkt 1 i ust. 2 oraz ust. 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r, Prawo budowlane (tekst jedn. Dz. U. z 2016 r., poz. 290 ze zm.; dalej: Pr. bud.), wstrzymał R. S. prowadzenie robót budowlanych polegających na wykonaniu instalacji gazowej w budynku mieszkalnym przy ul. O.w Z., wykonanych bez wymaganego pozwolenia na budowę oraz nałożył obowiązek przedstawienia w terminie 30 dni od dnia doręczenia postanowienia oceny technicznej wraz z inwentaryzacją zrealizowanych robót budowlanych polegających na wykonaniu instalacji gazowej, wraz ze wskazaniem robót budowlanych koniecznych do wykonania w celu doprowadzenia przedmiotowej instalacji do stanu zgodności z przepisami prawa, sporządzonej przez specjalistę posiadającego uprawnienia budowlane i posiadającego aktualne zaświadczenie o wpisie do właściwej izby samorządu zawodowego.
[..] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego postanowieniem z dnia [..] listopada 2016 r. po rozpatrzeniu zażaleń R. S. i R.D., utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie.
W ocenie organu odwoławczego, R. S. dokonał przebudowy instalacji gazowej, ponieważ obecny przebieg instalacji gazowej nie jest zgodny z przedstawionym na kontroli projektem technicznym wewnętrznej instalacji gazu wraz z przyłączem z 1993 r. W projekcie instalacji gazowej z 1993 r. gazomierz został zaprojektowany jako wiszący na ścianie wschodniej budynku, tuż przy przyłączu gazu. Natomiast na zdjęciach z przeprowadzonych przez organ powiatowy czynności kontrolnych widać odcięte rury instalacji gazu, przechodzące przez ścianę budynku, a gazomierz wraz ze skrzynką gazomierza został oddalony o około 1 metr od ściany budynku. Po zlokalizowaniu gazomierza w nowym miejscu inwestor wykonał nową instalację biegnącą po zewnętrznej ścianie budynku od strony północnej oraz wykonał po zewnętrznej stronie ściany budynku pion gazowy zasilający pomieszczenia na piętrze. Organ wskazał jednocześnie, że w projekcie budowlanym dotyczącym przebudowy i rozbudowy przedmiotowego budynku mieszkalnego jednorodzinnego sporządzonego w 2009 r., jak również w opisie technicznym architektoniczno-budowlanym ww. projektu, nie określono zakresu robót dla "nowej", czyli obecnie przebudowanej instalacji gazowej.
Dopiero w zawiadomieniu z dnia 4 lutego 2011 r. o zakończeniu ww. budowy skierowanym do organu powiatowego R.S. poinformował, że w przedmiotowym budynku znajduje się piec gazowy do centralnego ogrzewania i wykonane przyłącze gazowe. Zdaniem organu wojewódzkiego, przeprowadzone roboty budowane objęte były wymogiem uzyskania zgody właściwego organu, a to z kolei uzasadnia wydanie przez PINB w W. zaskarżonego postanowienia z dnia [..] września 2016 r. na podstawie art. 50 Prawa budowlanego.
W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na ww. postanowienie Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 28 listopada 2016 r. R. S. wniósł o umorzenie postępowania.
W uzasadnieniu skargi podał, że ustalenie przez organ I instancji, że licznik gazowy został przeniesiony nie jest zgodne z prawdą. Dodał, że kawałek odciętej rury wystający z piwnicy, to odcięty w 2013 r. stary piec gazowy umieszczony w piwnicy. Skarżący podniósł, że po wykonaniu wszystkich prac złożył wszystkie stosowne dokumenty do organu powiatowego w W. i zostało mu wydane w 2011 r. pozwolenie na użytkowanie nieruchomości po przebudowie.
W odpowiedzi na skargę [..] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko wyrażone w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uznał, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie, albowiem zaskarżone postanowienie nie narusza prawa. Sąd wskazał, że przepisy art. 50 Pr. bud. zastosowano w związku z ustaleniem, że skarżący dokonał bez właściwego zezwolenia przebudowy instalacji gazowej, bowiem obecny przebieg tej instalacji nie jest zgodny z projektem będącym integralną częścią decyzji z dnia [..] sierpnia 1993 r. nr [..] (zatwierdzającej plan realizacyjny wykonania instalacji gazowej wew. wraz z przyłączem). Ustalono także, że roboty budowlane dotyczące przebudowy istniejącej Instalacji gazowej nie zostały objęte uzyskaną przez skarżącego decyzją Starosty W. z dnia [..] kwietnia 2010r. (zatwierdzającą projekt budowlany i udzielającą pozwolenia na przebudowę i rozbudowę ww. budynku mieszkalnego). W toku podejmowanych czynności ustalono nadto, że skarżący R. S. w listopadzie 2013 r. dokonał odcięcia instalacji gazowej od starego pieca gazowego umieszczonego w piwnicy budynku i w celu doprowadzenia instalacji gazowej do pomieszczeń łazienki i kuchni na piętrze (powstałych na skutek wykonanej przebudowy i rozbudowy budynku), nie posiadając zgody współwłaściciela, przeprowadził tę instalację po zewnętrznej ścianie budynku (zmieniając dotychczasowe usytuowanie instalacji gazowej i pozbawiając w ten sposób współwłaściciela tego budynku zajmującego mieszkanie na parterze dostaw gazu).
Dokonując takich robót, skarżący nie posiadał zgody organu architektoniczno- budowlanego. W takich okolicznościach organ powiatowy mógł zastosować art. 50 ust. 1 pkt 1 Pr. bud. Sąd wskazał również, że przepisy Prawa budowlanego w brzmieniu obowiązującym w dacie wykonania wskazanej przebudowy nie umożliwiały ich realizacji bez wcześniejszego uzyskania zgody organu. W ocenie Sądu tego typu instalacja jest urządzeniem budowlanym w rozumieniu art. 3 pkt 9 Pr. bud., w związku z tym w przypadku nielegalnej jej przebudowy właściwy jest tryb naprawczy, a tym samym art. 50 ust. 1 pkt 1 Prawa budowlanego.
W skardze kasacyjnej od powyższego wyroku R.S. zarzucił:
- 1. na podstawie art. 174 pkt 1 p.p.s.a. naruszenie prawa materialnego tj. art. 50 ust. 1 pkt 1 w związku z art. 3 pkt 9 Pr. bud., poprzez jego niewłaściwe zastosowanie, gdyż w przedmiotowej sprawie zamiast trybu naprawczego winien znaleźć zastosowanie art. 3 pkt 8 w związku z art. 29 ust. 2 pkt 1,1a, 1c, 11 Pr. bud., bowiem w sprawie nie występuje nielegalna przebudowa urządzenia budowlanego, a jedynie remont urządzenia budowlanego, czyli roboty budowlane polegające na odtworzeniu stanu pierwotnego, a niestanowiące bieżącej konserwacji, przy zastosowaniu dopuszczalnych wyrobów budowlanych nieco innych niż użyte w stanie pierwotnym;
- 2. na podstawie art. 174 pkt 2 p.p.s.a.:
a.) naruszenie art. 3 § 1 i art. 141 § 4 p.p.s.a. które miało istotny wpływ na wynik sprawy poprzez brak ustosunkowania się do zarzutu skargi, co pozwoliłoby dokonać oceny zasadności zapadłego wyroku w zakresie powołanych podstaw zaskarżenia i nie wykazanie, dlaczego zarzut skarżącego okazał się być bezzasadny;
b.) naruszenie art. 3 § 1 i art, 145 § 1 pkt 1 lit. c) p.p.s.a., które miało istotny wpływ na wynik sprawy, poprzez brak uchylenia w całości orzeczenia organu II instancji jak i orzeczenia go poprzedzającego, w związku z naruszeniem przez zaskarżony organ art. 138 § 1 pkt 2 k.p.a. in fine w zw. z art. 105 § 1 k.p.a.;
c.) naruszenie przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na wynik sprawy, tj. art. 134 § 1 i art. 145 § 1 pkt. 1 lit. c w zw. z art. 7, art, 77 § 1 i art. 107 § 3 k.p.a., poprzez brak ustalenia, że skarżący dokonał jedynie remontu urządzenia tj. przywrócenia instalacji gazowej do jej stanu pierwotnego, po odcięciu przez uczestnika pionu instalacji gazowej doprowadzającej paliwo do odbiorników na piętrze budynku w lokalu skarżącego, co miało wpływ na ustalenie, że skarżący dokonał nieuprawnionej przebudowy bez zgłoszenia, a w konsekwencji oddalenie skargi.
Na tej podstawie wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania oraz zasądzenie kosztów postępowania według norm prawem przepisanych oraz dopuszczenie dowodu z załączonych do skargi kasacyjnej dokumentów.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga kasacyjna nie zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do regulacji art. 183 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2018r. poz. 1302 z późn. zm.), zwanej dalej p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej i jest związany podstawami w niej zawartymi, z urzędu może brać pod uwagę jedynie okoliczności uzasadniające nieważność postępowania. Jeśli zatem nie wystąpiły przesłanki nieważności postępowania wymienione w art. 183 § 2 p.p.s.a. (a w rozpoznawanej sprawie przesłanek tych brak), to Sąd związany jest granicami skargi kasacyjnej.
