Uzasadnienie
II OSK 2336 / 14
Zaskarżonym wyrokiem z dnia 29 maja 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu oddalił skargę F. R. na decyzję Wielkopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] października 2013 r. w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie istotnego odstępstwa od pozwolenia na budowę.
Powyższe rozstrzygnięcie zapadło na tle następującego stanu faktycznego i prawnego sprawy.
Postanowieniem z dnia [...] sierpnia 2011 r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego dla Miasta Poznania na podstawie art. 61a K.p.a. odmówił wszczęcia postępowania w sprawie istotnego odstępstwa od decyzji o pozwoleniu na budowę murowanej altany nr [...] z dnia [...] marca 1954 r. na terenie nieruchomości położonej w Poznaniu przy ul. S. nr [...]. W uzasadnieniu wskazano, że w dniu 25 września 2009 r. F. R. wniósł o sprawdzenie legalności budynków znajdujących się na terenie nieruchomości przy ul. S. w Poznaniu. Czynności kontrolne przeprowadzone w dniu 24 listopada 2009 r. objęły budynek wybudowany w tylnej części (określany dalej jako budynek [...]) na nieruchomości przy ul. S. (działka nr [...], ark. [...], obręb [...]). Współwłaściciele nieruchomości A. i S. Z. oświadczyli, że budynek [...] od początku swojego istnienia tj. od roku 1956 r. posiada funkcje mieszkalną. Po analizie akt sprawy ustalono, że budynek [...] realizowany był na podstawie pozwolenia na budowę murowanej altany z dnia [...] marca 1954 r. wraz z zezwoleniem wydanym przez Prezydium Wojewódzkiej Rady Narodowej w Poznaniu – Wydział Budownictwa z dnia [...] lipca 1953 r. jako organu II instancji na przystosowanie planowanego obiektu na cele mieszkalne na okres przejściowy, bez określenia tego okresu.
W tej sytuacji, w ocenie organu nie można stwierdzić, że inwestycja jest nielegalna. Jednocześnie w wyniku analizy akt archiwalnych, ustalono, że ówczesny inwestor dopuścił się podczas budowy budynku [...] odstępstwa od zasadniczych parametrów obiektu, co ujawniono w trakcie kontroli dokonanej przez inspektora Miejskiego Zarządu Architektoniczno- Budowlanego w dniu 10 sierpnia 1955 r. Skutkiem tego było wstrzymanie robót budowlanych oraz opieczętowanie obiektu, który bez wymaganego pozwolenia został w trakcie robót rozbudowany. Dowodem tego jest pismo inwestora F. R. z dnia 16 sierpnia 1955 r., w którym po wstrzymaniu robót budowlanych zwrócił się on do Prezydium Miejskiej Rady Narodowej – Miejskiego Zarządu Architektoniczno - Budowlanego w Poznaniu z prośbą o zezwolenia na dobudowanie ubikacji do istniejącej altany murowanej, załączając rysunek/projekt. Miejski Zarząd Architektoniczno – Budowlany powiadomił Prokuraturę dla m. Poznania, że inwestor dokonał rozbudowy altany na przedmiotowej nieruchomości, która była sprzeczna z planem zabudowy miasta. W odpowiedzi na zgłoszenie Prokuratura odmówiła ścigania w sprawie przeciwko F. R. podejrzewanemu o rozbudowę altany bez pozwolenia.
Odnosząc się do powyższych ustaleń, Inspektor Powiatowy stwierdził, iż podczas analizy dokumentacji porównano aktualny obrys budynku [...] z mapą sytuacyjną będącą planem zagospodarowania tej działki, sporządzoną dla budowy budynków mieszkalnych w zabudowie bliźniaczej od strony frontowej. Z dokumentacji wynika, że aktualnie gabaryty budynku mieszkalnego (altany) [...] z garażem przy granicy działki są niewiele mniejsze od tych, które istniały w momencie wydawania pozwolenia na budowę budynków mieszkalnych w zabudowie bliźniaczej. Ponadto zgodnie z przepisami obowiązującymi w okresie wydawania pozwolenia na budowę budynków mieszkalnych w zabudowie bliźniaczej tj. [...] września 1967 r. organ wydający pozwolenie na budowę zgodnie z rozporządzeniem Przewodniczącego Komitetu Budownictwa, Urbanistyki i Architektury z dnia [...] lipca 1961 r. w sprawie państwowego nadzoru budowlanego nad budową, rozbiórką i utrzymaniem obiektów budowlanych budownictwa powszechnego powinien zbadać sposób legalności zabudowy danej nieruchomości, co zapewne zrobił akceptując zastany charakter zainwestowania badanej działki zgodnie z § 13 i § 16 ust. 1 pkt 1 wskazanego rozporządzenia.
