Uzasadnienie
Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 30 stycznia 2020 r., sygn. akt II OSK 2463/19, po rozpoznaniu skargi kasacyjnej A. J. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 22 maja 2019 r. sygn. akt II SA/Po 28/19, w pkt 1 uchylił zaskarżony wyrok, decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] maja 2019 r. nr [...] oraz poprzedzającą ją decyzję Burmistrz Krotoszyna z dnia [...] października 2018 r. nr [...]; w pkt 2 zasądził od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. na rzecz A. J. kwotę 590 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania.
Pismem z dnia 9 marca 2020 r., pełnomocnik A. J. złożył wniosek o "sprostowanie pkt 2 sentencji wyroku sygn. akt II OSK 2463/19 z dnia 30 stycznia 2020 r. tj. zamiast kwoty 590 zł powinna być kwota należna stronie z tytułu zwrotu kosztów postępowania za I i II instancję tj. kwota należna stronie z tytułu poniesionych przez nią wszystkich niezbędnych kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw". W uzasadnieniu podkreślił, że poniesione przez stronę skarżącą koszty wynoszą: opłata skarbowa od pełnomocnictwa (17 zł); wpis od skargi (500 zł); wynagrodzenie pełnomocnika przed sądem I instancji (480 zł); opłata kancelaryjna za uzasadnienie wyroku (100 zł); wpis od skargi kasacyjnej (250 zł); wynagrodzenie pełnomocnika przed sądem II instancji (240 zł).
Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje
Zgodnie z art. 157 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm., dalej "p.p.s.a."), strona może w ciągu czternastu dni od doręczenia wyroku z urzędu - a gdy wyroku nie doręcza się stronie od dnia ogłoszenia - zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu. Orzeczenie uzupełniające wyrok zapada w formie wyroku, chyba że uzupełnienie, jak w niniejszej sprawie, dotyczy wyłącznie kosztów (art. 157 § 3 p.p.s.a.). Orzeczenie uzupełniające wyrok co do zwrotu kosztów może zapaść na posiedzeniu niejawnym (art. 157 § 2 p.p.s.a.). Na mocy art. 193 p.p.s.a. unormowania te mają zastosowanie również w postępowaniu kasacyjnym.
W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego wniosek pełnomocnika skarżącego, pomimo zatytułowania go "wniosek o sprostowanie" w istocie stanowi wniosek o uzupełninie wyroku NSA z dnia 30 stycznia 2020 r. II OSK 2436/19 o koszty postępowania poniesione przed sądem I instancji, z uwagi na rozpoznanie skargi przez Naczelny Sąd Administracyjny zgodnie z art. 188 p.p.s.a., tym bardziej, że przedmiotowy wniosek został złożony z zachowaniem czternastodniowego terminu do jego wniesienia.
Z akt sprawy wynika, że A. J. – reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika – w skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego zawarł wniosek o zasądzenie na jego rzecz kosztów postępowania. Następnie w skardze kasacyjnej skarżący, reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika, również zawarł wniosek o zasądzenie zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego. W wyroku z dnia z dnia 30 stycznia 2020 r., II OSK 2463/19, Naczelny Sąd Administracyjny orzekł w pkt 1 o uchyleniu zaskarżonego wyroku, zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającą ją decyzji Burmistrza Krotoszyna z dnia [...] października 2018 r.; oraz w pkt 2 zasądził od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. na rzecz A. J. kwotę 590 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania. Zasądzona na rzecz skarżącego kwota stanowi w istocie należne koszty postępowania za postepowanie kasacyjne.
Natomiast Naczelny Sąd Administracyjny nie rozpoznał wniosku skarżącego o zasądzenie zwrotu kosztów postępowania zawartego w skardze do Sądu Wojewódzkiego. Należy podkreślić, że koszty te są należne na podstawie art. 200 p.p.s.a., zgodnie z którym w razie uwzględnienia skargi przez sąd pierwszej instancji przysługuje skarżącemu od organu, który wydał zaskarżony akt lub podjął zaskarżoną czynność albo dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania, zwrot kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw. Z kolei zgodnie z art. 205 § 2 p.p.s.a., do niezbędnych kosztów postępowania strony reprezentowanej przez adwokata lub radcę prawnego zalicza się ich wynagrodzenie, jednak nie wyższe niż stawki opłat określone w odrębnych przepisach i wydatki jednego adwokata lub radcy prawnego, koszty sądowe oraz koszty nakazanego przez sąd osobistego stawiennictwa strony.
W niniejszej sprawie radca prawny reprezentujący skarżacego prowadził sprawę przed sądem pierwszej instancji, dlatego też zastosowanie ma § 14 ust. 2 pkt 1 lit. c rozporządzenia z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz. U. z 2015 r. poz. 1804) stanowiącego, że stawa minimalna "w innej sprawie" wynosi 480 zł w postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Do poniesionych kosztów postępowania należy również wpis od skargi (500 zł) oraz opłata skarbowa za pełnomocnictwo (17 zł).
W konsekwencji należało uzupełnić wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 30 stycznia 2020 r. II OSK 2463/19 poprzez dodanie pkt 3 i zasądzenie od organu na rzecz skarżącego kwoty 997 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania przed sądem I instancji.
Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 157 § 1 w związku z art. 193 oraz na podstawie art. 200 w związku z art. 205 § 2 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji.