Postanowienie NSA z 3 marca 2008 r., II OSK 232/08

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny

Rozpoznanie

w dniu 3 marca 2008 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej Z. W. B. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 25 września 2007 r., sygn. akt V SA/Wa 1947/07 o odrzuceniu skargi Z. W. B. na postanowienie Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych z dnia [...], Nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w przedmiocie stwierdzenia nieważności postanowienia postanawia:

Skład

Sędzia NSA Wojciech Chróścielewski

Sentencja

oddalić skargę kasacyjną

Uzasadnienie

Pismem z dnia 16 czerwca 2007r., skarżący Z. W. B. wniósł za pośrednictwem organu skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na postanowienie Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych z dnia [...].

Zgodnie z zarządzeniami Sądu z dnia 4 lipca 2007r, skarżący został wezwany do usunięcia braku formalnego skargi przez podpisanie skargi i odesłanie po podpisaniu do Sądu oraz do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w wysokości 200 zł. W wezwaniach zawarto pouczenie, iż nieuzupełnienie braków formalnych skargi w terminie siedmiu dni od dnia otrzymania wezwania spowoduje jej odrzucenie. Do wezwania załączono również kserokopię skargi. Wezwanie Sądu zostało doręczone skarżącemu osobiście w trybie art. 67 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej p.p.s.a.). w dniu 12 lipca 2007 r. Żądany wpis sądowy w wysokości 200 zł został uiszczony w terminie, zaś pozostały brak formalny skargi nie został uzupełniony. Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia o odrzuceniu skargi.

Skargę kasacyjną od powyższego postanowienia złożył Z. W. B., wnosząc o jego uchylenie i przekazanie sprawy Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie celem nadania jej właściwego biegu.

Jak podniesiono w uzasadnieniu skargi kasacyjnej, Wojewódzki Sąd Administracyjny istotnie wezwał skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego, a drugim wezwaniem do podpisania skargi i odesłania jej po podpisaniu do Sądu. Ściśle biorąc jednak Wojewódzki Sąd Administracyjny w dniu 12.07.2007 r. przekazał skarżącemu w jednej kopercie szereg pism, a mianowicie:

1. odpis skargi,
2. odpis odpowiedzi na skargę,
3. doręczenie odpisu odpowiedzi na skargę,
4. zarządzenie o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego,
5. doręczenie odpisu zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu,
6. wezwanie do podpisania skargi.

Przesłanie każdego z wymienionych pism spełnia właściwą mu rolę. Wątpliwości natomiast w świetle art. 49 § 1 p.p.s.a. budzi przesłanie skarżącemu wszystkich tych pism - o różnym charakterze - w jednej kopercie. Wykonanie w taki sposób zarządzenia Przewodniczącego o wezwaniu do uzupełnienia braków formalnych może prowadzić - i w istocie doprowadziło do dezorientacji skarżącego.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

W myśl art. 174 p.p.s.a. skargę kasacyjną można oprzeć na następujących podstawach: 1) naruszeniu prawa materialnego przez błędna wykładnię lub niewłaściwe zastosowanie;

2. naruszeniu przepisów postępowania, jeżeli uchybienie to mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Naczelny Sąd Administracyjny jest związany podstawami skargi kasacyjnej, bowiem według art. 183 § 1 p.p.s.a. rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej, biorąc jedynie pod uwagę nieważność postępowania. Związanie Naczelnego Sądu Administracyjnego podstawami skargi kasacyjnej wymaga prawidłowego ich określenia w samej skardze. Oznacza to konieczność powołania konkretnych przepisów prawa, którym zdaniem skarżącego – uchybił Sąd, uzasadnienia ich naruszenia a w razie zgłoszenia zarzutu naruszenia prawa procesowego - wskazania dodatkowo, że wytknięte naruszenie mogło mieć wpływ na wynik sprawy. Kasacja nie odpowiadająca tym wymogom pozbawiona konstytuujących ją elementów treściowych uniemożliwia sądowi ocenę jej zasadności. Ze względu na to, że skarga kasacyjna jest bardzo sformalizowanym środkiem prawnym jest obwarowana przymusem adwokacko – radcowskim (art. 175 § 1 –3 p.p.s.a.). Opiera się on na założeniu, że powierzenie tej czynności wykwalifikowanym prawnikom zapewni skardze odpowiedni poziom merytoryczny i formalny.

Skarga kasacyjna wniesiona w przedmiotowej sprawie przez pełnomocnika Z. W. B. nie do końca spełnia powyższe wymogi przewidziane dla tego rodzaju środka zaskarżenia. Skarga ta nie zawiera bowiem właściwych podstaw kasacyjnych. Dopiero w uzasadnieniu skargi wskazano na możliwość naruszenia art. 49 § 1 p.p.s.a. i Sąd orzekający w sprawie niniejszej odniósł się jedynie do tego zarzutu, który należy uznać jednak za chybiony.

Zgodnie z art. 49 § 1 p.p.s.a jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. W sprawie niniejszej Sąd zastosował przepis powyższy prawidłowo, wzywając wnoszącego skargę do jej podpisania i nadesłania w terminie 7 dni pod rygorem jej odrzucenia. Za dopuszczalne należy także uznać przesłanie kilku pism sądowych w jednej przesyłce.

Poza sporem pozostaje fakt, iż skarżący nie wykonał w terminie wezwania Sądu do uzupełnienia braku formalnego poprzez podpisanie i przesłanie skargi. W takiej sytuacji Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie był zobowiązany, zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. w myśl którego Sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi - do odrzucenia skargi Z. W. B. - co też uczynił zaskarżonym postanowieniem z dnia 25 września 2007 r., które należy w związku z tym uznać za wydane prawidłowo.

Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny w oparciu o art. 184 p.p.s.a. w związku z art. 182 § 1 i 3 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.