Ponadto stwierdzono, iż w wydanych pozwoleniach na budowę z dnia [...] września 1967 r. dotyczącego budynku przy ul. S. [...] oraz budynku przy ul. S. nie nakazano inwestorowi opuszczenia, rozbiórki, zmiany sposobu użytkowania lub innych czynności związanych z obiektem mieszkalnym [...]. Z powyższych ustaleń wynika, że brak jest podstaw do wszczęcia postępowania w sprawie obiektu [...].
Następnie postanowieniem z dnia [...] stycznia 2012 r. Wielkopolski Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w zw. z art. 123 K.p.a. utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie organu I instancji.
W wyniku rozpoznania skargi F. R. prawomocnym wyrokiem z 23 maja 2012 r. sygn. akt IV SA/Po 207/12 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu uchylił postanowienie Wielkopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Poznaniu z [...] stycznia 2012 r. oraz poprzedzające je postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Poznaniu z dnia [...] sierpnia 2011 r. w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania. Uchylając oba opisane postanowienia, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu stwierdził, że organy nadzoru budowlanego, w sposób nieuprawniony odmówiły wszczęcia postępowanie administracyjnego, nie podając nawet przesłanki, która stanowiła podstawę do odmowy jego wszczęcia.
Sąd stwierdził, iż ustalenia faktyczne oraz ocena, czy przedmiotowy budynek powstał w warunkach samowoli budowlanej czy też legalnie, mogło nastąpić wyłącznie w toku postępowania wszczętego i prowadzonego zgodnie z przepisami prawa. Nadto Sąd wskazał, że w postępowaniu została pominięta J. L., wymieniona w odpisie księgi wieczystej jako współwłaścicielka przedmiotowej działki, co spowodowało naruszenie przez organy art. 10 § 1 K.p.a.
Ponownie prowadząc postępowanie organ I instancji, decyzją z dnia 10 kwietnia 2013 r. wskazując na art. 105 § 1 K.p.a. umorzył postępowanie administracyjne w sprawie istotnego odstępstwa od decyzji pozwolenia na budowę murowanej altany z dnia [...] marca 1954 r. na terenie nieruchomości położonej w Poznaniu przy ulicy S. nr [...]. W uzasadnieniu wskazano, że w sprawie zebrano materiał dowodowy, między innymi dokumentację archiwalną przekazaną przez Wydział Urbanistyki i Architektury Urzędu Miasta. Podczas analizy dokumentacji porównano aktualny obrys budynku [...] z mapą sytuacyjną będącą planem zagospodarowania tej działki, sporządzoną dla budowy budynków mieszkalnych w zabudowie bliźniaczej od strony frontowej. Z dokumentacji wynika, że aktualne gabaryty budynku mieszkalnego (altany) [...] z garażem przy granicy działki są niewiele mniejsze od tych, które istniały w momencie wydawania pozwolenia na budowę budynków mieszkalnych w zabudowie bliźniaczej.
Ponadto, zgodnie z przepisami obowiązującymi w okresie wydawania decyzji o pozwoleniu na budowę budynków mieszkalnych w zabudowie bliźniaczej, tj. [...] września 1967 r., organ wydający pozwolenie na budowę zgodnie z rozporządzeniem powinien zbadać sposób oraz legalność zabudowy danej nieruchomości, co zapewne zrobił akceptując zastany charakter zainwestowania badanej działki. W wydanych pozwoleniach na budowę z dnia [...] września 1967 r. (dot. ul. S. [...]) oraz z dnia [...] września 1967 r. (dot. ul. S.) nie nakazano inwestorowi opuszczenia, rozbiórki, zmiany sposobu użytkowania lub innych czynności związanych z obiektem mieszkalnym [...].
