Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 11 maja 2011 r., sygn. akt II OSK 822/10 Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną D. K. i T. K. (dalej jako skarżący) od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 13 listopada 2009 r., sygn. akt II SA/Lu 129/09 w sprawie ze skargi D. K. i T. K. na decyzję Lubelskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Lublinie z dnia [...] stycznia 2009 r. nr [....] w przedmiocie nakazu rozbiórki obiektu budowlanego.
W dniu [...] sierpnia 2014 r. (data nadania w Urzędzie Pocztowym) D. K. i T. K. wnieśli do Naczelnego Sądu Administracyjnego osobiście sporządzoną skargę o wznowienie postępowania sądowoadministracyjnego dotyczącego prawomocnego wyroku NSA z dnia 11 maja 2011 r., sygn. akt II OSK 822/10 oraz wyroku WSA w Lublinie z dnia 13 listopada 2009 r., sygn. akt II SA/Lu 129/09 a także wyroku WSA w Lublinie z dnia 8 listopada 2012 r., sygn. akt II SA/Lu 617/12. Skarżący wnieśli o wznowienie ww. postępowań z uwagi na nowe dowody w sprawie tj. postanowienie Prokuratora Rejonowego w Zamościu z dnia [...] października 2013 r. znak [...]. Zatem, podstawą prawną wznowienia skarżący uczynili art. 273 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej p.p.s.a.
Z informacji skarżących wynika, że we wspomnianym postanowieniu Prokuratora Rejonowego w Zamościu stwierdzono niedopełnienie obowiązków przez pracowników Powiatowego Inspektoratu Nadzoru Budowlanego Miasta Zamość w okresie od [...] października 2003 r. do [...] listopada 2006 r., polegające na zaniechaniu podjęcia kroków zmierzających do uchylenia decyzji pozwolenia na budowę, pomimo, iż jeden z dowodów, na których oparto przedmiotowe rozstrzygnięcie został sfałszowany, co uzasadnia wznowienie postępowania. Zdaniem skarżących z postanowienia tego wynika, że zaniechanie działań zmierzających do uchylenia decyzji o pozwoleniu na budowę przez PINB skutkowało dopuszczeniem do wybudowania budynku gospodarczego wbrew obowiązującym przepisom, naruszając tym samym interes skarżących.
Skarżący wskazali, że śledztwo zostało umorzone z uwagi na przedawnienie ścigania. W skardze o wznowienie podkreślili, że okoliczność sfałszowania dokumentu i zawartych w nich danych wpłynęła na wynik postępowań administracyjnych i sądowoadministracyjnych dotyczących nakazu rozbiórki obiektu budowlanego, a tym samym, ich zdaniem, uzasadnione jest wznowienie postępowania zgodnie z przedłożonym wnioskiem.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 276 p.p.s.a. do postępowania ze skargi o wznowienie postępowania stosuje się odpowiednio przepisy o postępowaniu przed sądem pierwszej instancji, jeżeli przepisy Działu VII "Wznowienie postępowania" nie stanowią inaczej. Jednakże, gdy do wznowienia postępowania właściwy jest Naczelny Sąd Administracyjny, stosuje się odpowiednio art. 175 p.p.s.a. Odesłanie to oznacza, że skargę o wznowienie może sporządzić wyłącznie adwokat lub radca prawny, zaś w sprawach podatkowych również doradca podatkowy. Ograniczeń tych nie stosuje się, gdy skargę o wznowienie sporządza sędzia, prokurator, notariusz, radca Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, będący stroną, jej przedstawicielem lub pełnomocnikiem oraz w przypadku prokuratora oraz Rzecznika Praw Obywatelskich lub Rzecznika Praw Dziecka. A zatem, skarga powinna być sporządzona przez profesjonalnego pełnomocnika, pod rygorem jej odrzucenia.
W orzecznictwie i doktrynie przyjmuje się, że niedopełnienie tego obowiązku jest brakiem nieusuwalnym skargi o wznowienie postępowania (por. J.P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz., Warszawa 2010, s. 628, Teza 3 do art. 628, T.Woś, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz., Warszawa 2009, s. 928).
W niniejszej sprawie skarżący sporządzili skargę o wznowienie postępowania osobiście. Nie spełnia ona zatem wymogu określonego w art. 175 p.p.s.a. – nie została sporządzona przez profesjonalnego pełnomocnika, w tym skarżący nie wykazali, że należą do kręgu podmiotów, wymienionych w art. 175 § 2 p.p.s.a. Okoliczność taka nie wynika również z akt sprawy.
Z tych względów, skoro skarga o wznowienie postępowania nie została sporządzona przez uprawniony podmiot, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 276 w zw. z art. 175 i art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 powołanej ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.