Wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnegoz 5 marca 2014 r., sygn. akt II OSK 2402/12

Uzasadnienie

Wyrokiem z dnia 21 czerwca 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach oddalił skargę K.G. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] lutego 2012 r. w przedmiocie nałożenia obowiązku przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko.

Jak wynika z uzasadnienia wyroku K.G. złożył wniosek do Prezydenta Miasta Kielce o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach koniecznej do uzyskania decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu.

W trakcie postępowania Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w K. w opinii z dnia 5 lipca 2011r., stwierdził potrzebę przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko omawianego przedsięwzięcia. Natomiast Regionalny Dyrektor Ochrony Środowiska w K. w postanowieniu z dnia [...] lipca 2011r. wyraził opinię, że dla niniejszej inwestycji nie istnieje konieczność przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko.

Prezydent Miasta Kielce stwierdził, że w zakres planowanego przedsięwzięcia wejdzie budowa: stacji tankowania paliw płynnych i gazu propan-butan, dwukondygnacyjnego budynku okręgowej stacji kontroli pojazdów, trzech stanowisk bezdotykowej myjni samochodów oraz wykonanie 11 miejsc postojowych. Realizacja stacji paliw obejmie wykonanie: 4 stanowisk tankowania paliw płynnych: oleju napędowego ON, ON-bio i ON-Verva, etylin bezołowiowych Pb-95, Pb-98, -2 stanowisk tankowania paliw gazowych propan-butan (LPG), 1 zbiornika podziemnego stalowego, dwuścianowego, dwukomorowego o pojemności 40 m3 na paliwa Pb-95 i Pb-98, 1 zbiornika podziemnego, stalowego, dwuścianowego, trzykomorowego o pojemności 60 m3 na paliwa ON, ON-bio, ON-Verva, 1 zbiornika podziemnego na gaz propan-butan o pojemności 6 700 litrów oraz infrastruktury nadziemnej i podziemnej stacji tankowania paliw. Paliwa płynne będą wydawane przez dwa odmierzacze dwustronne, ośmiowężowe o wydajności 40 dm3/min., gaz propan-butan - przez jeden dwustronny, dwuwężowy odmierzacz o wydajności 50 dm3/min.

Stanowisko spustowe paliw dostarczanych cysterną będzie miało pojemność ok. 27 000 litrów. Stacja paliw będzie czynna przez całą dobę, a okręgowa stacja kontroli pojazdów w godzinach 6.00 - 22.00. W karcie informacyjnej przedsięwzięcia założono, że w tym czasie możliwe będzie skontrolowanie średnio 68 pojazdów osobowych oraz 25 samochodów ciężarowych. Przedsięwzięcie będzie usytuowane na nieruchomości o powierzchni 2792m2. Powierzchnia zabudowy budynku okręgowej stacji kontroli pojazdów wyniesie 467m2 a stacji paliw 250 m2.

Obszar inwestycji stanowi część terenu byłej bazy transportowej [...] i od południa graniczy z działką, na której znajduje się zabudowa mieszkaniowa wielorodzinna, dalej na wschód, w odległości 130 m od terenu przedsięwzięcia płynie rzeka S. Przedsięwzięcie będzie usytuowane: w obszarze wysokiej ochrony głównego zbiornika wód podziemnych [...] - w strefie zasilania tego zbiornika, na terenie o dużej podatności na zanieczyszczenie wód podziemnych i bardzo wysokim stopniu zagrożenia tych wód, a ponadto w pobliżu inwestycji, w odległości 420 m i 470 m, znajdują się ujęcia wód podziemnych.

Nadto w pobliżu inwestycji znajdują się: strefa "A" Kieleckiego Obszaru Chronionego Krajobrazu - część Obszaru funkcjonująca z Doliną Silnicy, dla której obowiązują zapisy uchwały nr XLI/729/10 Sejmiku Województwa Świętokrzyskiego z dnia 27 września 2010 r. w sprawie wyznaczenia Kieleckiego Obszaru Chronionego Krajobrazu (Dz. Urz. Województwa Świętokrzyskiego z dnia 5 listopada 2010 r., nr 293, poz. 3020), obszary o znacznej gęstości zaludnienia, tj. bloki mieszkalne. Na położonych obok planowanej inwestycji obszarach należących do byłej bazy [...], na których zostały przekroczone standardy jakości środowiska w zakresie zanieczyszczenia środowiska gruntowo-wodnego prowadzone były prace rekultywacyjne na terenach tych magazynowane są materiały budowlane, a także znajduje się ruchliwa droga publiczna, z czego wynika powiązanie projektowanej inwestycji z obiektami będącymi obecnie źródłem różnych emisji do środowiska. Może powodować skumulowane oddziaływanie na środowisko, zmniejszenie zdolności samooczyszczania się środowiska i odnawiania zasobów naturalnych oraz przekroczenie standardów jakości środowiska.

Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w K. w uzasadnieniu swojego stanowiska stwierdził, że inwestycja może mieć niekorzystny wpływ na środowisko i zdrowie ludzi podczas awarii lub nieprawidłowej pracy maszyn i urządzeń w trakcie realizacji i eksploatacji przedsięwzięcia poprzez emisję hałasu, pyłów, spalin oraz ewentualny wyciek substancji ropopochodnych do gruntów. Ponadto na terenie przedsięwzięcia powstawać będą odpady niebezpieczne (m. in. szlamy z kolektorów, zaolejona woda z odwadniania olejów w separatorach, sorbenty, materiały filtracyjne, zaolejone ubrania robocze, czyściwo, itp.). Jak wynika z karty informacyjnej, eksploatacja przedsięwzięcia będzie powodować emisje do środowiska, w tym emisje zanieczyszczeń do powietrza, w tym także emisje pyłów i metali ciężkich, emisję hałasu, powstawanie zanieczyszczonych wód opadowych i roztopowych z utwardzonych terenów narażonych na zanieczyszczenie substancjami ropopochodnymi, ścieków przemysłowych oraz odpadów, w tym odpadów niebezpiecznych.

W ramach przedsięwzięcia będą wykorzystywane substancje mogące powodować zanieczyszczenie wód lub gruntu. Stwierdzono także, że z uwagi na rodzaj inwestycji, w tym niebezpieczeństwo wystąpienia sytuacji awaryjnych, oddziaływania projektowanego obiektu mogą mieć zasięg ponadlokalny i znaczący charakter, związany np. z potencjalnym zagrożeniem przez substancje ropopochodne dla środowiska gruntowo-wodnego, w tym wodonośnych warstw użytkowych, choć bez ryzyka oddziaływań transgranicznych.

Biorąc pod uwagę powyższe Prezydent Miasta Kielce nałożył obowiązek przeprowadzenia oceny oddziaływania planowanego przedsięwzięcia na środowisko, a także określił, że raport o oddziaływaniu na środowisko powinien być wykonany w pełnym zakresie. Prezydent kierując się usytuowaniem, charakterem i skalą oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko, ustalając zakres raportu wskazał, że powinien on zawierać szczegółową i wnikliwą analizę zagadnień związanych przede wszystkim z ochroną gruntów, wód podziemnych i powierzchniowych, a także wpływem przedsięwzięcia na klimat akustyczny i powietrze. Organ wskazał, że omówienia wymaga oddziaływanie przedsięwzięcia w zakresie emisji ścieków i odpadów (ze szczególnym uwzględnieniem odpadów niebezpiecznych), zanieczyszczeń do powietrza i hałasu, co wpływa równocześnie na warunki życia i zdrowie ludzi. Przeprowadzenie oceny zgodnie z zakresem nałożonym w postanowieniu pozwoli stwierdzić, czy planowana inwestycja spełniać będzie wymagania prawne w zakresie ochrony poszczególnych elementów środowiska.

W raporcie należy przedstawić informacje dotyczące parametrów przedsięwzięcia, opis rodzajów i ilości zanieczyszczeń związanych z jego funkcjonowaniem (z uwzględnieniem skumulowanych wpływów na środowisko), warunków środowiskowych i terenowych, co pozwoli na ocenę wpływu przedsięwzięcia na poszczególne komponenty środowiska i określenie skutecznych metod zabezpieczenia środowiska przed oddziaływaniem przedsięwzięcia.

Ponieważ istnieje znaczne prawdopodobieństwo negatywnego oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko w przypadku infiltracji zanieczyszczeń do gruntów i wód, niezbędne jest uszczegółowienie zagadnień dotyczących odprowadzania ścieków w sposób bezpieczny dla środowiska, w tym przede wszystkim dla użytkowych zasobów wód podziemnych.

