Uzasadnienie
II OSK 238/09 U z a s a d n i e n i e
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 21 listopada 2008 r. sygn. akt VII SA/Wa 1487/08 po rozpoznaniu skargi J. T., A. R., P. K. w sprawie niewykonania wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 16 stycznia 2008 r. sygn. akt VII SA/Wa 1787/07 wymierzył Głównemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego grzywnę w wysokości 1000 zł w związku z bezczynnością tego organu po ww. wyroku.
W uzasadnieniu wyroku podano, że powyższym wyrokiem Sąd uchylił decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] sierpnia 2007 r. oraz poprzedzającą ją decyzję tego organu, po czym skarżący wezwali organ do wykonania powyższego wyroku. Wobec nie wydania decyzji skarżący wnieśli skargę domagając się wymierzenia organowi grzywny na podstawie art. 154 (6 ppsa. W odpowiedzi na skargę wnosi się o jej oddalenie, bowiem decyzja została wydana w dniu [...] września 2008 r., niezwłocznie po otrzymaniu wyjaśnień z Urzędu Miasta Krakowa /[...] sierpnia 2008 r./.
W ocenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wystąpiła bezczynność organu ze względu na to, że nie został przez organ zachowany termin z art. 35 kpa. Sąd jednakże miał na uwadze okoliczność, że "zgodnie ze stanowiskiem zawartym w wyroku sądowym organ miał uzupełnić postępowanie wyjaśniające, a dopiero całość materiału mogła być podstawą dokonania oceny w sprawie" Sąd uwzględnił też, że "po wniesieniu skargi, ale przed rozpoznaniem sprawy przez sąd, zostało wydane orzeczenie administracyjne w sprawie".
Skargę kasacyjną od powyższego wyroku wniósł Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego zarzucając naruszenie przepisu postępowania, to jest art. 154 (1 i 6 ppsa w związku z art. 35 i 36 kpa poprzez przyjęcie, że Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego jako organ administracji publicznej dopuścił się bezczynności uzasadniającej wymierzenie mu przez Sąd grzywny w określonej w zaskarżonym wyroku wysokości - jako kwoty adekwatnej do stopnia bezczynności organu.
W uzasadnieniu skargi kasacyjnej podkreśla się, że w wyniku uchylenia wyrokiem Sądu pierwszej instancji poprzednio wydanych decyzji o odmowie stwierdzenia na wniosek skarżących decyzji stwierdzającej nieważność decyzji budowlanej, w uzasadnieniu którego to wyroku wskazano na rozważenie konieczności uzupełnienia materiału dowodowego oraz dokonania odpowiedniej jego oceny, gdyż dotychczasowe ustalenia organu były niekompletne i fragmentaryczne, zaistniała potrzeba dokonania wyjaśnień w sprawie o bardzo dużym zakresie, co wiązało się ze żmudnymi, precyzyjnymi i długotrwałymi wyjaśnieniami. Wyrok ten wpłynął do organu w dniu [...] maja 2008 r., po czym organ trzema pismami /z dnia [...] lipca 2008 r./ zwrócił się do stron, ich pełnomocników oraz Urzędu Miasta Krakowa o nadesłanie materiału niezbędnego dla wyjaśnienia sprawy. Pismami tymi o podjętych czynnościach oraz o podjęciu rozstrzygnięcia po nadesłaniu stosownych materiałów, zostały powiadomione strony postępowania, zgodnie do art. 36 (2 kpa.
Żądane materiały wpłynęły do organu w dniu [...] sierpnia 2008 r., zaś po upływie 3 dni została wydana decyzja rozstrzygająca sprawę /[...].09.2008 r./. Sprawa niewątpliwie ma szczególnie skomplikowany charakter, a więc dla jej załatwienia obowiązuje termin 2 miesięcy, który nie został przez organ przekroczony.
Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że skarga kasacyjna jest oparta na usprawiedliwionych podstawach.
Kluczową dla sprawy kwestią jest, czy wnoszący tę skargę organ pozostawał w bezczynności w załatwieniu sprawy po wyroku skutkującym konieczność ponownego rozpoznania sprawy, a w konsekwencji zachodziła podstawa do wymierzenia przedmiotowej grzywny, czy też w istocie, jak twierdzi organ, takiej bezczynności nie było.
Jak to słusznie podnosi się w skardze kasacyjnej, w wyniku wyroku skutkującego ponownym rozpoznaniem sprawy, konieczne było przeprowadzenie postępowania wyjaśniającego i dokonanie wnikliwej oceny zgromadzonego materiału. W tym celu organ zwrócił się do właściwego organu dysponującego tym materiałem oraz stron o nadesłanie stanowiska i dowodów, którymi dysponują, wskazując jednocześnie, iż decyzja zostanie wydana niezwłocznie po wykonaniu tego wezwania. Nie jest w sprawie sporne, że decyzję organ istotnie wydał w terminie 3 dni od pozyskania koniecznych materiałów, co zasadniczo zostało przyznane także w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku, w którym nie kwestionuje się też okoliczności, że sprawa jest szczególnie zawiła.
W tym stanie rzeczy Sąd pierwszej instancji wydając zaskarżony wyrok de facto nie uzasadnił, że zaistniały okoliczności do dokonania takiej oceny, iż Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego pozostawał w bezczynności, co usprawiedliwiałoby nałożenie na niego kwestionowanej grzywny.
O kosztach postępowania kasacyjnego orzeczono na podstawie art. 203 pkt 1 ppsa.