Istotą rozpoznawanej sprawy jest dokonanie oceny wykonanych przez skarżącego robót budowlanych dotyczących instalacji gazowej. W ocenie skarżącego kasacyjnie organy błędnie przyjęły, że była to przebudowa instalacji gazowej, podczas gdy był to jedynie remont, który zwolniony był zarówno z obowiązku uzyskania pozwolenia na budowę, jak i dokonania zgłoszenia, co z kolei zdaniem skarżącego uzasadniało umorzenie postępowania w niniejszej sprawie.
Z taka oceną okoliczności stanu faktycznego nie sposób się zgodzić. Zasadnie bowiem Sąd I instancji przyjął jako prawidłowe ustalenia organów nadzoru budowlanego, że wykonana przez skarżącego instalacja gazowa ma inny przebieg niż wynika to z projektu załączonego do decyzji z 2 sierpnia 1993r. zatwierdzającej plan realizacyjny wykonania instalacji gazowej wewnętrznej wraz z przyłączem. Prawidłowo również Sąd I instancji ustalił, że roboty te nie były objęte decyzją Starosty W. z dnia [..] kwietnia 2010r. zatwierdzającą projekt budowlany oraz udzielającą pozwolenia na przebudowę i rozbudowę budynku mieszkalnego. W tej sytuacji prawidłowo organy nadzoru budowlanego ustaliły charakter wykonanych robót oraz oceniły, czy w chwili ich realizacji wymagały uzyskania pozwolenia na budowę lub dokonania zgłoszenia, czy też były zwolnionego z tego obowiązku.
W myśl art. 3 pkt 7 Pr. bud. w brzmieniu obowiązującym na dzień wykonania spornych robót, przez roboty budowlane należało rozumieć budowę, a także prace polegające na przebudowie, montażu, remoncie lub rozbiórce obiektu budowlanego. Zgodnie z art. 28 ust. 1 Pr. bud. roboty budowlane można było rozpocząć jedynie na podstawie ostatecznej decyzji o pozwoleniu na budowę, z zastrzeżeniem art. 29-31. Wprowadzający zwolnienie z tego obowiązku przepis art. 29 Pr. bud. w ust. 2 pkt 1 stanowił, że pozwolenia na budowę nie wymaga wykonywanie robót budowlanych polegających na remoncie istniejących obiektów budowlanych i urządzeń budowlanych, z wyjątkiem obiektów wpisanych do rejestru zabytków.
Natomiast budowa lub przebudowa takich obiektów i urządzeń wymagała uzyskania pozwolenia na budowę. Z kolei art. 3 pkt 9 Pr. bud. precyzował, że przez urządzenia budowlane należy rozumieć urządzenia techniczne związane z obiektem budowlanym, zapewniające możliwość użytkowania obiektu zgodnie z jego przeznaczeniem, jak przyłącza i urządzenia instalacyjne, w tym służące oczyszczaniu lub gromadzeniu ścieków, a także przejazdy, ogrodzenia, place postojowe i place pod śmietniki. Definicję remontu i przebudowy również formułował art. 3 Pr. bud. W punkcie 7a stanowił, że przez przebudowę należy rozumieć wykonywanie robót budowlanych, w wyniku których następuje zmiana parametrów użytkowych lub technicznych istniejącego obiektu budowlanego, z wyjątkiem charakterystycznych parametrów, jak: kubatura, powierzchnia zabudowy, wysokość, długość, szerokość, bądź liczba kondygnacji. W pkt 8 wskazano, że przez remont należy rozumieć wykonywanie w istniejącym obiekcie budowlanym robót budowlanych polegających na odtworzeniu stanu pierwotnego, a niestanowiących bieżącej konserwacji, przy czym dopuszcza się stosowanie wyrobów budowlanych innych niż użyto w stanie pierwotnym.
Z kolei art. 3 pkt 1 lit. a Pr. bud. stanowił, że obiektem budowlanym jest budynek wraz z instalacjami i urządzeniami technicznymi. Budowę lub przebudowę instalacji i urządzeń budowlanych w obiekcie należy zatem kwalifikować jako przebudowę obiektu budowlanego w rozumieniu art. 3 pkt 7a Pr. bud.