Przedstawiona w raporcie szczegółowa analiza budowy geologicznej terenu, warunków hydrogeologicznych, głębokości i warunków występowania wód gruntowych i użytkowych poziomów wodonośnych Głównego Zbiornika Wód Podziemnych 417 K., dane dotyczące naturalnej izolacji tych poziomów i wrażliwość terenu na przenikanie zanieczyszczeń pozwoli stwierdzić, czy zastosowane rozwiązania w zakresie gospodarki wodno-ściekowej i gospodarki odpadami zapewnią właściwą ochronę zasobów środowiska.

Należy wskazać miejsce odprowadzenia wód z wykopów, sposób ich zagospodarowania oraz odnieść się do zabezpieczenia przed ewentualną zmianą stanu wód na gruncie. W związku z tym, że inwestycja będzie usytuowana na części terenu byłej bazy transportowej i autobusowej [...], oraz informacją zawartą w karcie informacyjnej przedsięwzięcia, że część mas ziemnych zostanie wykorzystana do niwelacji terenu inwestycji, raport powinien zawierać dane dotyczące szacunkowej ilości powstałych mas ziemnych, sposobu ich zagospodarowania, planowanej wysokości podniesienia terenu, wpływu na stan wód na gruntach sąsiednich, analizę jakości gleb w rozumieniu rozporządzenia Ministra Środowiska z dnia 9 września 2002 r. w sprawie standardów jakości gleb oraz standardów jakości ziemi (Dz. U. Nr 165 poz. 1359) i odniesienie się do wykonanej na terenie sąsiadującym z obszarem inwestycji, rekultywacji obejmującej działki należące do byłej bazy [...].

Ponieważ w wyniku eksploatacji przedsięwzięcia będą generowane ścieki zanieczyszczone substancjami ropopochodnymi i odpady, w tym odpady niebezpieczne z urządzeń oczyszczających ścieki, czyszczenia zbiorników, zużyte sorbenty, zanieczyszczone ubrania itp. należy podać sposób ich zagospodarowania.

Organ stwierdził, że w nakazanym do sporządzenia raporcie należy uwzględnić wariantowanie przedsięwzięcia. Z uwagi na to, że eksploatacja inwestycji będzie związana z wykorzystaniem paliw oraz energii, a źródłem emisji zanieczyszczeń do powietrza na terenie stacji będą procesy związane z przeładunkiem, sprzedażą paliw, emisją z pieca grzewczego o mocy 180 kW na gaz ziemny oraz ruchem samochodów korzystających z usług stacji kontroli pojazdów i stacji paliw, należy dokonać analizy wynikających z funkcjonowania przedsięwzięcia, stężeń zanieczyszczeń w powietrzu i przedstawić rozwiązania ograniczające możliwość zanieczyszczenia powietrza wraz z określeniem ich skuteczności.

Klimat akustyczny w tej części miasta K. kształtowany jest głównie przez hałas wynikający z ruchu samochodów poruszających się po ul. [...] i ul. [...] oraz innych źródeł zlokalizowanych w rejonie przedsięwzięcia. Na etapie użytkowania inwestycji hałas emitować będą dystrybutory, praca odkurzacza stacyjnego i kompresora stacyjnego na zewnętrznym stanowisku oraz źródła ruchome - pojazdy samochodowe.

Ze względu na istniejące i planowane zagospodarowanie terenów sąsiednich - ciągu komunikacyjnego obejmującego ul. [...], możliwa jest kumulacja oddziaływań wynikająca ze zwiększenia natężenia ruchu po jego planowanej przebudowie w ramach przedsięwzięcia pod nazwą: "Rozwój systemu komunikacji publicznej w K. Obszarze Metropolitarnym - Budowa węzła drogowego u zbiegu ulic: [...],[...],[...] wraz z przebudową ronda im. [...]" i (jak wskazano w uzupełnieniu karty informacyjnej) dojazdu do zlokalizowanych i planowanych do budowy na terenie byłej bazy [...] obiektów.

Zdaniem więc organu, raport winien zawierać analizę oddziaływania inwestycji w zakresie emisji hałasu na etapie realizacji i eksploatacji przedsięwzięcia, ze szczególnym uwzględnieniem znajdujących się na południe od terenu przedsięwzięcia terenów zabudowy mieszkaniowej i zamieszkania zbiorowego, dla których obowiązują dopuszczalne poziomy hałasu dla pory dziennej i nocnej określone w rozporządzeniu Ministra Środowiska w sprawie dopuszczalnych poziomów hałasu.

