Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy wyrokiem z dnia 4 marca 2015 r. sygn. akt II SA/Bd 1409/14 oddalił skargę T. S. i J. S. na decyzję Wojewody Kujawsko-Pomorskiego z dnia [...] listopada 2014 r. nr [...], którą utrzymano w mocy decyzję Starosty B. z dnia [...] lipca 2014 r. nr [...] zatwierdzającą projekt budowlany, podział nieruchomości i zezwalającą Wójtowi Gminy B. na realizację inwestycji drogowej polegającej na rozbudowie ulicy N. w m. [...].
Od powyższego orzeczenia pismem z dnia [...] maja 2015 r. J. S. wniósł skargę kasacyjną. Następnie pismem z dnia 22 maja 2015 r. skarżący złożył wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji Starosty B. z dnia [...] lipca 2014 r. argumentując, że wykonanie rozstrzygnięcia organu spowoduje trudne do odwrócenia skutki prawne lub faktyczne, które spowodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego będzie mógł nastąpić tylko po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków.
W ocenie strony w przypadku nieruchomości skarżącego dojdzie do utrwalenia nowych stosunków własnościowych, co doprowadzi do wybudowania i zlokalizowania drogi na gruntach wchodzących w skład jego nieruchomości. Stwierdzono nadto, że decyzja Starosty B. została wydana w oparciu o dokumenty nieodzwierciedlające właściwego układu drogowego, w związku z czym niedopuszczalnym było wydanie kwestionowanych decyzji.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie.
W myśl art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270, zwanej dalej "P.p.s.a.") sąd może wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżanego aktu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Z przyjętej wykładni powołanego przepisu wynika, że wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności dopuszczalne jest również na etapie postępowania kasacyjnego (uchwała Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 16 kwietnia 2007 r. sygn. akt I GPS 1/07).
Przesłanki w postaci wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, o których mowa w art. 61 § 3 P.p.s.a. należy wiązać z sytuacją, która może powstać, gdy zaskarżony do sądu akt administracyjny zostanie wykonany, a następnie na skutek uwzględnienia skargi akt ten zostanie wzruszony. O takim potencjalnym niebezpieczeństwie jest mowa w art. 61 § 3 P.p.s.a. i z tą sytuacją należy wiązać możliwość wyrządzenia szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. Należy wskazać, że ciężar dowodu w zakresie wykazania powyższych okoliczności, stanowiących podstawę do wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu spoczywa na wnioskodawcy i sprowadza się do przedstawienia konkretnych zdarzeń, które mogłyby uprawdopodobnić, że wykonanie kontrolowanego aktu faktycznie spowoduje znaczną szkodę lub powstanie trudnych do odwrócenia skutków.
W przedmiotowej sprawie zaskarżona decyzja, jak i decyzja organu I instancji zostały wydane na podstawie przepisów ustawy z dnia 10 kwietnia 2003 r. o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych (tekst jedn. Dz. U. z 2013 r., poz. 687). Ustawa ta ma szczególny charakter, gdyż jej celem jest stworzenie prawnych instrumentów zapewniających sprawny przebieg inwestycji drogowych. Specyfika uregulowań ustawowych wyraża się głównie w uproszczeniu postępowania administracyjnego w sprawach związanych z nabyciem nieruchomości oraz dysponowania nimi przez inwestora na cele budowy drogi. Wydanie decyzji na podstawie rzeczonej ustawy nie wyłącza co do zasady możliwości wstrzymania wykonania tejże decyzji. Jednakże regulacje zawarte w ustawie istotnie ograniczają możliwość udzielenia ochrony tymczasowej poprzez bardziej restrykcyjną ocenę sytuacji strony w takim przypadku (por. postanowienia NSA: z dnia 18 grudnia 2014 r. w sprawie o sygn. akt II OZ 1356/14, z dnia 31 stycznia 2013 r. w sprawie o sygn. akt II OZ 42/13, dostępne w CBOSA pod adresem orzeczenia. nsa.gov.pl).
W omawianym akcie prawnym interesowi społecznemu i gospodarczemu przyznano bowiem prymat nad słusznym interesem strony z uwagi na konieczność zapewnienia szybkiej i skutecznej budowy dróg publicznych.
W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego wniosek J. S. nie został poparty żadnymi szczególnymi okolicznościami, które mogłyby uzasadnić wstrzymanie wykonania decyzji w sprawie dotyczącej zezwolenia na realizację inwestycji drogowej. Odnosząc się do twierdzeń wnioskodawcy, który powołuje się na znaczną szkodę i trudne do odwrócenia skutki polegające na częściowym uszczupleniu jego własności na teren przejęty pod skrzyżowanie w związku z realizacją przedmiotowej inwestycji, wyjaśnić należy, że są to zwykłe następstwa wykonania decyzji zezwalającej na realizację inwestycji drogowej, które mogą się wiązać m.in. z wywłaszczeniem, za odszkodowaniem, części nieruchomości - co wynika wprost z przepisów wskazanej ustawy. Dlatego też z samej istoty wywłaszczenia nie można upatrywać negatywnych skutków lub niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody, tym bardziej, że stronie przysługuje odszkodowanie, stanowiące rekompensatę za wywłaszczoną nieruchomość i chroniące interesy jej dotychczasowego właściciela.
Podnoszona zaś kwestia wadliwego wydania w sprawie decyzji na podstawie ustawy o szczególnych zasadach przygotowywania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych nie może być brana pod uwagę przy rozważaniu zastosowania ochrony tymczasowej, albowiem jest to już wkraczanie w merytoryczną ocenę decyzji, czego na tym etapie czynić nie wolno.
Z przedstawionych wyżej względów Naczelny Sąd Administracyjny, uwzględniając wymogi zawarte w art. 61 § 3 w związku z art. 193 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.