Uzasadnienie
B. D. i L. D. wnieśli skargę na decyzję Lubelskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] października 2015 r. nr [...]. Zaskarżoną decyzją utrzymano w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Krasnymstawie z dnia [...] sierpnia 2015 r. nr [...] nakazującą skarżącym przywrócenie użytkowania części budynku gospodarczego, adaptowanego bez wymaganego zgłoszenia, z gołębnika na pomieszczenie gospodarcze. W skardze zawarto wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie postanowieniem z dnia 29 grudnia 2015 r. sygn. akt II SA/Lu 891/15 wstrzymał wykonanie zaskarżonej decyzji. Następnie wyrokiem z dnia 23 marca 2016 r. sygn. akt II SA/Lu 891/15 Sąd ten oddalił skargę.
Skargę kasacyjną od powyższego wyroku wniósł L. D. W treści skargi kasacyjnej zawarto wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, argumentując go tym, że wykonanie zaskarżonej decyzji w praktyce oznacza zlikwidowanie stada gołębi.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Jak stanowi art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 z późn. zm.; dalej: p.p.s.a.) wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże zgodnie z art. 61 § 3 p.p.s.a. po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy.
Dla rozpoznania wniosku zawartego w skardze kasacyjnej kluczowe znaczenie mają dwie okoliczności. Po pierwsze, L. D. w niniejszej sprawie składał już wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji a Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie postanowieniem z dnia 29 grudnia 2015 r. sygn. akt II SA/Lu 891/15 wniosek ten uwzględnił. Po wtóre zaś, wyrokiem z dnia 23 marca 2016 r. sygn. akt II SA/Lu 891/15 Sąd oddalił skargę B. D. i L. D. Wyrok ten - z uwagi na wniesioną skargę kasacyjną - nie jest prawomocny.
To, jak długo postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu wywołuje skutki - niezależnie od tego, czy zostało wydane przez organ administracji na podstawie art. 61 § 2 p.p.s.a., czy przez sąd na postawie art. 61 § 3 p.p.s.a. - określa art. 61 § 6 p.p.s.a. Stosownie do tego przepisu w brzmieniu nadanym mu przez ustawę z dnia 9 kwietnia 2015 r. o zmianie ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. poz. 658; art. 1 pkt 20 w zw. z art. 2 tej ustawy) wstrzymanie wykonania aktu lub czynności traci moc z dniem: 1) wydania przez sąd orzeczenia uwzględniającego skargę, 2) uprawomocnienia się orzeczenia oddalającego skargę.
Uwzględniając powyższe stwierdzić należy, że w obrocie prawnym zgodnie z dyspozycją art. 61 § 6 pkt 2 p.p.s.a. nadal funkcjonuje postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 29 grudnia 2015 r. sygn. akt II SA/Lu 891/15 wstrzymujące wykonanie zaskarżonej decyzji. Skutki udzielenia skarżącym ochrony tymczasowej na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. rozciągają się również na etap kasacyjny postępowania sądowego. Zgodnie z brzmieniem art. 61 § 6 pkt 2 p.p.s.a. upadną one bowiem dopiero z chwilą uprawomocnienia się orzeczenia oddalającego skargę lub zmiany postanowienia w trybie art. 61 § 4 p.p.s.a.
W tym stanie rzeczy bezprzedmiotowa jest ocena, czy wykonanie zaskarżonej decyzji może wywołać u skarżącego niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (art. 61 § 3 p.p.s.a.). Skoro wykonanie zaskarżonej decyzji pozostaje nadal wstrzymane na podstawie postanowienia z dnia 29 grudnia 2015 r. i skarżący dalej korzystają z udzielonej im ochrony tymczasowej, postępowanie wywołane kolejnym wnioskiem L. D. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji uznać należy za bezprzedmiotowe. W myśl art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe.
Z powyższych względów, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 w zw. z art. 193 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji postanowienia.