Z uwagi na położenie inwestycji w pobliżu ww. terenów mieszkaniowych w raporcie należy wskazać możliwe konflikty społeczne związane z planowanym przedsięwzięciem z uwzględnieniem wszystkich możliwych sytuacji konfliktowych, związanych między innymi z uciążliwościami w zakresie hałasu, zanieczyszczenia powietrza, gleb i wód, wynikającymi z realizacji i funkcjonowania planowanego do realizacji przedsięwzięcia.

Analiza oddziaływania całego przedsięwzięcia winna być dokonana dla maksymalnej zdolności obsługi samochodów na etapie użytkowania projektowanych obiektów. Zakres wpływu inwestycji należy określić dla wielkości emisji hałasu w odniesieniu do terenów chronionych akustycznie i zanieczyszczeń powietrza w stosunku do granic władania terenem z uwzględnieniem istniejącego tła zanieczyszczeń powierza i tła akustycznego.

Ze względu na to, że przedsięwzięcie może mieć niekorzystny wpływ na środowisko oraz zdrowie ludzi podczas awarii lub nieprawidłowej pracy maszyn i urządzeń w trakcie realizacji (rozbiórka istniejącej hali i budowa nowych obiektów) i eksploatacji przedsięwzięcia poprzez emisję hałasu, spalin oraz ewentualny wyciek substancji ropopochodnych do gruntu, raport winien zawierać analizę prognozowanego oddziaływania planowanego przedsięwzięcia na poszczególne elementy środowiska tj.: klimat akustyczny, powietrze, wody powierzchniowe i podziemne, ujęcia wód, grunt, jak również zdrowie i życie ludzi w kontekście oddziaływania oddzielnie - planowanej do realizacji inwestycji oraz skumulowanego oddziaływania (łącznie) z działalnością inwestycji sąsiadujących z terenem przedsięwzięcia i sąsiadujących ciągów komunikacyjnych.

W raporcie należy jednoznacznie określić skalę oddziaływań związanych z eksploatacją nowo zrealizowanej inwestycji i wskazać planowane do zastosowania: działania, rozwiązania materiałowe, techniczne, technologiczne, organizacyjne oraz metody i urządzenia, które zmniejszą negatywne oddziaływania związane z działalnością wykonywaną na terenie przedsięwzięcia.

Z uwagi na to, że planowane przedsięwzięcie jest związane z użyciem instalacji, w raporcie należy dokonać porównania proponowanej technologii z technologią spełniającą wymagania, o których mowa w art. 143 ustawy Prawo ochrony środowiska. Raport winien zawierać opis elementów przyrodniczych środowiska objętych zakresem przewidywanego oddziaływania planowanego przedsięwzięcia na środowisko, w tym elementów środowiska objętych ochroną na podstawie ustawy o ochronie przyrody oraz jednoznaczne określenie zasięgu obszaru oddziaływania inwestycji na wszystkie komponenty środowiska.

Na podstawie analizy przedłożonej przez wnioskodawcę karty informacyjnej przedsięwzięcia i jej późniejszych uzupełnień, organ I instancji uznał, że nie można jednoznacznie stwierdzić braku możliwości znaczącego oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko, w związku z czym winna być przeprowadzona ocena oddziaływania tego przedsięwzięcia na środowisko. Ze względu na ryzyko wzrostu oddziaływań w stosunku do stanu obecnego w związku z eksploatacją planowanego przedsięwzięcia, w tym występowania oddziaływań o charakterze długotrwałym i o dużej częstotliwości, prognozowany wzrost obciążenia komunikacyjnego, emisję hałasu, pyłów, spalin oraz ryzyko zanieczyszczenia środowiska gruntowo-wodnego i możliwość kumulacji tych oddziaływań, przedsięwzięcie wymaga kompleksowej analizy oddziaływania na środowisko na etapie jego realizacji, eksploatacji i likwidacji. Uwzględniając rodzaj i skalę możliwego oddziaływania na środowisko rozważanego w odniesieniu do analizowanych powyżej uwarunkowań takich, jak rodzaj, zakres, skala i charakterystyka analizowanej inwestycji, jej usytuowanie, powiązanie z innymi przedsięwzięciami, a także emisje i inne uciążliwości związane z przedsięwzięciem, uznano, że planowane przedsięwzięcie może znacząco oddziaływać na środowisko i stanowić zagrożenie dla jego komponentów.