Odwołanie od powyższej decyzji wniósł F. R. Po rozpatrzeniu odwołania Wielkopolski Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...] października 2013 r. na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 K.p.a. uchylił zaskarżoną decyzję organu I instancji w części określającej zakres postępowania i w tym miejscu orzekł o umorzeniu w całości postępowania administracyjnego w sprawie istotnego odstępstwa od decyzji pozwolenia na budowę murowanej altany z dnia [...] marca 1954 r. na terenie nieruchomości położonej w Poznaniu przy ulicy S. nr [...], zaś w pozostałej części utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. Uzasadniając swą decyzję organ wskazał, że inwestycja nie jest nielegalna, a inwestor dopuścił się jedynie odstąpień od udzielonego pozwolenia na budowę, skutkiem czego było wstrzymanie robót. Następnie jednak zaakceptowano istniejący stan faktyczny, co potwierdzają wydane w dniu [...] września 1967 r. pozwolenia na budowę.
Organ odwoławczy zaakceptował ustalenie organu I instancji, jak i podzielił stanowisko tegoż organu, co do bezprzedmiotowości postępowania z uwagi na to, iż oceniany obiekt został zrealizowany legalnie i przez blisko 60 lat istnieje i jest użytkowany. Brak jest zdaniem organu podstaw do prowadzenia postępowania zarówno w trybie art. 50-51 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (tekst jedn. Dz. U. z 2010 r. Nr 243, poz. 1623 ze zm.- zwanej dalej Prawem budowlanym z 1994 r.), jak i art. 37- 40 ustawy z dnia 24 października 1974 r. (Dz. U. Nr 38, poz. 229 ze zm.- zwanej dalej Prawem budowlanym z 1974 r.). Powyższa sytuacja uzasadnia w ocenie organu umorzenie postępowania w oparciu o art. 105 § 1 K.p.a.
Skargę na powyższą decyzję złożył F. R., wnosząc o jej uchylenie.
W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie.
Oddalając powyższą skargę, Wojewódzki Sąd Administracyjny wskazał, że istotne znaczenie dla sprawy ma okoliczność, że orzekał w niej już sąd administracyjny – opisanym wyżej wyrokiem z 23 maja 2012 r. sygn. akt IV SA/Po 207/12 – i że wyrok ten stał się prawomocny. W związku z tym w sprawie znajduje zastosowanie przepis art. 153 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm., dalej jako P.p.s.a.). W ww. wyroku, Sąd przesądził, że organy administracji w sposób nieuprawniony odmówiły wszczęcia postępowanie administracyjnego oraz uchybiły obowiązkowi dokładnego ustalenia kręgu stron postępowania, pomijając J. L., wymienioną w odpisie księgi wieczystej jako współwłaścicielkę przedmiotowej działki (i wskazaną jako współwłaścicielkę przez skarżącego, we wniosku z 2009 r. o wszczęcie postępowania).
Sąd pierwszej instancji stwierdził, że ponownie prowadząc postępowanie organy prawidłowo określiły krąg stron postępowania, a także iż organy administracji zastosowały się do oceny prawnej i zrealizowały wytyczne zawarte w prawomocnym wyroku z dnia 23 maja 2012 r.
W ocenie Sądu zaskarżona decyzja odpowiada prawu. Sąd podkreślił, że organ już wcześniej analizował dokumentację archiwalną przekazaną przez Wydział Urbanistyki i Architektury Urzędu Miasta Poznania. Dokumentacja archiwalna została przeanalizowana ponownie przez organ administracji. Jednocześnie Sąd stwierdził, że pozwolenie na budowę "murowanej altany" na nieruchomości, "Podług przedłożonych rysunków" zostało wydane 60 lat temu i zachowana dokumentacja, zwłaszcza z późniejszego okresu jest niepełna.
Zdaniem Sądu organy administracji prawidłowo zinterpretowały zachowane dokumenty i z aprobatą ocenił konkluzję, że funkcja mieszkalna budynku została dopuszczona, natomiast okresu "przejściowego" Wydział Budownictwa Prezydium Wojewódzkiej Rady Narodowej w Poznaniu - nie sprecyzował. W ocenie Sądu drugorzędne znaczenie mają wnioski z porównania aktualnego obrysu budynku altany z mapą sytuacyjną będącą planem zagospodarowania działki, sporządzoną dla budowy budynków mieszkalnych w zabudowie bliźniaczej od strony frontowej – że, aktualne gabaryty budynku mieszkalnego (altany) są niewiele mniejsze od tych, które istniały w momencie wydawania pozwolenia na budowę budynków mieszkalnych w zabudowie bliźniaczej. Drugorzędne znaczenie mają również wnioski wynikające z obowiązków organu właściwego do załatwiania podań o pozwolenie na budowę, zawarte w § 13 i § 16 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia, obowiązującego w dacie wydawania decyzji o pozwoleniu na budowę ww. budynków mieszkalnych w zabudowie bliźniaczej, to jest w dniu [...] września 1967 r. Niewątpliwie oba wnioski "wzmacniają" pogląd, że inwestycja nie jest nielegalna, jednak nawet bez tych kalkulacji niedopuszczalne byłoby uznanie, na podstawie zgromadzonych dotąd dowodów, że rozbudowa altany nie została zalegalizowana.
Sąd stwierdził, że organy nadzoru budowlanego prawidłowo przeprowadziły kontrolowane postępowanie i zasadnie przyjęły, iż postępowanie w sprawie legalności odstępstw od pozwolenia na budowę altany należało uznać za bezprzedmiotowe w całości.
Odnosząc się do zarzutów skargi Sąd wskazał, że pełnomocnik skarżącego skoncentrował się na negatywnej interpretacji luk w zachowanej dokumentacji dotyczącej altany. Tymczasem istotne w niniejszym postępowaniu było jednoznaczne wykazanie, że rozbudowa altany nie została zalegalizowana. Dopiero takie stwierdzenie, należycie udowodnione, pozwoliłoby organom nadzoru budowlanego na dalsze procedowanie. Organy takiego dowodu nie znalazły, pomimo przeprowadzonego postępowania, co zobowiązywało je do umorzenia postępowania.
Z powyższych przyczyn Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu na podstawie ar. 151 P.p.s.a. oddalił skargę.
Skargę kasacyjną od powyższego wyroku złożył F. R., zaskarżając go w całości i zarzucając mu naruszenie:
- 1. art. 106 § 3 P.p.s.a. polegające na - zaniechaniu przez Sąd I instancji przeprowadzenia w sprawie dowodów z załączonych i zawnioskowanych w skardze 16 dokumentów (kopii), zgromadzonych pierwotnie w Wydziale Urbanistyki i Architektury Urzędu Miasta Poznania, które to oryginały zostały w niewyjaśnionych okolicznościach utracone, o czym skarżący dowiedział się w toku przeglądania akt sprawy administracyjnej, pomimo że uwzględnienie przedmiotowych dowodów było niezbędne do wyjaśnienia istotnych wątpliwości i nie spowodowałoby nadmiernego przedłużenia postępowania w sprawie,
- 2. art. 141 § 4 P.p.s.a. polegające na niewyjaśnieniu w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku, dlaczego Sąd I instancji pominął załączone do skargi dowody w postaci kopii 16 dokumentów opisanych powyżej, jak również na braku przytoczenia przez Sąd I instancji, iż skarżący wnosił o przeprowadzenie dowodu z przedmiotowych dokumentów,
- 3. art. 151 P.p.s.a. w zw. z art. 145 § 1 pkt.1 c P.p.s.a. w zw. z art. 7 K.p.a., art. 77 § 1 K.p.a., oraz art. 80 K.p.a. polegające na oddaleniu przez Sąd I instancji skargi, w sytuacji gdy podniesione zostały w jej treści zarzuty skierowane przeciwko procedowaniu ze strony organów nadzoru budowlanego, odnośnie uchybienia przepisom postępowania administracyjnego (w zakresie norm regulujących postępowanie dowodowe), co w szczególności związane jest z nieprawidłowym ustaleniem stanu faktycznego sprawy, który to stan został zaaprobowany przez Sąd I instancji w wyniku oddalenia skargi, a przejawiające się w tym, że:
