Postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnegoz 8 października 2013 r., sygn. akt II OSK 2290/13

Uzasadnienie

1. A. K. i G. K. wniosły do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargę na decyzję Dolnośląskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z [...] grudnia 2012 r. (nr [...]), utrzymującą w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Kłodzku z [...] października 2012 r. (nr [...]) o zobowiązaniu A. K., K. S., G. K., M. S. oraz S. J. do usunięcia nieprawidłowości stwierdzonych w zakresie stanu technicznego zlokalizowanego przy ul. [...] w [...] budynku mieszkalnego poprzez wykonanie w terminie do końca 2013 roku remontu dachu obejmującego wymianę pokrycia dachowego, wymianę zniszczonych krokwi, ołacenia i innych drewnianych elementów konstrukcji dachowej.

W uzasadnieniu skargi wskazano, między innymi, że skarżący nie uchylają się od nałożonych obowiązków, jedynie dążą do ustalenia realnego terminu na wykonanie prac budowlanych, a jako taki termin proponują 31 grudnia 2017 r.

1. 2. Wyrokiem z 9 maja 2013 r. (sygn. akt II SA/Wr 89/13) Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu oddalił skargę.
2. 3. W piśmie z 2 lipca 2013 r. G. K. i A. K. wniosły skargę kasacyjną od wyroku z 9 maja 2013 r. W tym samym piśmie złożyły wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji [...] października 2012 r. i z [...] grudnia 2012 r. Wniosku tego nie uzasadniły, jednak w części odnoszącej się do kwestionowania zaskarżonego wyroku wskazały, że brak jest stanowiska rzeczoznawcy w postaci opinii z zakresu budownictwa, który określiłby w realny i możliwy dla skarżących termin do wykonania nałożonych obowiązków.
3. 4. Postanowieniem z 26 lipca 2013 r. (sygn. akt II SA/Wr 89/13) Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu odrzucił skargę kasacyjną A. K..
4. 5. W piśmie z 16 lipca 2013 r. Jadwiga Jędrysiak złożyła wniosek o przyspieszenie terminu rozstrzygnięcia sprawy, umotywowany aktualnym stanem technicznym nieruchomości. W ocenie uczestnika postępowania budynek ten wymaga jak najszybszego podjęcia prac remontowych. Ich zaniechanie grozi dalszym, znacznym pogarszaniem się stanu budynku.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

6. Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.; dalej: p.p.s.a.), wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności.

Jak stanowi art. 61 § 3 zd. 1 p.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w art. 61 § 1 p.p.s.a., jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania.

6.1. Z powyższej regulacji wynika, że instytucja wstrzymania wykonania aktu ma charakter wyjątkowy, ponieważ może mieć miejsce jedynie w przypadku gdy zachodzą przesłanki, o których mowa wyżej. Zastosowanie tej instytucji nie może być poprzedzone oceną zasadności skargi kasacyjnej.

6.2. To na wnioskodawcy spoczywa obowiązek szczególnie wnikliwego uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania danego aktu, tak aby przekonać sąd o zasadności zastosowania ochrony tymczasowej. We wniosku należy wykazać, że wykonanie aktu lub czynności spowoduje wyrządzenie znacznej szkody, tj. takiej której rozmiary są większe niż zwykle wywołane wykonaniem aktu tego rodzaju lub też spowoduje trudne do odwrócenia skutki, czyli skutki których odwrócenie jest trudniejsze niż zwykle w tego rodzaju przypadkach.

We wniosku należy wskazać w czym miałoby się wyrażać niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. Uzasadnienie wniosku winno zatem odnosić się do konkretnych zdarzeń świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu jest zasadne. Brak uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania aktu, nie daje podstaw do pozytywnego dla strony rozstrzygnięcia. Jednocześnie, brak uzasadnienia takiego wniosku nie jest brakiem którego uzupełnienia winien żądać sąd.

1. 7.1. We wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji G. K. nie wskazała przyczyn, dla których należałoby wstrzymać wykonanie tych decyzji. Można jednak te przyczyny zrekonstruować na podstawie treści skargi oraz skargi kasacyjnej. Zdaniem G. K., termin do wykonania obowiązku określonego w zaskarżonej decyzji jest zbyt bliski. Dotrzymanie tego terminu nie jest możliwe (głównie z uwagi na czas potrzebny do zebrania odpowiednich środków finansowych).

1. 7.2. Naczelny Sąd Administracyjny ma na uwadze treść pisma J. J. z 16 lipca 2013 r. W tym piśmie wskazano, że budynek przy ul. [...] w [...] wymaga jak najszybszego podjęcia prac remontowych, w celu przeciwdziałania pogorszeniu się jego stanu. Nie przesądzając o zasadności skargi kasacyjnej, Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że również w zaskarżonych decyzjach wskazano, że remontu dachu wskazanego wyżej budynku należy dokonać w stosunkowo niedługim terminie – do końca 2013 r.

1. 7.3. W świetle powyższego, Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że G. K. nie wykazała, że wykonanie zaskarżonej decyzji sprowadzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Argumentacja przedstawiona w skardze i w skardze kasacyjnej dąży bowiem do wykazania, że zaskarżona decyzja jest błędna, ponieważ wyznacza zbyt krótki termin do wykonania remontu. Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego, podzielenie tego stanowiska mogłoby prowadzić najwyżej do przyjęcia, że organ administracji publicznej powinien był wyznaczyć późniejszy termin. Nie oznaczałoby zaś, że wykonanie zaskarżonej decyzji mogłoby wywołać niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

1. 7.4. Co więcej, w świetle treści akt sprawy Naczelny Sąd Administracyjny przyjmuje, że niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków może potencjalnie zostać wywołane właśnie wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji, ponieważ odkładanie remontu w czasie może doprowadzić do dalszego pogorszenia się stanu budynku. Naczelny Sąd Administracyjny nie stwierdza jednak niniejszym, że zaskarżona decyzja była prawidłowa, a jedynie przyjmuje, że istnieje wskazane wyżej ryzyko. Przedmiotem rozstrzygnięcia w niniejszej sprawie jest bowiem wyłącznie kwestia zasadności wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, a nie prawidłowości wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu. Wyrok ten jest nieprawomocny, a skarga kasacyjna G. K. od tego wyroku nie została jeszcze rozpoznana.
2. 8. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 61 § 3 w związku z art. 193 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji.