Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy wyrokiem z dnia 13 marca 2024 r. sygn. akt II SA/Bd 1247/23 oddalił skargę J. C. (dalej "skarżący") na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Bydgoszczy (dalej "SKO") z dnia 25 sierpnia 2023 r., w przedmiocie opłaty planistycznej.
Skarżący i jego żona, reprezentowani przez pełnomocnika będącego radcą prawnym, wnieśli skargę kasacyjną od wskazanego wyżej wyroku, domagając się w niej również wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji oraz decyzji Wójta Gminy Inowrocław z dnia 14 czerwca 2023 r.
Uzasadniając wniosek w tym przedmiocie pełnomocnik wskazał, że w przypadku wykonania decyzji zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody w majątku skarżących polegającej na konieczności wydania znacznych środków na wniesienie opłaty. Skarżący utrzymują się obecnie ze świadczeń emerytalnych, a na spłatę należności wynikających z decyzji będą musieli zaciągnąć kredyt lub pożyczkę.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z treścią art. 61 § 3 p.p.s.a., sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu, jeżeli w wyniku jego wykonania zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Sąd ma obowiązek zbadać, czy argumenty przedstawione przez stronę przemawiają za wydaniem postanowienia o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu. Okoliczności wskazane we wniosku muszą mieć charakter konkretny i zindywidualizowany, pozwalający ustalić, iż wstrzymanie zaskarżonego aktu lub czynności jest zasadne w stosunku do danego wnioskodawcy. Podkreślenia wymaga, że wniosek powinien zawierać spójną argumentację, popartą faktami oraz ewentualnie odnoszącymi się do nich dowodami, które uzasadniają wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu. Zaznaczyć przy tym należy, że samo powołanie się na skutki wymienione w art. 61 § 3 p.p.s.a. nie stanowi uprawdopodobnienia ich wystąpienia.
Brak zobrazowania sytuacji materialnej skarżących kasacyjnie powoduje, że sąd nie jest w stanie ocenić, czy wykonanie decyzji i uiszczenie wskazanej kwoty w ich sytuacji może wiązać się z ryzykiem wystąpienia omawianej przesłanki. We wniosku zawarto jedynie informację, że skarżący utrzymują się ze środków emerytalnych. Nie wiadomo natomiast jakiego rzędu środkami finansowymi dysponują skarżący, w tym oszczędnościami i w jaki sposób uiszczenie opłaty planistycznej wpłynie na ich kondycję finansową.
Należy przypomnieć również, że obowiązek w postaci uiszczenia kwoty pieniężnej tytułem ustalonej opłaty planistycznej nie wywołuje stanu, który byłby nieodwracalny, skoro chodzi o świadczenie pieniężne, którego spełnienie z natury rzeczy jest odwracalne. W przypadku ewentualnego uwzględnienia skargi kasacyjnej oraz uchylenia kwestionowanych decyzji, zaistnieje podstawa do zwrotu całej wpłaconej na rachunek gminy kwoty pieniężnej.
Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 61 § 3 w związku z art. 193 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.