Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjnego w Warszawie wyrokiem z dnia 25 maja 2015 r., sygn. akt IV SA/Wa 876/15, oddalił skargę Wójta Gminy Dąbrowa na postanowienie Ministra Infrastruktury i Rozwoju z dnia [...] stycznia 2015 r., nr [...], którym uchylono w całości postanowienie Wojewody Opolskiego z dnia [...] listopada 2013 r., znak: [...] wymierzające Wójtowi Gminy Dąbrowa karę pieniężną w wysokości 16 000 zł za wydanie decyzji nr [...] z dnia [...] czerwca 2011 r., znak: [...], o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego dla inwestycji polegającej na budowie kanalizacji sanitarnej grawitacyjno-ciśnieniowej we wsi Ż., wraz z siecią tranzytową do przepompowni przy ul. C. w S., z naruszeniem terminu określonego w art. 51 ust. 2 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. z 2012 r., poz. 647 z późn. zm.) i orzeczono o wymierzeniu Wójtowi Gminy Dąbrowa kary pieniężnej w wysokości 10 000 zł za 20 dni zwłoki w wydaniu powyższej decyzji.
Wójt Gminy Dąbrowa (dalej jako skarżący) zaskarżył powyższy wyrok do Naczelnego Sądu Administracyjnego. W skardze kasacyjnej z dnia [...] lipca 2015 r. został zawarty wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia do czasu rozpoznania skargi kasacyjnej. W uzasadnieniu wniosku skarżący wskazał, że udzielenie ochrony tymczasowej pozwoli uniknąć uszczerbku majątkowego po stronie Gminy Dąbrowa. Stwierdził, że wykonanie zaskarżonego postanowienia mogłoby doprowadzić do szkody w majątku jednostki sektora finansów publicznych jaką jest Gmina Dąbrowa.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Po oddaleniu skargi, skarżący, który wniósł skargę kasacyjną może wystąpić z wnioskiem o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji (por. uchwała składu siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 16 kwietnia 2007 r., I GPS 1/07, ONSAiWSA z 2007 r., nr 4, poz.77).
Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnym (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 zwana dalej P.p.s.a.) sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Z konstrukcji powyższego przepisu wynika, że na skarżącym spoczywa ciężar wykazania przesłanek zawartych we wskazanym wyżej przepisie, zaś sąd może wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu, jeżeli jest spełniona ustawowa przesłanka określona jako potencjalna możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, gdy akt lub czynność zostanie wykonana. Oznacza to, że we wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji (postanowienia) należy przedstawić takie możliwe konsekwencje jej wykonania, które mogą spowodować znaczną szkodę lub doprowadzić do powstania trudnych do odwrócenia skutków.
W swoim wniosku skarżący podniósł, że wstrzymanie wykonania postanowienia Ministra Infrastruktury i Rozwoju z dnia [...] stycznia 2015 r. przed rozpoznaniem skargi kasacyjnej jest uzasadnione z uwagi na to, że postanowienie to jest chybione w całości i powinno być wyeliminowane z obrotu prawnego. Z tego powodu powinno być wstrzymane bowiem wykonanie go, pomimo słusznych zarzutów skargi kasacyjnej, mogłoby doprowadzić do wyrządzenia szkody w majątku Gminy należącej do jednostek sektora finansów publicznych.
Należy w tym miejscu zaznaczyć, że skarżący nie wskazuje jaka jest sytuacja finansowa gminy. Nie przedstawia jakichkolwiek dokumentów potwierdzających, że uiszczenie kary za naruszenie terminu wydania decyzji w wysokości 10.000 zł spowoduje w majątku gminy znaczną szkodę lub doprowadzi do trudnych do odwrócenia skutków, a tylko te przesłanki stanowią podstawę udzielenia ochrony tymczasowej przez Sąd.
W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego strona skarżąca nie uprawdopodobniła przesłanek określonych w art. 61 § 3 P.p.s.a. Enigmatyczne stwierdzenie o możliwości powstania szkody w majątku gminy, nie poparte stosowną dokumentacją źródłową nie uzasadnia twierdzenia, że w majątku tym powstanie szkoda i to szkoda znacznych rozmiarów. Analogicznie przedstawia się ocena pod kątem zastosowania przesłanki zaistnienia trudnych do odwrócenia skutków.
Podkreślić należy, że nie każde wykonanie obowiązku zapłaty określonej sumy pieniężnej przez zobowiązanego doprowadzi do sytuacji, która można zaklasyfikować do jednej z przesłanek z art. 61 § 3 P.p.s.a. Taki rodzaj obowiązku jak zapłata kary nie wywołuje stanu, który byłby nieodwracalny, skoro chodzi o świadczenie pieniężne, którego spełnienie z natury rzeczy jest odwracalne. Wykonanie decyzji dotyczącej należności pieniężnej nie w każdym wypadku musi łączyć się z niebezpieczeństwem wyrządzenia znacznej szkody lub trudnymi do odwrócenia skutkami, gdyż w razie uwzględnienia przez sąd skargi i uchylenia decyzji, skarżący może dochodzić zwrotu uiszczonej kwoty. Świadczenia pieniężne są co do zasady świadczeniami podlegającymi ewentualnej późniejszej egzekucji i zwrotowi.
Jeszcze raz należy podkreślić, że wskazując na szkodę dla budżetu gminy wnioskodawca w żaden sposób nie udokumentował jak uiszczenie orzeczonej kary wpłynie na sytuację finansową Gminy. Wobec tych ustaleń trudno uznać, aby zapłata przez skarżącego kary miała spowodować wystąpienie niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Na marginesie należy wyjaśnić, że przeświadczenie skarżącego o słuszności swojej argumentacji i dalszych losów wniesionej skargi kasacyjnej, z uwagi na niedopuszczalność rozstrzygania w ramach postępowania wywołanego wnioskiem o wstrzymanie o zasadności skargi, czyni argumentację skarżącego w zakresie konieczności wstrzymania postanowienia z uwagi na jej wadliwość bezzasadną.
Wobec powyższego Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 61 § 3 w zw. z art. 193 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.