Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 16 listopada 2004r., odrzucił skargę M. B. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lipca 2004r., znak: [...].
Od powyższego postanowienia skargę kasacyjną wniósł skarżący, reprezentowany przez adwokata A.P., stawiając zarzut naruszenia "przepisów postępowania, przez błędne pouczenie w wezwaniu sądowym z dn. 07 października 2004r. i przez to pozbawienie strony możliwości dochodzenia swych praw oraz uchybienie zasadom praworządności". Skarżący wniósł "o uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie do merytorycznego rozpoznania".
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Właściwą formę skargi kasacyjnej, z uwagi na rygor, jakim są obwarowane niektóre braki formalne, ma zapewnić obowiązek sporządzenia skargi kasacyjnej przez adwokata lub radcę prawnego - art. 175 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).
Przepis art. 176 powołanej ustawy określa m. in. wymagania materialne (konstrukcyjne) skargi kasacyjnej, którymi są: a) oznaczenie zaskarżonego orzeczenia; b) wskazanie czy jest ono zaskarżone w całości, czy w części; c) przytoczenie podstaw kasacyjnych i ich uzasadnienie; d) wniosek o uchylenie lub zmianę orzeczenia z oznaczeniem zakresu żądanego uchylenia lub zmiany. W niniejszej sprawie w skardze kasacyjnej nie wskazano żadnego przepisu, który został przez Sąd I instancji naruszony, jak również nie wskazano, czy postanowienie Sądu z dnia 16 listopada 2004r. zostało zaskarżone w całości, czy w części.
Zgodnie z art. 174 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skargę kasacyjną można oprzeć na naruszeniu prawa materialnego przez błędną wykładnię lub niewłaściwe zastosowanie oraz na naruszeniu przepisów postępowania, jeżeli uchybienie to mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Sformułowanie ogólnikowego zarzutu naruszenia przepisów postępowania sądowego nie pozwala traktować go jako podstawy kasacyjnej, określonej w powyższym przepisie. Ponadto podkreślenia wymaga, że przedstawienie podstaw kasacyjnych nie może ograniczać się do zacytowania treści art. 174 ustawy (choć rozpatrywana skarga kasacyjna nie powołuje nawet tego przepisu). Opierając skargę kasacyjną na naruszeniu przepisów postępowania należy wskazać, które przepisy prawa procesowego zostały naruszone przez Sąd i określić, jaki miało to wpływ na wynik sprawy.
W orzecznictwie prezentowany jest jednoznaczny pogląd, że braki w tym zakresie nie podlegają sanacji, co w konsekwencji czyni skargę kasacyjną niedopuszczalną – por. np. postanow. SN z 12.12.2000 r., V CKN 1780/00, OSN 2001, nr 3, poz.
- 52. Sąd nie może domniemywać intencji autora skargi kasacyjnej, ani wnioskować, na czym strona skarżąca opiera swoje żądanie rozstrzygnięcia.
W zaistniałej sytuacji Naczelny Sąd Administracyjny władny jest jedynie odrzucić skargę kasacyjną.
Z powyższych przyczyn orzeczono jak w sentencji, na podstawie art. 178 i art. 182 § 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.