Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu postanowieniem z dnia 30 maja 2014 r., sygn. akt II SA/Wr 208/14 odrzucił skargę R. B. na postanowienie Dolnośląskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] stycznia 2014 r., nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności zażalenia.
Sąd I instancji wskazał, że skarżący został wezwany do uzupełnienia braku formalnego skargi poprzez nadesłanie 7 odpisów skargi poświadczonych za zgodność z oryginałem oraz do uiszczenia wpisu od skargi w wysokości 100 zł. Dla dokonania tych czynności wyznaczono siedmiodniowy termin, informując stronę, że jego niedochowanie będzie skutkowało odrzuceniem skargi. Ze względu na nieobecność adresata przesyłka zawierająca powyższe wezwania została pozostawiona w placówce pocztowej, a informacja o tym umieszczona w skrzynce do doręczania korespondencji w dniu 11 kwietnia 2014 r. oraz w dniu 22 kwietnia 2014 r. (k. 11).
Ponieważ w wyznaczonym terminie braki formalne skargi nie zostały przez skarżącego uzupełnione wniesiona skarga podlegała odrzuceniu.
Skargę kasacyjną od powyższego postanowienia wniósł R. B. reprezentowany przez radcę prawnego, zaskarżając je w całości. Wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania oraz o zasądzenie kosztów postępowania.
W skardze kasacyjnej zarzucono naruszenie przepisów postępowania poprzez uznanie skuteczności doręczenia zarządzenia wzywającego do uzupełnienia braków formalnych. Nie wskazano jednak przepisu, który zdaniem wnoszącego skargę kasacyjną został naruszony. Ponadto zarzucono rażące naruszenie art. 156 § 1 pkt 2 K.p.a. poprzez nieuwzględnienie w postępowaniu H. B. jako strony tego postępowania.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje
W pierwszej kolejności należy wskazać, że wniesiona w niniejszej sprawie skarga kasacyjna skonstruowana jest w sposób wadliwy.
Pierwszy z podniesionych zarzutów nie zawiera wskazania przepisu, który zdaniem wnoszącego tę skargę został przez Sąd I instancji naruszony. Powoduje to, że odniesienie się niego nie jest możliwe. Wielokrotnie w orzecznictwie sądowoadministracyjnym zwracano uwagę na konieczność określania podstawy prawnej według najmniejszych jednostek redakcyjnych danego przepisu. Wymagania takie kierowane są przede wszystkim do organów, ale także do stron w postępowaniu kasacyjnym. W przypadku zaskarżenia decyzji nie jest rolą sądu administracyjnego stawianie jakichkolwiek hipotez i snucie domysłów w zakresie konkretnego przepisu prawnego stanowiącego podstawę żądania czy rozstrzygnięcia.
Na marginesie wskazać jedynie można, że okoliczności podniesione w uzasadnieniu skargi kasacyjnej nie maja bezpośredniego wpływu na rozstrzygnięcie w sprawie niniejszej. Ze znajdujących się w aktach sprawy materiałów wynika bowiem, że przesyłka zawierająca wezwanie do uzupełnienia braków formalnych została prawidłowo uznana za doręczoną w wyniku jej dwukrotnego awizowania. Wobec braku wykonania wezwania, zasadnie Sąd I instancji odrzucił wniesioną przez R. B. skargę. Okoliczności związane z remontem ulicy przy której znajduje się blok skarżącego, czy zmianą listonosza nie podważają prawidłowości oceny w zakresie uchybienia terminu do uzupełnienia braków formalnych. Argumenty te rozważane są w postępowaniu zainicjowanym wnioskiem o przywrócenie terminu do dokonania określonej czynności procesowej. Sądowi z urzędu wiadomo jest, że postanowieniem z dnia 9 lipca 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu odmówił skarżącemu przywrócenia terminu do uzupełnienia braków formalnych wniesionej skargi.
Odnosząc się do drugiego z podniesionych w skardze kasacyjnej zarzutów należy stwierdzić, że także w tym przypadku jego rozważenie nie było możliwe albowiem pozbawiony jest on jakiegokolwiek uzasadnienia. W postępowaniu przed sądem administracyjnym zastosowanie znajdują przepisy ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Sąd I instancji nie mógł zatem naruszyć wskazanego przepisu Kodeksu postępowania administracyjnego albowiem przepisy tego Kodeksu nie mają zastosowania przez sądem, który orzekał o tym, czy skarżący wykonał w terminie wezwanie do uzupełnienia braku formalnego skargi poprzez nadesłanie 7 odpisów skargi poświadczonych za zgodność z oryginałem oraz do uiszczenia wpisu od skargi.
W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną, na podstawie art. 184 P.p.s.a. w zw. z art. 182 § 1 P.p.s.a.