Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 25 kwietnia 2012 r., sygn. akt VII SA/Wa 252/12, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę M. K. na wydaną w postępowaniu wznowieniowym decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] grudnia 2011 r., [...], którą organ ten utrzymał w mocy decyzję Świętokrzyskiego Wojewódzkiego Inspektor Nadzoru Budowlanego w Kielcach z dnia [...] lipca 2011 r., [...] o odmowie uchylenia ostatecznej decyzji Świętokrzyskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Kielcach z dnia [...] listopada 2008 r. znak: [...].
W uzasadnieniu wyroku Sąd pierwszej instancji wskazał, że Świętokrzyski Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...] lipca 2011 r., [...] na podstawie art. 151 § 1 pkt 1, art. 150 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zmianami - zwanej dalej kpa), po rozpatrzeniu wniosku M. K. z dnia 14 lutego 2011 r. odmówił uchylenia ostatecznej decyzji Świętokrzyskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Kielcach z dnia [...] listopada 2008 r., [...], którą organ ten uchylił w całości decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla Miasta Kielce z dnia [...] sierpnia 2008 r., [...] i nakazał M. K. wykonanie w terminie do dnia 30 kwietnia 2009 r. określonych czynności przy samowolnie wykonanej rozbudowie budynku mieszkalnego przy ulicy [...]. Powołaną powyżej decyzją z dnia [...] sierpnia 2008 r., [...] Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego dla Miasta Kielce umorzył postępowanie wszczęte z urzędu w sprawie wykonanej rozbudowy budynku mieszkalnego przy ul. [...] w K. polegającej na powiększeniu pomieszczenia gospodarczego w piwnicy od strony ogrodu.
Po rozpatrzeniu odwołania K. J. od ww. decyzji, Świętokrzyski Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...] listopada 2008 r., [...] uchylił zaskarżoną decyzję w całości i na podstawie art. 40 ustawy z dnia 24 października 1974 r.- Prawo budowlane oraz art. 103 ust. 2 art. 80 ust. 2 pkt 1, art. 81 ust. 1 pkt 2, art. 83 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane nakazał M. K. wykonanie w terminie do dnia 30 kwietnia 2009 r. określonych czynności przy samowolnie wykonanej rozbudowie budynku mieszkalnego o przebudówkę o wymiarach w rzucie 3,00 m x 6,00 m dobudowaną w poziomie przyziemia od strony elewacji ogrodowej, usytuowaną w granicy z działką K. J., w celu wyeliminowania występującego niedopuszczalnego pogorszenia warunków użytkowych dla otoczenia. Po rozpatrzeniu skargi M. K. na ww. decyzję, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach wyrokiem z dnia 18 marca 2009 r. sygn. akt II SA/Ke 56/09 oddalił skargę, a następnie Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 9 czerwca 2010 r. sygn. akt II OSK 956/09 oddalił skargę kasacyjną.
Wnioskiem z dnia 27 października 2010 r. M. K. wystąpił o wznowienie postępowania zakończonego decyzją Świętokrzyskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Kielcach z dnia [...] listopada 2008 r. Po przeprowadzeniu postępowania wznowieniowego Świętokrzyski Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w Kielcach decyzją z dnia [...] stycznia 2011 r., [...] odmówił uchylenia decyzji dotychczasowej z powodu braku podstaw. Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...] marca 2011 r., [...] po rozpatrzeniu odwołania M. K., utrzymał w mocy powołaną powyżej decyzję Świętokrzyskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego.
W dniu 14 lutego 2011 r. M.K. złożył kolejny wniosek o wznowienie postępowania w sprawie zakończonej ostateczną decyzją Świętokrzyskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Kielcach z dnia [...] listopada 2008 r., [...]. Wnioskodawca jako podstawę wznowienia powołał przesłankę z art. 145 § 1 pkt 5 kpa. We wniosku podniósł, że podstawą do wydania decyzji z dnia [...] listopada 2008 r., [...] było ustalenie okoliczności, iż przybudówka powstała w wyniku samowoli budowlanej. Zdaniem wnioskodawcy organ nie dysponował żadnym wiarygodnym dowodem na to, że przybudówka powstała bez pozwolenia na budowę i nie dysponował dowodem, który mógłby przeciwstawić twierdzeniu wnioskodawcy, iż przybudówka powstała na podstawie pierwotnego pozwolenia na budowę, wydanego dla całego segmentu, czy nawet szeregu, w którym segment ten się znajduje. W jego ocenie organ nie oparł się na dokumencie, w postaci pozwolenia na budowę, czy też pozwolenia na użytkowanie.
We wniosku wskazano, że wyszły na jaw nowe, istotne okoliczności sprawy, istniejące, a nie znane organowi w chwili wydania decyzji, gdyż z pisma Urzędu Miasta Kielce Wydziału Architektury i Urbanistyki z dnia 20 stycznia 2011 r. wynika, że Urząd Miasta nie posiada żadnej dokumentacji dotyczącej budowy budynku jednorodzinnego w zabudowie szeregowej - segment [...], albowiem zgodnie z Zarządzeniem Ministra Gospodarki Terenowej i Ochrony Środowiska z dnia 12 grudnia 1975 r., w sprawie ustalenia jednolitego rzeczowego wykazu akt dla urzędów terenowych organów administracji państwowej, pozwolenia na budowę zakwalifikowano wówczas jako akta kategorii B-5, dla której czas przechowywania dokumentów wynosi 5 lat.
W związku z powyższym Mateusz Kaczmarczyk stwierdził, że nie jest możliwe ustalenie, czy budowa przybudówki stanowiła samowolę budowlaną i nawet w sytuacji, gdy na podstawie odrębnej decyzji było wydane pozwolenie na budowę przybudówki, obecnie nie sposób jest udowodnić treści tego dokumentu, czy też nawet jego istnienia. Do wniosku załączył pismo Urzędu Miasta Kielce z dnia 20 stycznia 2011 r., [...] stanowiące odpowiedź na jego pismo z dnia 12 stycznia 2011 r.
W postępowaniu wznowieniowym Świętokrzyski Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w Kielcach w decyzji z dnia [...] lipca 2011 r. stwierdził, że nie ma podstaw do uchylenia decyzji dotychczasowej, ponieważ przedstawiona przez wnioskodawcę okoliczność faktyczna, polegająca na tym, że Urząd Miasta Kielce przechowywał akta dotyczące pozwolenia na budowę przez 5 lat, była nieznana tylko wnioskodawcy, natomiast nie była nieznana organowi, który wydał decyzję, a przy tym nie jest to okoliczność istotna dla sprawy, zatem okoliczność ta nie spełnia warunków zawartych w przepisie art. 145 § 1 pkt 5 kpa.
Nadto, organ wojewódzki powołał przepis § 34 ust. 2 rozporządzenia Ministra Gospodarki Terenowej i Ochrony Środowiska z dnia 20 lutego 1975 r. w sprawie nadzoru urbanistyczno - budowlanego (Dz. U. z 1975 r. Nr 8, poz. 48 ze zmianami), zgodnie z którym właściciel lub zarządca obiektu budowlanego ma obowiązek przechowywania przez okres istnienia obiektu planu realizacyjnego i projektu ze wszystkimi rysunkami zamiennymi lub naniesionymi zmianami, wprowadzonymi w toku wykonywania robót budowlanych. Świętokrzyski Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego podkreślił, że w toku postępowania organ nadzoru budowlanego wiedział, że Urząd Miasta Kielce nie posiada dokumentów i zwracał się o dokumentację do inwestora, czyli do Spółdzielni, uzyskując w toku postępowania dokumenty dotyczące budowy osiedla.
Organ wojewódzki wskazał, że nie tylko w decyzjach organów I i II instancji, ale też w wyrokach sądów administracyjnych zawarta została ocena prawna, że przybudówka powstała jako samowola budowlana, a przedstawiona we wniosku teza nie jest tezą nową, była bowiem przedstawiana na etapie postępowania przed sądami administracyjnymi i została przez te sądy odrzucona. W ocenie organu rozpatrującego wniosek o wznowienie postępowania brak również podstaw do uchylenia decyzji dotychczasowej także w oparciu o przesłanki z art. 145 § 1 inne niż wskazany pkt 5 kpa.
Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...] grudnia 2011 r., [...] na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 kpa utrzymał w mocy powyżej powołaną decyzję Świętokrzyskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego. Organ odwoławczy podzielił stanowisko Świętokrzyskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego co do stwierdzenia, że pismo Urzędu Miasta Kielce z dnia 20 lutego 2011 r. i zawarta w nim informacja o braku dokumentacji pozwolenia na budowę spornego budynku, nie stanowi nowego i istniejącego w dacie wydania badanej decyzji z dnia [...] listopada 2008 r. materiału dowodowego i jednocześnie ta okoliczność nie ma istotnego wpływu na dotychczas podjęte rozstrzygnięcia organów nadzoru budowlanego. Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego podkreślił, że organ nadzoru budowlanego miał świadomość braku dokumentacji pozwolenia na budowę spornego budynku przez Urząd Miasta Kielce.
