Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 19 lipca 2012 r., sygn. akt VII SA/Wa 1386/12 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę J. P. na decyzję Głównego Inspektora Sanitarnego z dnia [...] lutego 2012 r. znak [...] w przedmiocie wycofania produktu z obrotu.
Sąd wskazał, że J. P. w dniu 16 kwietnia 2012 r. osobiście złożył w siedzibie organu - Głównego Inspektora Sanitarnego skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję z dnia [...] lutego 2012 r. (znak [...]) w przedmiocie wycofania produktu z obrotu.
Zaskarżoną decyzję organ doręczył pełnomocnikowi skarżącego w dniu 12 marca 2012 r.
W odpowiedzi na skargę Główny Inspektor Sanitarny wniósł o odrzucenie skargi z uwagi na uchybienie terminu do jej wniesienia i wskazał, że skarga została złożona w siedzibie organu osobiście przez skarżącego w dniu 16 kwietnia 2012 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wskazał, że zaskarżona decyzja zawierała prawidłowe pouczenie o sposobie jej kwestionowania. Strona skarżąca została prawidłowo pouczona o trybie i terminie wniesienia skargi.
Sąd wskazał, że z akt sprawy wynika, że zaskarżona decyzja została skutecznie doręczona skarżącemu w dniu 12 marca 2012 r. Tym samym bieg terminu do wniesienia skargi rozpoczął się dla skarżącego w dniu 13 marca 2012 r., a upłynął w dniu 11 kwietnia 2012 r. Sąd podał, że z akt sprawy wynika także, że J. P. wniósł skargę osobiście do organu w dniu 16 kwietnia 2012 r., zatem z uchybieniem terminu do jej wniesienia.
Z uwagi na powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, dalej p.p.s.a., orzekł jak w postanowieniu.
Skargę kasacyjną od powyższego postanowienia złożył J. P., zaskarżając postanowienie w całości, zarzucając:
- I. Naruszenie prawa materialnego, tj. art. 45 ust. 1 Konstytucji RP poprzez pozbawienie skarżącego prawa do rozpoznania jego sprawy przez niezależny i niezawisły sąd na skutek błędnego ustalenia istotnych faktów, polegającego na przyjęciu, że skarga została wniesiona przez skarżącego osobiście do organu w dniu 16 kwietnia 2012 r., podczas gdy pismo zawierające skargę zostało nadane 11 kwietnia 2012 r., a więc przed upływem terminu, w polskim urzędzie pocztowym za potwierdzeniem odbioru (który faktycznie nastąpił 16 kwietnia 2012 r.)
- II. Naruszenie przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na wynik sprawy, tj.:
- 1. art. 53 § 1 w zw. z art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. poprzez przyjęcie, że skarga nie została wniesiona w ciągu 30 dni od dnia doręczenia decyzji organu administracji i w konsekwencji błędne odrzucenie skargi jako wniesionej po upływie terminu do jej wniesienia;
- 2. art. 83 § 3 p.p.s.a. poprzez niezastosowanie jego treści wobec przyjęcia, że skarga została wniesiona osobiście przez skarżącego do organu w dniu 16 kwietnia 2012 r., podczas gdy faktycznie została ona nadana w polskim urzędzie pocztowym w dniu 11 kwietnia 2012 r., a więc poprzez podzielenie nieprawidłowego stanowiska Głównego Inspektora Sanitarnego, że o zachowaniu terminu do wniesienia skargi decyduje data odbioru pisma, a nie nadania w urzędzie pocztowym.
Skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości i przekazanie sprawy Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie do ponownego rozpoznania, przeprowadzenie dowodu z dokumentów załączonych do skargi kasacyjnej – dowodu nadania i doręczenia pisma oraz zasądzenie na rzecz skarżącego kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa adwokackiego według norm przepisanych.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga kasacyjna zawiera usprawiedliwione podstawy.
Stosownie do art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a., sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. Zgodnie zaś z art. 53 § 1 p.p.s.a. skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie.
W rozpatrywanej sprawie decyzja Głównego Inspektora Sanitarnego z dnia [...] lutego 2012 r. została doręczona pełnomocnikowi skarżącego w dniu 12 marca 2012 r. Termin do wniesienia skargi na decyzję upływał zatem z dniem 11 kwietnia 2012 r. Jak wynika z potwierdzenia nadania przesyłki (k – 45 akt WSA), skarga została wniesiona w dniu 11 kwietnia 2012 r., a więc w terminie. Wskazać należy, że – jak słusznie podniesiono w skardze kasacyjnej - Sąd błędnie przyjął, że skarżący złożył skargę osobiście do organu w dniu 16 kwietnia 2012 r., podczas gdy faktycznie została ona nadana w polskim urzędzie pocztowym w dniu 11 kwietnia 2012 r.
Z powyższych względów Naczelny Sąd Administracyjny uchylił zaskarżone postanowienie, na podstawie art. 185 § 1 p.p.s.a.
Naczelny Sąd Administracyjny nie orzekał o kosztach postępowania, bowiem żaden z przepisów p.p.s.a. nie przewiduje możliwości zasądzenia bądź zwrotu kosztów postępowania w przypadku uwzględnienia skargi kasacyjnej od postanowienia o odrzuceniu skargi.