Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 13 lutego 2019 r. sygn. akt VII SA/Wa 1638/18 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę A. W. (dalej również jako "skarżący") na decyzję Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] maja 2018 r. w przedmiocie nałożenia obowiązku sporządzenia i przedstawienia projektu budowlanego zamiennego.
Skarżąca, reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika, w skardze kasacyjnej z dnia [...] maja 2019 r., wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji. W skardze kasacyjnej dodatkowo został zawarty wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.
W uzasadnieniu wniosku pełnomocnik skarżącej wskazał na zaistnienie przesłanek, o których mowa w art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.; dalej p.p.s.a.). Pełnomocnik zaznaczył, że jeżeli decyzja zostanie wykonana skarżąca zostanie pozbawiona środków do życia, gdyż jej źródłem utrzymania jest hodowla prosiąt, którą zajmuje się już od 20 lat.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 61 § 4 p.p.s.a., postanowienie w sprawie wstrzymania aktu lub czynności, wydane na podstawie art. 61 § 2 i 3 p.p.s.a. sąd może zmienić lub uchylić w każdym czasie w razie zmiany okoliczności. W sytuacji wystąpienia z wnioskiem o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, po prawomocnym rozpoznaniu poprzedniego wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu, żądanie takie powinno zostać potraktowane jako wniosek o zmianę postanowienia sądu w trybie przewidzianym w art. 61 § 4 p.p.s.a. Powoduje to, że zasadność wniosku w sposób bezpośredni podlega ocenie nie tyle przez pryzmat zaistnienia przesłanki określonej w art. 61 § 3 p.p.s.a., ile wymaga uwzględnienia treść art. 61 § 4 p.p.s.a.
Naczelny Sąd Administracyjny stoi na stanowisku, że odmowa wstrzymania wykonania decyzji nie uniemożliwia ponowienia wniosku, jednakże wnioskodawca powinien mieć na uwadze to, że w sprawie objęcia strony ochroną tymczasową zapadło prawomocne orzeczenie sądowe i możliwość jego zmiany może zostać oparta nie na podważeniu stanowiska zajętego przez Sąd z powodu jego wadliwości, ale wskazaniu, że pozostaje ono nieadekwatne do stanu sprawy w świetle nowych okoliczności, które w niej zaistniały.
W niniejszej sprawie nie ulega wątpliwości, że orzeczenie o odmowie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji zapadło 15 października 2018 r. i nie zostało zaskarżone, co sprawia, że jest ono prawomocne. Na aktualnym etapie sprawy Sąd oceniając wniosek zawarty w skardze kasacyjnej musi zatem wziąć pod uwagę zapadłe rozstrzygnięcie i ocenić przesłanki do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji w oparciu o art. 61 § 4 p.p.s.a.
Należy podzielić zdanie Sądu I instancji, że sam fakt wydania decyzji nakazującej sporządzenie czterech egzemplarzy projektu budowlanego zamiennego nie wpływa bezpośrednio na konieczność wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Postępowanie dotyczy trybu legalizacyjnego i konieczność poniesienia kosztów związanych z ewentualną rozbiórką obiektu zależy de facto od woli inwestora i tego jakie kroki podejmie w tym procesie.
W skardze kasacyjnej strona nie wskazała żadnych nowych okoliczności, które uzasadniałyby zastosowanie zmiany wydanego przez Sąd I instancji orzeczenia na zasadzie 61 § 4 p.p.s.a. Okoliczności podnoszone przez stronę mogły zostać wzięte pod uwagę przy zakwestionowaniu postanowienia z dnia 15 października 2018 r. na drodze zażalenia, jednak takie zażalenie nie zostało złożone.
Reasumując, Naczelny Sąd Administracyjny nie znajduje podstaw do zmiany postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 15 października 2018 r., w sprawie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji na podstawie art. 61 § 4 p.p.s.a.
W tym stanie rzeczy, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 61 § 3 w zw. z art. 193 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.