Wobec powyższego stwierdzono, że w przedmiotowym przypadku istnieje konieczność przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko i sporządzenia raportu o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko przed wydaniem decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach.

Rozpatrując zażalenie od powyższego postanowienia Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. wskazanym na wstępie rozstrzygnięciem w całości podzieliło ustalenia i rozstrzygnięcie organu I instancji.

W skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach skardze na powyższe postanowienie K.G. domagał się uchylenia obu wydanych w sprawie rozstrzygnięć, zarzucając: obrazę art. 7 i 77 §1 kpa oraz art. 80 kpa, polegającą na nie wyjaśnieniu stanu faktycznego w sposób wszechstronny i nie rozpatrzeniu całego materiału dowodowego w sprawie, polegającą na przyjęciu, iż przedstawiona w sprawie opinia sanitarna jest tą, która pozwala przyjąć, iż w przedmiotowej sprawie wymagane jest przeprowadzenie oceny oddziaływania na środowisko przy jednoczesnym nieprzeanalizowaniu postanowienia Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska oraz nie wykazaniu na podstawie jak udowodnionych faktów organ wydał przedmiotowe postanowienie; obrazę art. 63 ust. 1 pkt 1 c, d, e, polegającą na nieuwzględnieniu wymienionych uwarunkowań. w szczególności:

W odpowiedzi na skargę SKO w K. wniosło o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko zawarte w zaskarżonym postanowieniu.

Wyrokiem z dnia 21 czerwca 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach oddalił skargę.

Sąd I instancji stwierdził w uzasadnieniu, że zarzuty skargi sprowadzają się do dwóch aspektów: nie przeanalizowania wszystkich uwarunkowań zawartych w art. 63 ust. 1 ustawy o udostępnieniu informacji oraz nie wzięciu przez organ przy rozstrzyganiu pod uwagę postanowienia Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska, który nie stwierdził potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko dla tego przedsięwzięcia.

Odnosząc się do pierwszego z tych zarzutów, Wojewódzki Sąd Administracyjny wskazał, że stosownie do art. 59 ustawy z dnia 3 października 2008r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (Dz. U. nr 199, poz. 1227 ze zm., zwanej dalej ustawą o udostępnianiu informacji) ocenę oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko przeprowadza się obligatoryjnie w przypadku planowania przedsięwzięcia mogącego zawsze znacząco oddziaływać na środowisko, a w przypadku, gdy planowane przedsięwzięcie może potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko, ocenę przeprowadza się tylko wtedy, jeżeli obowiązek przeprowadzenia takiej oceny został stwierdzony na podstawie art. 63 ust.

1. Ocena, czy planowane przedsięwzięcie może znacząco oddziaływać na środowisko nie została pozostawiona organom wydającym decyzje o uwarunkowaniach środowiskowych, lecz wynika z przepisów prawa tj. rozporządzenia Rady Ministrów z dnia z dnia 9 listopada 2010 r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko (Dz.U.2010.213.1397). Z § 3 ust. 1 pkt. 35 tego rozporządzenia wynika, że planowane przez skarżącego przedsięwzięcie zalicza się do przedsięwzięć mogących potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko. Oczywiście powyższa okoliczność nie oznacza, że w sposób automatyczny powstaje obowiązek przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko. Obowiązek ten może być nałożony przez organ prowadzący postępowanie w razie stwierdzenia, że jest to konieczne by wydać decyzję o uwarunkowaniach środowiskowych, w związku ze stwierdzeniem, że to konkretne przedsięwzięcie, z uwagi na uwarunkowania w jakich ma powstać i funkcjonować może potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko. Sąd I instancji podkreślił, że obowiązek łącznego uwzględnienia uwarunkowań wymienionych w art. 63 ust. 1 ustawy o udostępnianiu informacji nie oznacza, że dla ustalenia obowiązku przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko wymagane jest stwierdzenie możliwości znaczącego oddziaływania planowanego przedsięwzięcia we wszystkich wymienionych w tym przepisie uwarunkowaniach. Uwarunkowania, o których mowa w art. 63 ust. 1 mają bowiem charakter ogólny i choć organ musi je wszystkie przeanalizować to nie oznacza to, że przy każdej planowanej inwestycji one zaistnieją. Nie każde bowiem przedsięwzięcie będzie powiązane z innym przedsięwzięciem, będzie związane z wykorzystaniem zasobów naturalnych, czy też będzie występowało ryzyko jego awarii. Dlatego oczywistym jest, że pomimo sformułowania, że należy "uwzględnić łącznie" wskazane uwarunkowania, ich ocena ograniczy się tylko do tych, które realnie występują w danej sprawie. Oczywistym jest, że dla wydania decyzji nakładającej obowiązek przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko, wystarczy stwierdzenie możliwości znaczącego oddziaływania planowanego przedsięwzięcia na środowisko w jakimkolwiek ze wskazanych w tym przepisie aspektów i nie we wszystkich łącznie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny wywodził, że organy stwierdzając obowiązek przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko planowanego przedsięwzięcia, wbrew zarzutom skargi, odniosły się do kwestii, o których mowa w art. 63 ust. 1 ustawy o udostępnieniu informacji, a które stosownie do art. 65 ust. 3, winny być uwzględnione w uzasadnieniu postanowienia, przedstawiły w uzasadnieniu, jakie okoliczności zostały wzięte pod uwagę przy ustalania zakresu raportu o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko. Szczegółowo została przeanalizowana kwestia emisji i występowania innych uciążliwości (punkt 3 raportu składa się z podpunktów od a do d i dotyczy: zanieczyszczeń powietrza, emisji hałasu, ścieków, oraz poszczególnych rodzajów odpadów). Nie ma więc racji skarżący, że ta kwestia została w postanowieniu pominięta.

