Uzasadnienie
W dniu 15 czerwca 2005 r. wpłynęła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skarga E. Ś. o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 22 maja 2003 r., sporządzona przez adwokata S. B.. Powyższym wyrokiem z dnia 22 maja 2003 r. oddalono skargę E. Ś. na decyzję Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] maja 2001 r. Nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki.
Postanowieniem z dnia 1 sierpnia 2005 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę E. Ś. o wznowienie postępowania. Jako przyczynę odrzucenia skargi o wznowienie postępowania Sąd wskazał brak uiszczenia należnej opłaty sądowej i powołał się na art. 221 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, zgodnie z którym pisma wnoszone przez adwokata lub radcę prawnego, które nie są należycie opłacone pozostawia się bez rozpoznania albo odrzuca bez wezwania do uiszczenia opłaty jeżeli pismo podlega opłacie stałej.
Na powyższe postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę kasacyjne złożyli E. Ś. i F. P., reprezentowani przez adw. S. B. Pełnomocnik skarżących jako podstawę skargi kasacyjnej wskazał naruszenie przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie art. 221 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
W myśl art. 174 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) skargę kasacyjną można oprzeć na następujących podstawach: 1) naruszenia prawa materialnego przez błędna wykładnię lub niewłaściwe zastosowanie;
2) naruszenie przepisów postępowania, jeżeli uchybienie to mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Naczelny Sąd Administracyjny jest związany podstawami skargi kasacyjnej, bowiem według art. 183 § 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej, biorąc jedynie pod uwagę nieważność postępowania. Związanie Naczelnego Sądu Administracyjnego podstawami skargi kasacyjnej wymaga prawidłowego ich określenia w samej skardze. Oznacza to konieczność powołania konkretnych przepisów prawa, którym zdaniem skarżącego – uchybił Sąd, uzasadnienia ich naruszenia a w razie zgłoszenia zarzutu naruszenia prawa procesowego - wskazania dodatkowo, że wytknięte naruszenie mogło mieć wpływ na wynik sprawy. Kasacja nie odpowiadająca tym wymogom pozbawiona konstytuujących ją elementów treściowych uniemożliwia sądowi ocenę jej zasadności. Ze względu na to, że skarga kasacyjna jest bardzo sformalizowanym środkiem prawnym jest obwarowana przymusem adwokacko – radcowskim (art. 175 § 1 –3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi). Opiera się on na założeniu, że powierzenie tej czynności wykwalifikowanym prawnikom zapewni skardze odpowiedni poziom merytoryczny i formalny.
Jako podstawę skargi kasacyjnej E. Ś. i F. P. pełnomocnik wskazał naruszenie przez Sąd art. 221 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. W skargach tych pełnomocnik przyznaje, iż skarga o wznowienie postępowania nie została opłacona w przepisanym terminie a jako przyczynę wskazuje na błędne poinformowanie skarżącej przez Biuro Podawcze Sądu co do możliwości opłacenia tejże skargi. Pełnomocnik nie mógł bowiem sam opłacić skargi z powodu swojej choroby. Ze skarg kasacyjnych nie wynika jednak na czym miałoby polegać naruszenie przez Sąd art. 221 ustawy. Naczelny Sąd Administracyjny, związany podstawami skargi kasacyjnej, nie może zaś w tym zakresie domniemywać w jaki sposób Sąd I instancji naruszył wskazany przepis prawny, gdyż powinno to zostać zawarte w uzasadnieniu skargi kasacyjnej. Z akt sprawy, co jest okolicznością bezsporna, potwierdzoną w skargach kasacyjnych, wynika przy tym, iż skarga o wznowienie postępowania nie została opłacona.
Zarzuty podniesione w skargach kasacyjnych E. Ś. i F. P. mogłyby jedynie stanowić argumenty do przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu. Jednak postanowieniami z dnia 26 września 2005 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił wnioski F. P. i E. Ś. o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego z tytułu wniesionej skargi o wznowienie postępowania. Postanowienia te są prawomocne.
Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny w oparciu o art. 184 w zw. z art. 182 § 1 i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) postanowił skargi kasacyjne oddalić.