Uzasadnienie
II OSK 2438 / 11
Wyrokiem z dnia 21 czerwca 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjnego w Warszawie oddalił skargę I. S. i A. S. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] czerwca 2010 r., utrzymującą w mocy decyzję tego organu z dnia [...] października 2010 r., którą odmówiono skarżącym stwierdzenia nieważności decyzji Lubelskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] sierpnia 2009 r., utrzymującej w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego miasta Lublin z dnia [...] czerwca 2009 r., a którą nakazano skarżącym rozbiórkę realizowanego budynku gospodarczego, usytuowanego na działce nr [...], położonej przy ul. [...] w L. przy granicy z działką nr [...].
Skargę kasacyjną od powyższego wyroku wnieśli I. S. i A. S. Pismem z dnia 23 listopada 2011 r. pełnomocnik skarżących M. S. wniósł o wstrzymanie wykonania decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego miasta Lublin z dnia [...] czerwca 2009 r. i utrzymującej ją w mocy decyzji Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego do czasu zakończenia niniejszego procesu. W uzasadnieniu wniosku wskazano, że gdyby kasacja została uwzględniona i orzeczenie byłoby dla skarżących korzystne, a przed wydaniem orzeczenia budynek zostałby rozebrany, to wyrządzono by znaczną szkodę. Wstrzymanie rozbiórki nie wyrządzi natomiast nikomu żadnej szkody, a przedmiotowy budynek nikomu nie przeszkadza. Sąsiednia działka nie jest zabudowana ani w inny sposób wykorzystywana. We wniosku wskazano także na stan zdrowia i sytuację osobistą skarżących.
W odpowiedzi na zarządzenie z dnia 6 grudnia 2011 r. o skonkretyzowanie wniosku, pełnomocnik skarżących pismem z dnia 30 grudnia 2011 r. wniósł o wstrzymanie wykonania w całości:
- - zaskarżonego wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 21 czerwca 2011 r.
- - decyzji Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] grudnia 2010 r. i z dnia [...] października 2010 r.
- - decyzji Lubelskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] sierpnia 2009 r.
- - decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] czerwca 2009 r.
Podtrzymując wcześniejszą argumentację, pełnomocnik skarżących wskazał również na nieprawidłowości w działaniach organów administracyjnych w sprawie.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Wniosek podlega oddaleniu.
Odnosząc się w pierwszej kolejności do wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego wyroku, stwierdzić należało, iż nie znajduje on żadnego umocowania w obowiązujących przepisach prawnych.
Stosowanie do treści art. 61 § 3 in principio ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.- zwanej dalej p.p.s.a.) po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w część aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Z przyjętej wykładni powołanego przepisu wynika, że wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności dopuszczalne jest również na etapie postępowania kasacyjnego (uchwała Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 16 kwietnia 2007 r. sygn. akt I GPS 1/07, ONSAiWSA 2007 Nr 4, poz. 77).
Z konstrukcji powyższego przepisu, o którego treści zresztą pełnomocnik został pouczony, wynika, że możliwość udzielenia przez sąd administracyjny ochrony tymczasowej polega jedynie na wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności, objętej zakresem kontroli sądowoadministracyjnej. Nie obejmuje ona możliwości wstrzymania wykonania wyroku Sądu pierwszej instancji, od którego wniesiono skargę kasacyjną, a więc jeszcze nieprawomocnego (art. 168 § 1 p.p.s.a.).
Odnosząc się z kolei do wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji wydanej w ramach postępowania o stwierdzenie nieważności, utrzymanej nią w mocy decyzji organu I instancji oraz decyzji z dnia [...] sierpnia 2009 r. i z dnia [...] czerwca 2009 r. nie można uznać, aby skarżący wykazali możliwość wystąpienia niebezpieczeństw, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a.
Przede wszystkim zauważyć należało, iż podstawę oceny o konieczności wstrzymania zaskarżonej decyzji, a w dalszej kolejności również decyzji wydanych we wszystkich postępowania prowadzonych w granicach tej samej sprawy stanowią konkretne okoliczności faktyczne, które pozwolą na uprawdopodobnienie, że wykonanie powyższych decyzji może doprowadzić do niebezpieczeństwa wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Ciężar dowodu w zakresie wykazania powyższych okoliczności spoczywa na wnioskodawcy. Wymaga przy tym podkreślenia, iż wstrzymanie wykonania decyzji, nie jest tożsame z rozpoznaniem zarzutów skargi w odniesieniu do zaskarżonej decyzji, te bowiem będą przedmiotem oceny Sądu w dalszym postępowaniu. Oparcie wniosku o ochronę tymczasową na niezgodności decyzji z prawem niweczyłoby kontrolę sądową legalności decyzji administracyjnej (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 28 kwietnia 2005 r. sygn. akt II OZ 184/05, niepubl.).
Skarżący nie przedstawili żadnych takich konkretnych zdarzeń ani w samym wniosku, ani w piśmie je uzupełniającym, które przemawiałyby za koniecznością udzielenia im ochrony tymczasowej. Z pewnością za takie nie można uznać ani stanu zagospodarowania działki sąsiedniej, ani stanu zdrowia, czy sytuacji rodzinnej skarżących. Sama natomiast możliwość uchylenia w wyniku rozpoznania skargi kasacyjnej zaskarżonego wyroku nie stanowi jeszcze o możliwości wystąpienia niebezpieczeństw, o których mowa w omawianym powyżej przepisie.
Z przedstawionych wyżej przyczyn Naczelny Sąd Administracyjny, uwzględniając treść art. 61 § 3 w zw. z art. 193 p.p.s.a. oddalił rozpoznawany wniosek.