W ocenie Sądu I instancji nie jest również zasadny zarzut skargi, że organ nie przeanalizował korzystnej dla skarżącego opinii Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w K., a wydając rozstrzygnięcie oparł się na "przeciwstawnej" opinii Powiatowego Inspektora Sanitarnego w K., w której organ sanitarny uznał potrzebę przeprowadzenia oceny oddziaływania. Organy wydające opinię mają różne kompetencje i przedmioty działania; inspektor sanitarny bierze pod uwagę kryteria higieniczno – zdrowotne, a dyrektor ochrony środowiska kryterium przestrzegania wymagań ochrony środowiska. Stąd też niewątpliwie wynikają różnicę w ocenie konieczności przeprowadzenia oceny oddziaływania planowanej inwestycji na środowisko.

Sąd I instancji wywodził, że organ wskazując na elementy, które wymagają szczegółowej analizy posiłkował się opinią sanitarną i główny nacisk w raporcie położył na kwestie, na które uwagę zwrócił organ sanitarny, natomiast w mniejszym stopniu skoncentrował się na kwestiach, co do których RDOŚ w K. stwierdził brak potrzeby przeprowadzenia oceny, nie można więc organowi zarzucić, że nie przeanalizował tej opinii.

Wojewódzki Sąd Administracyjny nie zgodził się ze stanowiskiem jakie zaprezentowane zostało na rozprawie przez pełnomocnika skarżącego, że ponieważ Regionalny Dyrektor Ochrony Środowiska wydał postanowienie, to organy w niniejszej sprawie tym postanowieniem były związane, w przeciwieństwie do opinii wydanej przez Inspektora Sanitarnego. Ustawa o udostępnieniu informacji nie rozstrzyga w jakiej formie organy wymienione w art. 64 ust. 1 będą się wypowiadały na temat obowiązku przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko, posługując się tylko określeniem "opinia". Nawet jeśli, tak jak ma to miejsce w niniejszej sprawie, jeden z organów swoją opinię zatytułował "postanowienie", nie zmienia to faktu, że jest to tylko opinia, którą organ prowadzący postępowanie w sprawie o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach nie był związany. Poza tym art. 64 ust. 1 ustawy o udostępnianiu nadaje taką samą rangę opinii wydanej przez regionalnego dyrektora ochrony środowiska co i opinii wydanej przez organy, o których mowa w art. 78 tej samej ustawy.

Dlatego też bez względu na to, czy w trybie art. 64 ust. 1 ustawy o udostępnieniu informacji organ wyda opinię czy też postanowienie, to nie zmienia to charakteru takiego aktu, który ma jedynie charakter pomocniczy, mający ułatwić organowi podjęcie rozstrzygnięcia, o jakim mowa w art. 63 ust.1, i którym organ ten nie jest związany.