Nadto wyjaśnił, że ww. pismo nie przesądza o istnieniu bądź nie takiej dokumentacji, lecz jedynie wskazuje, że czas przechowywania tego typu dokumentacji wynosił 5 lat. Organ II instancji podał, że ww. decyzja jak i okoliczność, czy w sprawie wydano pozwolenie na budowę była także przedmiotem oceny Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach, który prawomocnym wyrokiem z dnia 18 marca 2009 r., sygn. akt II SA/Ke 56/09 oddalił skargę M. K. na decyzję Świętokrzyskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 25 listopada 2008 r. Dodał także, że w sytuacji oddalenia skargi przez Sąd możliwość wznowienia postępowania doznaje istotnego ograniczenia, gdyż Sąd poddawał już kontroli zaskarżoną decyzję, a prawomocny wyrok wyklucza zasadniczo możliwość wznowienia postępowania administracyjnego na podstawie art. 145 § 1 kpa, szczególnie gdyby jako przesłanki wznowienia podano okoliczności, które temu sądowi były znane. W ocenie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego istniały zatem przesłanki do odmowy uchylenia decyzji z dnia 25 listopada 2008 r. w przedmiotowej sprawie.
Skargę do Wojewódzkiego Sąd Administracyjnego w Warszawie na powyższą decyzję wniósł M. K. wnosząc o jej uchylenie oraz uchylenie poprzedzającej ją decyzji Świętokrzyskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego. Zaskarżonej decyzji zarzucił naruszenie przepisów postępowania administracyjnego w szczególności art. 7 i art. 77 § 1, art. 80, art. 136, art. 138, art. 145 §1 pkt 5, art. 149 § 2, art. 151 § 1 pkt 2 kpa. Skarżący, nie zgodził się z twierdzeniem Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego, że organ nadzoru budowlanego miał świadomość braku dokumentacji i pozwolenia na budowę spornego budynku przez Urząd Miasta w Kielcach. Zdaniem skarżącego ta okoliczność wynikła dopiero z przedłożonego przez niego dokumentu. Zaznaczył, że o tym, że organ nie wiedział o powyższym fakcie świadczy chociażby uzasadnienie decyzji z dnia [...] listopada 2008 r., której dotyczy wniosek o wznowienie, albowiem nie wspomina się w niej w ogóle o żadnych czynnościach związanych z próbą uzyskania dokumentacji projektowej, czy też budowlanej z Urzędu Miasta Kielce.
Wskazał, że z akt sprawy nie wynika, aby organ ustalał taką okoliczność. W ocenie skarżącego brak dokumentacji oznacza brak możliwości stwierdzenia samowoli budowlanej. W konsekwencji uznał, że decyzja której dotyczy wznowienie jest błędna i powinna zostać uchylona.
W odpowiedzi na skargę Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego podtrzymał argumentację wyrażoną w zaskarżonej decyzji i wniósł o jej oddalenie.
WSA w Warszawie oddalając skargę na powyżej powołaną decyzję w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku wskazał, że skarżący wniósł o wznowienie postępowania zakończonego ostateczną decyzją Świętokrzyskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] listopada 2008 r., powołując jako podstawę wznowienia postępowania przesłankę z art. 145 § 1 pkt 5 kpa. WSA stwierdził, że przepis ten wymaga aby okoliczności i dowody, o których w nim mowa były przede wszystkim istotne, a za istotne okoliczności, czy dowody uznać można jedynie takie, które mogą mieć wpływ na odmienne rozstrzygnięcie sprawy. Skuteczne powołanie się na przesłankę określoną w art. 145 § 1 pkt 5 kpa będzie miało więc miejsce jedynie wówczas, gdy nowe okoliczności lub dowody mają istotne znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy w tym sensie, że wraz z innymi okolicznościami lub dowodami powinny stać się podstawą wydania odmiennej decyzji niż ta, która zapadła poprzednio.