W dalszej kolejności wskazać należy, że z prawidłowo dokonanych ustaleń organów nadzoru budowlanego obu instancji poczynionych w oparciu o przedłożone projekty budowlane, przeprowadzone czynności kontrolne, jak również z wyjaśnień inwestora, jednoznacznie wynika, że zakwestionowane roboty budowlane dotyczyły instalacji gazowej stanowiącej urządzenie budowlane w rozumieniu art. 3 pkt 9 Pr. bud. Wbrew zarzutom skargi kasacyjnej okoliczności tej Sąd I instancji nie kwestionował. Natomiast biorąc pod uwagę treść przytoczonych powyżej definicji przebudowy oraz remontu jako prawidłowe należało również uznać ustalenia organów nadzoru budowlanego dotyczące charakteru wykonanych robót, które zostały zakwalifikowane jako przebudowa, w związku ze zmianą parametrów zarówno użytkowych jak i technicznych obiektu budowlanego. Świadczy o tym wykonanie robót polegających na przeprowadzeniu instalacji gazowej po ścianie zewnętrznej budynku, od istniejącej szafki gazowej umieszczonej w poziomie parteru do poziomu I piętra, następnie przejście przez otwór w ścianie zewnętrznej i doprowadzenie przewodu gazowego do pieca, zamontowanego w pomieszczeniu na piętrze budynku oraz podłączenie do niego posiadanych urządzeń.
Powyższe roboty budowlane niewątpliwie nie stanowiły remontu, albowiem cechą charakterystyczną remontu jest odtworzenie stanu pierwotnego, stąd nie mogą być uznane za remont roboty budowlane, w wyniku których powstają nowe elementy instalacji i dochodzi do zmiany przebiegu tej instalacji. Ustaleń organów w tym zakresie skarżący nie zdołał skutecznie podważyć.
W tej sytuacji jako chybiony należało uznać argument skargi kasacyjnej, że zakwestionowane roboty stanowiły remont istniejącej instalacji gazowej (urządzenia budowlanego), który zwolniony były z obowiązku uzyskania pozwolenia na budowę (art. 29 ust. 2 pkt 1 Pr. bud.). Błędnie przy tym skarżący kasacyjnie wskazał także, że remont urządzeń budowalnych nie wymagał zgłoszenia, co pozostaje w oczywistej sprzeczności z treścią art. 30 ust. 1 pkt 2 Pr. bud.
W sprawie nie znajdują także zastosowania powołane przez skarżącego kasacyjnie przepisy ustawy Prawo budowlane w brzmieniu obowiązującym w dniu wydania zaskarżonego postanowienia (art. 29 ust. 1a, 1c), bowiem jak już wyżej wskazano do oceny legalności wykonanych robót zastosowanie mają przepisy obowiązujące w chwili ich realizacji. Natomiast samo postępowanie legalizacyjne prowadzone jest w oparciu o przepisy powołanej ustawy w brzmieniu obowiązującym w dniu wydania rozstrzygnięcia przez organy nadzoru budowlanego.
Błędne jest również stanowisko skargi kasacyjnej wskazujące, że wykonaną przebudowę instalacji gazowej, należało potraktować jako przebudowę sieci gazowej (art. 29 ust. 2 pkt 11 Pr. bud.) lub budowę przyłącza gazowego (art. 29 ust. 1 pkt 20 Pr. bud.), które nie wymagały uzyskania pozwolenia na budowę. Natomiast na co skarżący kasacyjnie nie wskazuje wymagały dokonania zgłoszenia (art. 30 ust. 1 pkt 1a Pr. bud.). Definicję sieci zawiera art. 3 pkt 11 ustawy z dnia 10 kwietnia 1997r. Prawo energetyczne (tekst jedn. Dz. U. z 2012r. poz.1059 z późn. zm.), zgodnie z którym pojęcie sieci oznacza instalacje połączone i współpracujące ze sobą, służące do przesyłania lub dystrybucji paliw lub energii, należące do przedsiębiorstwa energetycznego.
Z kolei pojęcie sieci gazowej zostało zdefiniowane w rozporządzeniu Ministra Gospodarki z dnia 26 kwietnia 2013r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać sieci gazowe i ich usytuowanie (Dz. U. poz. 640), gdzie w § 2 pkt 27 wskazuje, że przez sieć gazową należy rozumieć obiekty sieci gazowej połączone i współpracujące ze sobą, służące do transportu gazu ziemnego. Z kolei przez obiekty sieci gazowej należy rozumieć gazociągi, przyłącza gazowe, stacje gazowe, tłocznie gazu, oraz magazyny gazu wraz z układami rurowymi, a także wejścia, wyjścia lub obejścia i inne instalacje towarzyszące (§ 2 pkt 14). Przez przyłącze gazowe należy rozumieć odcinek gazociągu od gazociągu zasilającego do kurka głównego służący do przyłączania instalacji gazowej, którego częścią może być zespół gazowy, w tym punkt gazowy lub stacja gazowa (§ 2 pkt 24).
Natomiast definicję instalacji gazowej zawiera § 3 pkt 13 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 16 sierpnia 1999r. w sprawie warunków technicznych użytkowania budynków mieszkalnych (Dz. U. Nr 74 poz.836 ze zm.), który wskazuje, że jest to układ przewodów gazowych w budynku wraz z armaturą, wyposażeniem i urządzeniami gazowymi, mający początek w miejscu połączenia przewodu z kurkiem głównym gazowym odcinającym tę instalację od przyłącza, a zakończenie na urządzeniach gazowych wraz z tymi urządzeniami. W świetle powołanych powyżej przepisów obowiązujących w dacie wykonania zakwestionowanych robót, nie można było tych robót inaczej zdefiniować jak przebudowa instalacji gazowej, która nie była zwolniona z obowiązku uzyskania pozwolenia na budowę. W szczególności zwolnienia takiego nie można wywodzić z art. 29 ust. 2 pkt 11 Pr. bud., dotyczącego przebudowy sieci gazowych, czy też art. 29 ust. 1 pkt 20 Pr. bud., dotyczącego budowy przyłącza gazowego.
Tym samym Naczelny Sąd Administracyjny przychylił się do kwalifikacji wykonanych przez skarżącego kasacyjnie robót, jako przebudowy, która zgodnie z art. 28 ust. 1 Pr. bud. wymagała uzyskania pozwolenia na budowę, co z kolei obligowało organ nadzoru budowlanego do wszczęcia postępowania naprawczego i wydania postanowienia na podstawie art. art. 50 ust. 1 pkt 1 Pr. bud. Tym samym chybiony jest zarzut skargi kasacyjnej wskazujący na istnienie podstawy do umorzenia postępowania.
Chybione są również zarzuty kasacyjne naruszenia przepisów postępowania, których naruszenia skarżący upatruje w braku ustosunkowania się przez Sąd I instancji do zarzutów skargi, w konsekwencji wadliwym sporządzeniu uzasadnienia wyroku oraz błędnym ustaleniu okoliczności stanu faktycznego przez organy.
Wbrew temu co twierdzi skarżący Sąd I instancji odniósł się do wszystkich zarzutów skargi, w tym również lokalizacji licznika gazowego wskazując, że ustalony przez organ w toku czynności kontrolnych przebieg instalacji gazowej nie jest zgodny z przedłożonym projektem będącym integralną częścią decyzji z 1993r. Zwrócić przy tym należy uwagę, że przedmiotem skutecznego zarzutu kasacyjnego dotyczącego naruszenia art. 141 § 4 p.p.s.a. może być tylko takie sporządzenie uzasadnienia zaskarżonego wyroku, które nie zawiera stanowiska co do stanu faktycznego sprawy lub uniemożliwia kontrolę instancyjną tego orzeczenia, a z taką sytuacją w niniejszej sprawie nie mamy do czynienia. Przez zarzut naruszenia art. 141 § 4 p.p.s.a. nie można również skutecznie zwalczać zarówno prawidłowości przyjętego stanu faktycznego, jak i stanowiska sądu co do wykładni bądź zastosowania prawa materialnego.
Sąd I instancji nie naruszył także art. 3 § 1 p.p.s.a. gdyż nie wykroczył poza wyznaczoną nim właściwość rzeczową i rozpoznał merytorycznie sprawę. Powołany przepis ma charakter kompetencyjny, a o jego naruszeniu można by mówić w sytuacji, gdyby sąd uchylił się od kontroli działalności administracji, bądź zastosował środek niewynikający z ustawy, co również w rozpoznawanej sprawie nie miało miejsca. Sąd prawidłowo ocenił ustalenia organów nadzoru budowlanego w zakresie dotyczącym okoliczności faktycznych sprawy, które stanowiły podstawę do zastosowanego właściwego w sprawie trybu postępowania.
Autor skargi kasacyjnej stawiając zarzut błędnego ustalenia stanu faktycznego nie podaje takich okoliczności, które znajdowałyby potwierdzenie w zgromadzonym materiale dowodowym. Argumentacja skargi ogranicza się do polemizowania z ustaleniami organów nadzoru budowlanego i oceną prawną wykonanych robót budowlanych, abstrahując od konkretnych faktów dotyczących zakresu wykonanych robót, co miało decydujące znaczenie przy rozstrzygnięciu tej sprawy.
Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.