Skargę kasacyjną od powyższego wyroku wniósł K.G. zarzucając mu:

1. - obrazę art. 123 § 2 k.p.a. w zw. z art. 126 k.p.a. i art. 110 k.p.a. polegającą na odmówieniu przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach mocy dowodowej postanowieniu Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w K.,
2. - naruszenie przepisów prawa materialnego przez jego błędną wykładnię i w konsekwencji niewłaściwe zastosowanie, to jest art. 59 ust. 1 pkt 2 oraz art. 63 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz ocenach oddziaływania na środowisko (Dz. U. nr 199 poz. 1227 ze zm.) przez przyjęcie, że dla planowanego przedsięwzięcia istnieje konieczność przeprowadzania oceny oddziaływania na środowisko i sporządzania raportu o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko przed wydaniem decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach,

Ponadto skarżący kasacyjnie zarzucił naruszenie przepisów postępowania, które miało wpływ na wynik sprawy, to jest:

1. - art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i c p.p.s.a. poprzez oddalenie przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach skargi w sytuacji, gdy postanowienia Samorządowego Kolegium Odwoławczego i Prezydenta Miasta Kielce wydane zostało z naruszeniem art. 63 ust. 1 pkt 1 c, d, e oraz w całości ust. 1 tegoż artykułu ustawy o udostępnianiu informacji oraz art. 7,77, § 1, 80, art. 107§ 3 w zw. z art. 126 k.p.a.;
2. - art. 7, 77 § 1 i art. 80 k.p.a. przez nie dokonanie rzetelnej oceny zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego.

Wskazując na powyższe zarzuty skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania sądowi, który wydał orzeczenie oraz zasądzenie kosztów zastępstwa procesowego przed Naczelnym Sądem Administracyjnym według norm przepisanych.

W uzasadnieniu skarżący kasacyjnie wywodził, że postanowieniu Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w K. nie można przyznać tylko roli pomocniczej. Taką rolę pełni opinia, a nie postanowienie wydane w sprawie, którym organ był związany.

Zdaniem skarżącego naruszenia art. 7, 77 § 1 i art. 80 k.p.a. doprowadziło do błędnego ustalenia stanu faktycznego sprawy, a w konsekwencji nieprawidłowości zastosowania art. 59 ust. 1 pkt 2 i art. 63 ustawy o udostępnianiu informacji, albowiem w sprawie nie zachodzi konieczność przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Zgodnie z treścią art. 183 § 1 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej, bierze jednak z urzędu pod rozwagę nieważność postępowania. W niniejszej sprawie Sąd nie dopatrzył się zaistnienia enumeratywnie wymienionych w § 2 tego przepisu przesłanek nieważności, zatem przedmiotową skargę kasacyjną należało rozpoznać w granicach zakreślonych podniesionymi w jej treści zarzutami.

Skarga kasacyjna nie zawiera usprawiedliwionych podstaw.

Przedmiotem postępowania jest ocena legalności postanowienia wydanego w trybie art. 63 ust. 1 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz ocenach oddziaływania na środowisko (Dz. U. nr 199, poz. 1227 ze zm.) dotyczące obowiązku przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko. Postanowienie to zostało wydane po zasięgnięciu opinii Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w K., który stwierdził potrzebę przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko oraz Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w K., który stwierdził, że dla przedmiotowego przedsięwzięcia nie ma potrzeby przeprowadzania takiej oceny (art. 64 ust. 1 pkt. 1 i 2 ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku).

Zdaniem autora skargi kasacyjnej, skoro w postanowieniu z dnia [...] lipca 2011 r. Regionalny Dyrektor Ochrony Środowiska w K. wyraził opinię o braku konieczności przeprowadzania oceny odziaływania na środowisko, to Prezydent Miasta Kielce w oparciu o art. 123 § 2 k.p.a. w zw. z art. 126 k.p.a. i art. 110 k.p.a. był tym postanowieniem związany, czego Wojewódzki Sąd Administracyjny nie uwzględnił.

Powyższe stanowisko nie jest zasadne.

Zauważyć należy, że art. 64 ust. 1 ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku stwierdza, iż postanowienie, o którym mowa w art. 61 ust. 1 i 2 ustawy wydaje się po zasięgnięciu opinii organów wymienionych w punkcie 1 i 2 tego przepisu.

Żaden z przepisów cytowanej ustawy nie wskazuje, że organ wydający postanowienie o nałożeniu obowiązku przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko jest związany takim postanowieniem zawierającym opinię innego organu. Zauważyć należy, że przepis art. 64 ust. 1 statuuje obowiązek zasięgnięcia opinii, a więc najsłabszej formy współdziałania między organami. Opinia ta, w przeciwieństwie do uzgodnienia nie ma charakteru wiążącego dla organu wydającego postanowienie w przedmiocie obowiązku przeprowadzania oceny oddziaływania na środowisko (por. wyrok NSA z 19 stycznia 2012 r., sygn. akt II OSK 2084/10, wyrok NSA z 13 kwietnia 2010 r., sygn. akt II OSK 687/09).

Powołane przez skarżącego kasacyjnie przepisy art. 126 i art. 110 k.p.a. nie mają w sprawie zastosowania. Organy rozstrzygające sprawę nie były bowiem związane treścią postanowienia Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w K. Nie oznacza to, iż nie miało ona znaczenia w sprawie. Zasadnie bowiem Wojewódzki Sąd Administracyjny zauważył, że zakres kompetencji organów wydających opinię w sprawie był różny. Każdy z organów opiniujących procedował jedynie w zakresie swych kompetencji. Wzięcie więc przez organy pod rozwagę postanowienia RDOŚ – jak słusznie zauważył Sąd I instancji – nie przesądzało o braku konieczności przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko.

Pozbawiony usprawiedliwionych podstaw jest także drugi z zarzutów skargi kasacyjnej dotyczący naruszenia przez Wojewódzki Sąd Administracyjny art. 59 ust. 1 pkt. 2 w zw. z art. 63 ustawy o udostępnianiu informacji.

Przepis art. 59 ust. 1 pkt 2 stanowi, że przeprowadzenia oceny odziaływania przedsięwzięcia na środowisko wymaga między innymi realizacja planowanego przedsięwzięcia mogącego potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko, jeżeli obowiązek przeprowadzenia oceny odziaływania przedsięwzięcia na środowisko został stwierdzony na podstawie art. 63 ust. 1.

Przepis zaś art. 63 ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku składa się z wielu jednostek redakcyjnych. Naczelny Sąd Administracyjny nie może w zastępstwie wnoszącego skargę kasacyjną dookreślać, który przepis prawa został naruszony.

Braki w zakresie wskazania podstaw kasacyjnych nie podlegają konwalidacji i czynią skargę kasacyjną nieskuteczną uniemożliwiając dokonanie merytorycznej oceny tego środka zaskarżenia przez sąd kasacyjny (wyrok NSA z dnia 18 września 2007 r., II FSK 1007/06 - LEX nr 377587). Pogląd ten, zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego, należy w pełni podzielić. Ma on zastosowanie również w niniejszej sprawie.

Niezasadne są również zarzut dotyczące naruszenia przepisów postępowania, to jest art. 145 § 1 lit. a i c p.p.s.a. w zw. z art. 61 ust. 1 pkt 1 c, d, e oraz art. 7, 77 § 1, 80 i art. 107 § 3 k.p.a.

Skarżący kasacyjnie, ani w zarzucie skargi kasacyjnej, ani też w uzasadnieniu nie wyjaśnił na czym powyższe naruszenie miałoby polegać.

Z uzasadnienia skargi kasacyjnej wynika jedynie, że dokonano w sprawie błędnych ustaleń faktycznych, albowiem przyjęte przez inwestora rozwiązania techniczne gwarantują ochronę środowiska na wysokim poziomie i nie dopuszczą do zaistnienia awarii w czasie działania przedsiębiorstwa. Brak jest podania konkretnych okoliczności, które świadczyłyby o wadliwości ustaleń dokonanych w sprawie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny oceniając legalność wydanego w sprawie postanowienia zwrócił uwagę, iż organy administracji dokonały szczegółowej analizy uwarunkowań dotyczących, między innymi emisji i występowania innych uciążliwości oraz ryzyka wystąpienia poważnej awarii, przy uwzględnieniu używanych substancji i stosowanych technologii. Uzasadnienie w sposób szczegółowy podaje argumentację przemawiającą za koniecznością sporządzenia oceny odziaływania na środowisko.

W takiej sytuacji jedynie stwierdzenie, iż okoliczności sprawy nie wskazują na konieczność przeprowadzania oceny odziaływania na środowisko nie może odnieść oczekiwanego przez skarżącego kasacyjnie skutku.

Mając na względzie powyższe rozważania w oparciu o art. 184 p.p.s.a skarga została oddalona.