- a) dokonane zostały wzajemnie sprzeczne ustalenia co do legalności zabudowy tylnej części nieruchomości przy ul. S. w Poznaniu,
- b) organy nadzoru budowlanego zaniechały ustalenia czy w świetle przepisów budowlanych obowiązujących w dacie wydawania pozwolenia na budowę, istniała możliwość wydania pozwolenia na budowę budynku gospodarczego z przejściowym zaadaptowaniem go na cele mieszkalne, jak i czy ówczesne przepisy dopuszczały dokonanie odstępstw w zakresie warunków zabudowy od istniejących planów zagospodarowania przestrzennego,
- c) niewyjaśniony został stan legalności zabudowy tylniej części nieruchomości przy ul. S. w Poznaniu, w szczególności zaniechano porównania stanowiącego podstawę wydania pozwolenia na budowę projektu zagospodarowania działki zatwierdzonego w dniu [...] marca 1954 r. oraz maksymalnych warunków zabudowy budynkiem, oznaczonych w piśmie datowanym na dzień [...] sierpnia 1953 r., z aktualną zabudową budynkiem w tylniej części nieruchomości;
- d) nie uwzględniono legalności zabudowy tylniej części nieruchomości przy ul. S. w Poznaniu, nielegalnej dobudowy stwierdzonej urzędowym dokumentem - pismem z dnia 10 sierpnia 1955 r. inspektora Miejskiego Zarządu Architektoniczno-Budowlanego;
- e) nie uwzględniono legalności zabudowy tylniej części nieruchomości przy ul. S. w Poznaniu pisma z dnia 05 października 1955 r., w którym nie wyrażono zgody na rozbudowę murowanej altany, pomimo wniosku ówczesnego inwestora;
- f) ustalono legalność zabudowy na podstawie wadliwych domniemań faktycznych, dla których podstawą było stwierdzenie przez organ następujących faktów - orzeczonej przez ówczesne organy administracyjne tymczasowości funkcji mieszkalnej, zaniechaniu przez prokuratora pociągnięcia ówczesnego inwestora do odpowiedzialności karnej, wydania dwóch pozwoleń na budowę - nr 202/67 oraz nr [...] z dnia [...] września 1967 r. dotyczących budynków w zabudowie bliźniaczej z przodu nieruchomości przy ul. S. w Poznaniu, zameldowania w budynku osób w nich zamieszkałych.
Wskazując na powyższe podstawy kasacji, skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku, przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji i zasądzenie kosztów postępowania kasacyjnego.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga kasacyjna nie zasługuje na uwzględnienie.
Oceniając wniesioną kasację w granicach określonych treścią art. 183 § 1 P.p.s.a. i nie dostrzegając przy tym przesłanek nieważności postępowania, o których mowa w § 2 tego przepisu, zwrócić należało uwagę na to, iż podstawę oceny kontrolowanej przez Sąd pierwszej instancji decyzji Wielkopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego stanowiło uznanie, że w okolicznościach niniejszej sprawy nie ustalono, aby stwierdzone odstępstwa od pozwolenia na budowę uzasadniały prowadzenie postępowania administracyjnego. Poza sporem pozostawało to, iż wykonany obiekt został wybudowany na podstawie pozwolenia na budowę z dnia [...] marca 1954 r. z dopuszczoną funkcją mieszkalną, bez określenia okresu przejściowego oraz to, iż w trakcie jego realizacji odstąpiono od tegoż pozwolenia, co skutkowało wstrzymaniem robót budowlanych. W toku prowadzonego postępowania nie wykazano jednak, iż odstępstwa od ww. pozwolenia na budowę nie zostały zalegalizowane a także, aby zachodziła konieczność prowadzenia obecnie w tym zakresie postępowania legalizacyjnego.