Tę "istotność" nowych dowodów - nowych okoliczności faktycznych - należy w postępowaniu wznowieniowym wykazać. Ponadto Sąd stwierdził, że z treści art. 145 § 1 pkt 5 kpa wynika, iż nowe okoliczności i dowody muszą ujawnić się po wydaniu decyzji ostatecznej. Nowe okoliczności i dowody w rozumieniu ww. przepisu to takie, które istniały w dacie orzekania w postępowaniu zwykłym, ale organ orzekający nimi nie dysponował (obojętnie z jakich przyczyn). WSA wskazał, że skarżący przywołał art. 145 § 1 pkt 5 kpa i powołał się tak na "nowe okoliczności", jak i "nowe dowody", o których mowa w tym przepisie. Wskazał na informacje zawarte w piśmie Urzędu Miasta Kielce Wydziału Architektury i Urbanistyki z dnia 20 stycznia 2011 r. z którego wynika, że Urząd Miasta nie posiada żadnej dokumentacji dotyczącej budowy budynku jednorodzinnego w zabudowie szeregowej - segment [...], ponieważ zgodnie z Zarządzeniem Ministra Gospodarki Terenowej i Ochrony Środowiska z dnia 12 grudnia 1975 r. w sprawie ustalenia jednolitego rzeczowego wykazu akt dla urzędów terenowych organów administracji państwowej, pozwolenia na budowę zakwalifikowano wówczas jako akta kategorii B-5, dla której czas przechowywania dokumentów wynosi 5 lat. Zdaniem skarżącego organ nie dysponował więc żadnym wiarygodnym dowodem na to, iż przybudówka powstała bez pozwolenia na budowę.
WSA w Warszawie podzielił ocenę organów, że wskazane przez skarżącego okoliczności zawarte w ww. piśmie z dnia 20 stycznia 2011 r. nie są okolicznościami nowymi, nieznanymi organowi i mogącymi istnieć w dacie wydania decyzji ostatecznej. W toku postępowania organ nadzoru budowlanego wiedząc, że Urząd Miasta Kielce nie posiada dokumentów związanych z pozwoleniem na budowę, zwrócił się o dokumentację do inwestora, czyli do Spółdzielni, uzyskując dokumentację dotyczącą budowy osiedla bowiem zgodnie z brzmieniem § 34 ust. 2 rozporządzenia Ministra Gospodarki Terenowej i Ochrony Środowiska z dnia 20 lutego 1975 r. w sprawie nadzoru urbanistyczno - budowlanego (Dz. U. z 1975 r. Nr 8, poz. 48 ze zmianami), to "właściciel lub zarządca obiektu budowlanego ma obowiązek przechowywania przez okres istnienia obiektu planu realizacyjnego i projektu ze wszystkimi rysunkami zamiennymi lub naniesionymi zmianami, wprowadzonymi w toku wykonywania robót budowlanych".
Wskazany dokument a właściwie informacje w nim zawarte nie stanowią "nowego dowodu" w sprawie, ani nie świadczą o istnieniu "nowych okoliczności" (istniejących w dacie wydania decyzji). Okoliczności dotyczące braku pozwolenia na budowę przedmiotowej inwestycji i kwalifikacja jej jako wzniesionej w warunkach samowoli budowlanej nie mogły stanowić przyczyny uchylenia decyzji Świętokrzyskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] listopada 2008 r. we wznowionym postępowaniu bowiem znane one były Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Kielcach, który wyrokiem z dnia 18 marca 2009 r., sygn. akt II SA/Ke 56/09, oddalił skargę na kwestionowaną obecnie w postępowaniu wznowieniowym decyzję ostateczną, jak również Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu, który rozpoznawał skargę kasacyjną od tego wyroku. WSA wskazał, że zgodnie z orzecznictwem, brak jest przesłanek do wznowienia postępowania administracyjnego na podstawie art. 145 § 1 kpa w sprawie zakończonej decyzją ostateczną, gdy skarga na tę decyzję została oddalona przez sąd administracyjny, a jako przesłanki wznowienia podano okoliczności, które temu sądowi były znane (por. wyrok NSA z dnia 30 października 1996 r. sygn. akt I SA 884/96).
Ponadto kwestia wykonania przybudówki w warunkach samowoli została przesądzona prawomocnym wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach z dnia 18 marca 2009 r. sygn. akt II SA/Ke 56/09, a orzeczeniem tym tak organy jak i Sąd jest związany.
Wnosząc skargę kasacyjną M. K. zaskarżył ww. wyrok całości i wniósł o jego uchylenie w całości i przekazanie sprawy WSA do ponownego rozpoznania, a także o zasądzenie na jego rzecz kosztów postępowania według norm przepisanych.
