Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 17 maja 2013 r., sygn. akt VII SA/Wa 2968/12, oddalił skargę... S.A. w Warszawie... w Krakowie na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 19 października 2012 r. znak: DON/ORZ/7100/1366/12 w przedmiocie nakazu usunięcia stwierdzonych nieprawidłowości.
W skardze kasacyjnej od powyższego wyroku... S.A. wniosła o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, podnosząc, iż przeprowadzenie remontu wiaduktu drogowego zgodnie z zakresem robót ustalonym zaskarżoną decyzją wymaga poniesienia przez skarżącą spółkę znacznych nakładów finansowych, które nie były przewidziane w budżecie ani na 2012 r. ani na 2013 r. Dodatkowo podniesiono, że wydatkowane na remont koszty, wobec zajętego w niniejszym postępowaniu stanowiska przez zarządcę drogi publicznej, nie mogłyby zostać w prosty sposób odzyskane w przypadku uchylenia zaskarżonych decyzji i stwierdzenia wobec tego braku obowiązku do ich poniesienia przez stronę skarżącą.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje
Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie.
Kompetencja Naczelnego Sądu Administracyjnego do wstrzymania wykonania aktu lub czynności została uregulowana w art. 61 § 3 w związku z art. 193 P.p.s.a. Strona może więc wnioskować do Sądu o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu również w dacie wnoszenia skargi kasacyjnej, czemu odpowiada kompetencja Naczelnego Sądu Administracyjnego do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, w razie wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku Sądu I instancji oddalającego skargę. Po oddaleniu skargi, skarżący, który wniósł skargę kasacyjną może wystąpić z wnioskiem o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji (por. uchwała składu siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 16 kwietnia 2007 r., I GPS 1/07, ONSAiWSA z 2007 r., nr 4, poz.77).
Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnym (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 zwana dalej "P.p.s.a.") sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Z konstrukcji powyższego przepisu wynika, że na skarżącym spoczywa ciężar wykazania przesłanek zawartych w cytowanym przepisie, zaś sąd może wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu, jeżeli jest spełniona ustawowa przesłanka określona jako potencjalna możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, gdy akt lub czynność zostanie wykonana. Jest to wyjątek od zasady, w myśl której wniesienie skargi do sądu nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Obowiązek uprawdopodobnienia istnienia przesłanek z tego przepisu spoczywa na wnioskodawcy.
Wskazanie niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków wymaga podania okoliczności, z którymi wiąże się szkoda lub trudne do odwrócenia skutki.
Zdaniem Naczelnego Sadu Administracyjnego strona we wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie uprawdopodobniła zaistnienia przesłanek określonych w art. 61 § 3 P.p.s.a. Wskazując na konieczność poniesienia wydatków na remont spółka w żaden sposób nie udokumentowała jak to wpłynie na jej sytuację finansową. Dla spełnienia przesłanki warunkującej wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji konieczne jest wykazanie, że uszczuplenie majątkowe będzie "znaczne" dla strony skarżącej. Sąd nie może domniemywać, że wykonanie określonego w zaskarżonej decyzji obowiązku wiąże się z zainwestowaniem kwoty, która będzie dla Spółki znacząca. Oczywistym jest, że wykonanie obowiązku nałożonego w decyzji wiązać będzie się z kosztami, ale dla należytego wykazania przesłanek z art. 61 § 3 P.p.s.a. konieczne było choć przybliżone wskazanie kosztów związanych z wykonaniem obowiązków oraz odniesienie tej kwoty do sytuacji finansowej skarżącej spółki.
Tylko w ten sposób Naczelny Sąd Administracyjny byłby w stanie ocenić, czy przedmiotowe koszty wiązać się będą z niebezpieczeństwem znacznej, jak to wskazuje spółka - realnej szkody dla wnioskodawcy. Wobec tych ustaleń trudno uznać, aby wykonanie nałożonego obowiązku miało spowodować zajście niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody.
Ustosunkowując się natomiast do twierdzenia, że poniesione koszty nie mogłyby zostać w prosty sposób odzyskane w przypadku uwzględnienia skargi, należy wyjaśnić, iż jeżeli okazałoby się, że inny podmiot będzie zobowiązany do remontu obiektu, to wówczas poniesione przez skarżącą koszty będą mogły być dochodzone w drodze roszczeń cywilnych.
Dodać również trzeba, iż oceniając zasadność wniosku należy się kierować racjami zarówno dobra ogólnego, jak i własnego. W tym kontekście wydatki związane z decyzją, którą nakazano usunąć nieprawidłowości w trosce o dobro ogólne, tj. w trosce o życie lub zdrowie ludzi, bezpieczeństwo mienia bądź środowiska, trudno uznać za zbędne. Kierując się proporcjami, rozważając zarówno interes ogółu, jak i własny skarżącej, stan bezpieczeństwa na wiadukcie drogowym, jest w ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego znacznie ważniejszy niż kwota, która miała by zostać przeznaczona na jego remont.
W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego strona skarżąca nie wykazała, że wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji jest uzasadniony w świetle art. 61 § 3 P.p.s.a., zwłaszcza w kontekście charakteru obowiązku nałożonego na Spółkę służącego ochronie użytkowników obiektu przed następstwami ewentualnych wypadków.
Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji na podstawie art. 61 § 3 w związku z art. 193 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.