Słusznie zwracał uwagę przy tym Sąd pierwszej instancji na znaczny upływ czasu od wydania decyzji z dnia [...] marca 1954r. do dnia orzekania przez organy nadzoru budowlanego i nałożone w tym czasie na właściciela obiektu budowlanego obowiązki w zakresie przechowania dokumentacji budowlanej. Ponadto takie okoliczności jak wnioski z porównania aktualnego obrysu budynku altany z mapą sytuacyjną będącą planem zagospodarowania działki, odmowa ścigania przez Prokuraturę w sprawie o rozbudowę altany oraz wydane w dniu [...] września 1967 r. kolejne pozwolenia na budowę, wskazują na brak zasadności żądań zmierzających do prowadzenia postępowania legalizacyjnego, co do rozbudowy przedmiotowej altany. Powyższe okoliczności nie zakwestionowane w toku postępowania administracyjnego ani sądowego, słusznie doprowadziły Sąd pierwszej instancji do konkluzji o zasadności umorzenia postępowania prowadzonego w przedmiotowej sprawie.
Wskazując na powyższe, za bezskuteczne należało uznać formułowanie zarzutów dotyczących braku analizy załączonych do skargi 16 dokumentów, skoro żaden z nich nie wykazuje wprost, iż przedmiotowa inwestycja wymaga przeprowadzenia postępowania legalizującego. Podkreślić trzeba, iż tylko takie ustalenie pozwalałoby na wykazanie istotnego wpływu uchybienia w postępowaniu przed Sądem pierwszej instancji (art. 174 pkt 2 P.p.s.a.) normom art. 106 § 3 i art. 141 P.p.s.a. i mogłoby stać się ewentualnie skuteczną podstawą kasacyjną. Stwierdzić jednocześnie trzeba, iż znaczna część załączonej do skargi przez skarżącego dokumentacji znajduje się w aktach administracyjnych, do których załączono też pisma nie wskazywane już przez autora kasacji. Dokumentację tą w zakresie niezbędnym do orzekania w sprawie omówiono w kolejnych rozstrzygnięciach organu zaaprobowanych skarżonym wyrokiem. Tym samym formułowane w tym zakresie zarzuty okazały się być chybione.
Z przyczyn częściowo zbieżnych z powyższymi, nie zasługiwał na uwzględnienie także zarzut naruszenia art. 151 P.p.s.a. w związku art. 145 § 1 pkt 1 lit. c P.p.s.a. w związku z art. 7, art. 77 § 1 oraz art. 80 K.p.a. Nie wyjaśnienie sytuacji prawnej ("stanu legalności" – jak to określono w kasacji) tylnej części nieruchomości przy ul. S. [...] w Poznaniu, na której posadowiona jest przedmiotowa altana, nie było warunkiem koniecznym do umorzenia postępowania administracyjnego, skoro stwierdzono brak podstaw do domagania się przeprowadzenia postępowania legalizującego przedmiotowego obiektu. Nie zostało wyjaśnione też w złożonej kasacji, na czym polegała wadliwość wnioskowań organu podjętych na podstawie takich faktów jak dopuszczenie tymczasowej funkcji mieszkalnej, odmowę ścigania przez Prokuraturę w sprawie rozbudowy altany, wydania w dniu [...] września 1967 r. pozwoleń na budowę, czy dokonanie zameldowania w tym budynku.
Fakty te, pomimo iż nie wskazują wprost, to jednak pozwalają poddać w wątpliwość wersję o tym, że rozbudowa przedmiotowej altany nie została nigdy zalegalizowana. Podkreślić również należy, iż wbrew twierdzeniom kasacji organ nadzoru budowlanego nie był obowiązany do ustalenia, czy "w dacie wydania pozwolenia na budowę, istniała możliwość wydania pozwolenia na budowę budynku gospodarczego z przejściowym zaadoptowaniem go na cele mieszkalne, jak i czy ówczesne przepisy dopuszczały dokonanie odstępstw w zakresie warunków zabudowy od istniejących planów zagospodarowania przestrzennego". Kwestia ta została, bowiem ustalona w ostatecznej decyzji o pozwoleniu na budowę i jako taka pozostawała wiążąca dla niniejszego postępowania.
W tym stanie sprawy, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 P.p.s.a. oddalił skargę kasacyjną jako pozbawioną usprawiedliwionych podstaw.