Zaskarżonemu orzeczeniu na podstawie art. 174 pkt 1 i 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - zwanym dalej ppsa - zarzucono naruszenie art. 1 § 2 Prawa o ustroju sądów administracyjnych oraz przepisów art. 141 § 4 i art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) ppsa poprzez pominięcie naruszenia przez zaskarżoną decyzję Głównego Inspektoratu Nadzoru Budowlanego w Warszawie z dnia [...] grudnia 2011 r., [...] przepisów art. 7 i 77 § 1, 80 kpa, 138 § 1 pkt 2, 145 § 1 pkt 5, 149 § 2, 151 § 1 pkt 2 kpa w wyniku czego zaniechano uchylenia i zmiany w trybie wznowienia postępowania decyzji z dnia [...] listopada 2008 r., [...] Świętokrzyskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego, co miało istotny wpływ na wynik sprawy, albowiem doprowadziło do błędnego oddalenia skargi w oparciu o przepis art. 151 ppsa.
W uzasadnieniu powyższego wskazano, że te same zarzuty, które zostały sformułowane odnośnie działania Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Warszawie można sformułować również wobec zaskarżonego wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Sąd ten uznał bowiem, że organ zasadnie wywiódł, iż w toku postępowania organ nadzoru budowlanego wiedząc, że Urząd Miasta Kielce nie posiada dokumentów związanych z pozwoleniem na budowę, zwrócił się o dokumentację do inwestora czyli Spółdzielni, uzyskując dokumentację dotyczącą budowy osiedla. W skardze kasacyjnej zarzucono, że w aktach sprawy brak jest jakichkolwiek dokumentów, świadczących o tym, że organ wydając decyzję z dnia [...] listopada 2008 r., [...] podjął jakiekolwiek działania zmierzające do ustalenia losów dokumentacji budowlanej obiektu w Urzędzie Miasta w Kielcach, a zatem nie wiadomo na jakiej podstawie Sąd opiera swoje twierdzenia.
Brak wiedzy Świętokrzyskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Kielcach co do tej okoliczności wynika przede wszystkim z uzasadnienia decyzji z dnia [...] listopada 2008 r., albowiem nie wspomina się w nim w ogóle o żadnych czynnościach związanych z próbą uzyskania dokumentacji projektowej czy też budowlanej z Urzędu Miasta Kielce, jak również z akt sprawy gdyż brak w nich jest jakichkolwiek śladów chociażby w postaci wymiany pism pomiędzy organem nadzoru budowlanego a Urzędem Miasta Kielce, czy też notatki urzędowej, z której by wynikało, że organ podjął działania w celu uzyskania odpowiedniej dokumentacji z Urzędu Miasta w Kielcach. W skardze kasacyjnej zarzucono, że bezpodstawne jest uznanie przez Sąd, iż wskazane przez skarżącego okoliczności zawarte w piśmie z dnia 20 stycznia 2011 r. nie są nowymi okolicznościami, nieznanymi organowi i mogącymi istnieć w dacie wydania decyzji ostatecznej, skoro organ wydając decyzję ostateczną nie miał żadnej wiedzy na temat dokumentacji znajdującej się w Urzędzie Miasta Kielce, a przynajmniej nie wynika to z akt postępowania administracyjnego, które powinny stanowić podstawę do formułowania wniosków w zakresie stanu wiedzy, czy też świadomości organu odnośnie poszczególnych okoliczności sprawy.
Zdaniem autora skargi kasacyjnej należy uznać, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie nie przeprowadził kontroli legalności zaskarżonej decyzji Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego, w szczególności w zakresie wskazanych w skardze naruszonych przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego, w następstwie czego doszło do oddalenia skargi M. K. W odpowiedzi na skargę kasacyjną K. J. wniósł o jej oddalenie.
Pismem z dnia z dnia 25 kwietnia 2013 r. ustanowiony w sprawie pełnomocnik Skarżącego cofnął skargę kasacyjną.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 193 ppsa jeżeli nie ma szczególnych przepisów postępowania przed NSA, do postępowania tego stosuje się odpowiednio przepisy postępowania przed wojewódzkim sądem administracyjnym. Reguła ta znajduje swoje zastosowanie w rozpoznawanej sprawie. Przepisy postępowania przed NSA nie regulują zagadnienia cofnięcia skargi kasacyjnej. W związku z powyższym odpowiednie zastosowanie znajduje tu art. 60 ppsa. Wskazany przepis stanowi, że skarżący może cofnąć skargę i że cofnięcie to co do zasady wiąże sąd. W rozpoznawanej sprawie NSA uznał, że nie występują w sprawie negatywne przesłanki umorzenia postępowania kasacyjnego wskazane w art. 60 ppsa.
Mając powyższe na względzie na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 w związku z art. 193 ppsa orzeczono, jak w punkcie 1 sentencji. O zwrocie wpisu sądowego od skargi kasacyjnej orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 ppsa.