Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 5 lipca 2017 r., sygn. akt II OSK 2809/16 Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną W. F. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 31 sierpnia 2016 r., sygn. akt II SAB/Gl 25/16 w sprawie ze skargi W. F. na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Żywcu w przedmiocie legalności rozbudowy obiektu budowlanego.
Przedmiotem oceny NSA był wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 31 sierpnia 2016 r., sygn. akt. II SAB/Gl 25/16, którym oddalona została skarga W. F. z dnia [...] maja 2016 r. na przewlekłe prowadzenie postępowania przez PINB w Żywcu w przedmiocie legalności rozbudowy obiektu budowlanego.
Sąd I instancji wskazał, że przedmiotem oceny w poprzednim postępowaniu sądowoadministracyjnym wywołanym skargą W. F. z dnia [...] stycznia 2016 r. na przewlekłość postępowania PINB w Żywcu w przedmiocie legalności rozbudowy obiektu budowlanego, zakończonego wyrokiem z dnia 5 maja 2016 r., sygn. II SAB/Gl 4/16, w którym stwierdzono m.in. przewlekłość postępowania PINB w Żywcu, był okres do dnia orzekania. W wyroku tym umorzono postępowanie w sprawie zobowiązania organu do wydania aktu bowiem decyzja rozstrzygająca istotę sprawy została wydana przez organ po wniesieniu skargi lecz przed wydaniem wyroku (decyzja z dnia [...] stycznia 2016 r.).
Sąd wskazał, że w sprawie o przewlekłość postępowania decyzja ta nie była przedmiotem merytorycznej kontroli. Sąd zauważył, że jedynie w ramach poprzedniego postępowania sądowego mogło podlegać ocenie, czy działanie organu i prowadzone postępowania, zakończone decyzją z dnia [...] stycznia 2016 r., należało kwalifikować jako rażące naruszenie prawa, skutkujące także wymierzeniem organowi grzywny i przyznaniem skarżącemu odpowiedniej sumy pieniężnej. Sąd wówczas nie znalazł podstaw do stosowania takich środków, bowiem uznał, że podejmowane przez organ czynności dowodowe były co do zasady poprawne, aczkolwiek wykonywane bez należytej dynamiki (str. 7 uzasadnienia wyroku).
Sąd I instancji stwierdził, że po wydaniu wyroku w sprawie II SAB/Gl 4/16, skarżący nie mógł podnosić skutecznie nowych argumentów dla wykazania rażącego naruszenia przez organ przepisów postępowania, co do etapu po wniesieniu skargi.
Sąd wskazał, że przedmiotem zainteresowania sądu po wydaniu wyroku z dnia 5 maja 2016 r. może być tylko zbadanie dalszego toku postępowania administracyjnego po tym wyroku.
Na podstawie opisanego przez organ toku postępowania i podejmowanych przez niego działań znajdujących potwierdzenie w aktach administracyjnych uznano, że po wydaniu wyroku z dnia 5 maja 2016 r. organ nie dopuścił się przewlekłości w postępowaniu. W ocenie Sądu brak było podstaw do przyjęcia, aby wystąpienie o uzyskanie danych osobowych jednej ze stron i oczekiwanie na odpowiedź, stanowiło przewlekanie sprawy i uchylanie się od powinności jej załatwienia zgodnie z zasadą szybkości postępowania. Sprawa wymagała zbierania dowodów i informacji o adresie strony (właściciela nieruchomości sąsiedniej). Pominięcie strony w postępowaniu i podejmowanych czynnościach niweczy efekt w postaci rozstrzygnięcia sprawy, stanowiąc przesłankę wznowieniową z art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a. Z mocy art. 35 § 5 k.p.a., do terminów załatwiania sprawy nie wlicza się zaś okresów opóźnień z przyczyn niezależnych od organu. Dotyczy to okresu oczekiwania na odpowiedź w sprawie adresu strony do właściwej miejscowo gminy, co było możliwe dopiero po rozpytaniu sąsiadów.
Nie był też zasadny zarzut skargi o bezcelowości wydania postanowienia z dnia [...] maja 2016 r., nakładającego na inwestora obowiązek przedłożenia ekspertyzy technicznej z powodu sprzeczności inwestycji w planem miejscowym, gdyż kwestia ta może być przedmiotem oceny dopiero na etapie merytorycznego rozpoznania sprawy. Bez ustalenia adresu jednej ze stron nie było możliwe przesłuchanie poprzedniej właścicielki nieruchomości. Wszelkie postanowienia w toku postępowania podlegają doręczeniu stronom, a dopiero po ustaleniu adresu, było możliwe wydanie jakiegokolwiek aktu w toku sprawy. Załatwienie sprawy nie było więc w żadnej mierze możliwe do dnia [...] maja 2016 r. Naruszenie powinności z art. 36 § 1 k.p.a., zdaniem Sądu I instancji, nie stanowi przesłanki do stwierdzenia przewlekłości postępowania.
Sąd przyjął, że przebieg postępowania administracyjnego i konieczność ustalenia adresu jednej ze stron, należy kwalifikować, jako opóźnienie w załatwieniu sprawy z przyczyn niezależnych od organu w rozumieniu art. 36 § 5 k.p.a. Stąd też okres ten nie podlegał wliczeniu do terminów załatwienia sprawy o charakterze skomplikowanym, a w konsekwencji brak było podstaw do stwierdzenia, że doszło do naruszenia art. 35 § 3 k.p.a. wskutek braku załatwienia sprawy po uchyleniu poprzedniej decyzji organu i zwrocie akt w dniu [...] marca 2016 r.
NSA rozpoznając skargę kasacyjną od powyższego wyroku w zakresie postawionych w niej zarzutów stwierdził, że żaden nie może być podstawą do uchylenia zaskarżonego wyroku. Niezasadny okazał się zarzut naruszenia art. 141 § 4 P.p.s.a. Sąd I instancji nie odniósł się wprost do kwestii poruszanych w skardze, jednak biorąc pod uwagę okoliczności faktyczne sprawy jest możliwe odtworzenie przesłanek, jakimi kierował się Sąd I instancji oddalając skargę. Zarzucana przez skarżącego kasacyjnie wadliwość uzasadnienia nie była tego rodzaju, że czyniła niemożliwą kontrolę zaskarżonego wyroku.
Dalej NSA wskazał, że mimo iż Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach uchylił się od oceny celowości wydania postanowienia Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Żywcu z dnia [...] maja 2016 r. i wystąpienia o ortofotomapę w kontekście przyczynienia się do przewlekłości postępowania, nie stanowi to uchybienia, które może wywołać oczekiwany rezultat w postaci uchylenia zaskarżonego wyroku.
Według NSA, lektura uzasadnienia kwestionowanego postanowienia z dnia [...] maja 2016 r. wskazuje, że zapadło ono w wyniku ustalenia konieczności zbadania, czy ściana oddzielająca budynek warsztatowy spełnia wymagania ochrony przeciwpożarowej wynikające z § 232 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie. Tym samym nie jest uprawnione twierdzenie, że wydane w toku postępowania postanowienie stanowi czynność, której przypisać można charakter czynności zbędnej lub pozornej i która przyczyniła się do przewlekłości postępowania. Jeśli zaś chodzi o zasadność wystąpienia do CODGiK w Warszawie o przekazanie ortofotomapy dla terenu objętego postępowaniem, to zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego, brak uzyskania oczekiwanych rezultatów podejmowanych przez organ działań nie może automatycznie wpływać na negatywną ocenę samego działania jako niezmierzającego do załatwienia sprawy.
Wbrew wywodom skargi kasacyjnej nie można także zarzucić organowi nadzoru budowlanego nieprawidłowości w sposobie ustalania kręgu stron postępowania, które doprowadziły do przewlekłości postępowania. Przypomnienia wymaga, że badaniu przez Sąd I instancji podlegało działanie organu, jakie miało miejsce po wyroku tego Sądu z dnia 5 maja 2016 r., zatem przedmiotem oceny nie mogą stać się powody, dla których PINB w Żywcu wcześniej nie ustalił wszystkich spadkobierców i ich aktualnych adresów. W okresie objętym kontrolą organ wystąpił do właściwego urzędu o dane adresowe U. J., a taki tryb należy uznać za prawidłowy, gdyż stanowi on gwarancję uzyskania aktualnych danych adresowych strony.
Nie można zatem czynić organowi zarzutu, że nie skorzystał z danych teleadresowych męża U. J., wynikających z oświadczenia sporządzonego, jak twierdzi skarżący kasacyjnie, w roku 2012. Prawidłowość ustalenia kręgu stron i dokonywania tym podmiotom skutecznych doręczeń jest bowiem niezwykle istotna z uwagi na treść art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a. Zasadnie zatem przyjął Sąd I instancji, że czasu oczekiwania na udzielenie odpowiedzi, jako okoliczności niezawinionej przez organ, na zasadzie art. 35 § 5 k.p.a., nie wlicza się do terminów przewidzianych przez ustawodawcę w art. 35 § 1-3 k.p.a., a w konsekwencji samo tylko niewypełnienie obowiązku wynikającego z art. 36 § 2 k.p.a. nie przesądza o przewlekłości postępowania.
W piśmie z dnia [...] września 2017 r. W. F. złożył skargę o wznowienie postępowania sądowoadministracyjnego, które zostało zakończone prawomocnym wyrokiem NSA z dnia 5 lipca 2017 r., sygn. akt II OSK 2809/16, wskazując jako podstawę wznowienia art. 273 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm., dalej jako P.p.s.a.).
Skarżący podnosi, że postępowanie sądowoadministracyjne zakończone powyższym wyrokiem NSA powinno zostać wznowione bowiem zostało ono oparte na dokumencie podrobionym lub przerobionym tj. mapie z łączenia działek oraz mapie do celów projektowych wykonanych przez geodetę A. L. dnia [...] czerwca 2016 r. (operat techniczny nr [...] dotyczący wykonania mapy do celów projektowych oraz operat techniczny nr [...] dotyczący wznowienia, wyznaczenia granic działek ewidencyjnych nr [...],[...],[...] oraz ich łączenia w działkę [...]), nie przedstawiających stanu faktycznego na działce inwestora nr [...] oraz na działce jego sąsiada nr [...], poprzez pominięcie przez geodetę częściowo znajdującego się także na działce inwestora budynku przemysłowego sąsiada przylegającego do rozbudowanego samowolnie zakładu, co doprowadziło do wykonania w lipcu 2016 r. przez projektanta J. C. w oparciu o powyższe sfałszowane dokumenty projektu zagospodarowania działki nr [...].
Wskazano też na fałszywe zeznania inwestora W. S., jakie złożył on w PINB w Żywcu dnia [...] maja 2012 r., na podstawie których organ przyjął datę samowolnej rozbudowy zakładu, a której nieprawdziwość stwierdziła Prokuratura Rejonowa w Żywcu w postanowieniu z dnia [...] kwietnia 2016 r.
Jako kolejną podstawę wznowienia postępowania sądowoadministracyjnego wskazano późniejsze wykrycie takich okoliczności faktycznych lub środków dowodowych, które mogły mieć wpływ na wynik sprawy, a z których strona nie mogła skorzystać w poprzednim postępowaniu. Za takie fakty lub środki dowodowe skarżący uznał niezgodność ze stanem faktycznym mapy z łączenia działek oraz mapy do celów projektowych wykonanych przez geodetę A. L. dnia [...] czerwca 2016 r. (operat techniczny nr [...] dotyczący wykonania mapy do celów projektowych oraz operat techniczny nr [...] dotyczący wznowienia, wyznaczenia granic działek ewidencyjnych nr [...],[...],[...] oraz ich łączenia w działkę [...]), poprzez pominięcie na nich przez geodetę częściowo znajdującego się na działce inwestora W, S. budynku przemysłowego jego sąsiada, przylegającego do rozbudowanego samowolnie zakładu. Za taką podstawę wznowienia, w ocenie skarżącego, uznać też należy to, że wykonany w lipcu 2016 r. przez projektanta budowlanego J. C. projekt zagospodarowania działki nr [...] wraz z częścią opisową został wykonany w oparciu o powyższe niezgodne ze stanem faktycznym mapy.
Ponadto przesłanką do wznowienia postępowania sądowego na tej podstawie jest przyjęcie przez PINB w Żywcu daty zakończenia samowolnej rozbudowy zakładu W. S. w oparciu o fałszywe zeznania, jakie inwestor złożył przed PINB w Żywcu dnia [...] maja 2012 r., co potwierdziła Prokuratura Rejonowa w Żywcu w postanowieniu z dnia [...] kwietnia 2016 r.
Mając na uwadze powyższe wniesiono o wznowienie postępowania oraz uchylenie wyroku NSA z dnia 5 lipca 2017 r., sygn. akt II OSK 2809/16 w całości i rozpoznanie sprawy na nowo.
W uzasadnieniu skargi o wznowienie wskazano, że skarżący w skardze kasacyjnej informował NSA, że pismem z dnia [...] sierpnia 2016 r. złożył uwagi do organu prowadzącego sprawę odnośnie zebranych w sprawie dowodów. Do pisma do organu dołączono wówczas postanowienie Prokuratora z dnia [...] kwietnia 2016 r. wskazujące, że W. S. w dniu [...] maja 2012 r. zeznał nieprawdę i zataił prawdę podczas przesłuchania przez PINB w Żywcu.
Skarżący wskazuje, że fałszywe zeznania W. S. posłużyły organowi do ustalenia terminu realizacji robót związanych z przebudową dachu warsztatu i pierwotną dobudową wiaty tj. terminu zakończenia samowolnej rozbudowy zakładu. Nie może być zatem żadnych wątpliwości, że organ nadzoru budowlanego wydając decyzję nr [...] z dnia [...] sierpnia 2016 r. doprowadził do wydania decyzji niezgodnej z prawem lecz także do przewlekłości postępowania.
Skarżący podnosi też, że brak uzyskania przez organ ortofotomapy terenu objętego postępowaniem powinno skutkować zastosowaniem przez PINB w decyzji nr [...] z dnia [...] sierpnia 2016 r. przepisów ustawy Prawo budowlane z 1994 r., a nie przepisów z 1974 r.
W ocenie skarżącego ustalenia NSA oraz zeznania złożone przez pracownika PINB w Prokuraturze Rejonowej w Żywcu prowadzą do stwierdzenia, że działania organu doprowadziły do przewlekłości postępowania.
Dalej skarżący zwrócił uwagę, że stwierdzona została niezgodność ze stanem faktycznym mapy z łączenia działek oraz mapy do celów projektowych wykonanych przez geodetę A. L. dnia [...] czerwca 2016 r. (operat techniczny nr [...]dotyczący wykonania mapy do celów projektowych oraz operat techniczny nr [...] dotyczący wznowienia, wyznaczenia granic działek ewidencyjnych nr [...],[...],[...] oraz ich łączenia w działkę [...]), poprzez pominięcie na nich przez geodetę częściowo znajdującego się na działce inwestora W. S. budynku przemysłowego jego sąsiada, przylegającego do rozbudowanego samowolnie zakładu.
Skarżący podkreśla, że organ miał wiedzę o zaistniałej niezgodności mapy ze stanem rzeczywistym bowiem w decyzji z dnia [...] sierpnia 2016 r. powołano się na wizję lokalną z dnia [...] kwietnia 2016 r., która stwierdzała, że rozbudowany samowolnie zakład przylega do budynku przemysłowego sąsiada. Organ jednak nie zasygnalizował właściwym organom dostrzeżonej niezgodności, co w ocenie skarżącego doprowadziło do dalszego przewlekania sprawy trwającej już 7 lat.
W oparciu o fałszywe mapy w lipcu 2016 r. został wykonany projekt zagospodarowania działki inwestora nr [...]. Projekt ten nie przedstawia zestawienia powierzchni biologicznie czynnej i zabudowy zgodnej ze stanem faktycznym na działce inwestora nr [...], skoro nie został w tymże projekcie uwzględniony fragment budynku przemysłowego sąsiada.
Skarżący uważa, że brak działania PINB (przed wydaniem decyzji z dnia [...] sierpnia 2016 r. nr [...]) przyczynił się do przewlekłości postępowania, co powinien w swojej ocenie uwzględnić NSA.
Skarżący zaznaczył, że w dniu [...] czerwca 2017 r. złożył do PINB wniosek o wznowienie postępowania. WINB w Katowicach wznowił postanowieniem z dnia [...] lipca 2017 r. postępowanie administracyjne zakończone ostateczną decyzją [...] z [...] listopada 2016 r., które zostało zawieszone z uwagi na rozpatrywanie przez NSA wyroku w sprawie.
Z uwagi na fałszywość map PINB nie zbadał przed wydaniem decyzji, czy usytuowanie samowolnie rozbudowanego zakładu jest zgodne z wytycznymi § 12 ust. 3 pkt 2 rozporządzenia Ministra Infrastruktury w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie. Spełnienie wymagań, o których mowa w § 272 ust. 3 tego rozporządzenia, w zakresie którego organ wydał postanowienie z [...] maja 2016 r. nie załatwia sprawy gdyż nie jest warunkiem wystarczającym dla doprowadzenia samowoli budowlanej do stanu zgodnego z prawem. Uprawnione jest zatem, zdaniem skarżącego, stwierdzenie, że brak działania PINB w tej kwestii przyczynił się do przewlekłości postępowania.
Skarżący podniósł, że wszystkie te okoliczności istniały w toku postępowania przed NSA, jednak nie miał on wiedzy o ich istnieniu i ich nie uwzględnił. Mają one wpływ na rozstrzygnięcie sprawy bowiem uwzględnienie ich przez NSA doprowadziłoby do uznania, że organ dopuścił się przewlekłości postępowania. Skarżący uważa, że oparcie się przez organ na dokumentach przerobionych lub podrobionych bezpośrednio rzutuje na ocenę postępowania organu, jako przewlekłego a zatem na ustalenia dokonane przez NSA.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga o wznowienie podlega odrzuceniu.
Zgodnie z art. 280 § 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), merytoryczne rozpoznanie skargi o wznowienie postępowania sądowego przez Naczelny Sąd Administracyjny poprzedzone jest zbadaniem na posiedzeniu niejawnym dopuszczalności tej skargi, uwarunkowanej wniesieniem skargi w terminie oraz oparciem jej na ustawowej przesłance wznowienia. W braku jednego z tych wymagań, Naczelny Sąd Administracyjny skargę o wznowienie postępowania sądowego odrzuci.
Oparcie skargi o wznowienie postępowania sądowego na ustawowej przesłance wznowienia nie polega jedynie na powołaniu przepisu, z którym ustawa wiąże skutek w postaci wznowienia postępowania sądowego. Dopuszczalność wznowienia postępowania sądowego na podstawie ustawowej wiąże się z należytym uzasadnieniem przesłanki wznowieniowej, pozwalającej Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu stwierdzić, że w danej sprawie okoliczności, o których mowa w art. 271 - 274 P.p.s.a., rzeczywiście zaistniały.
Podstawą wznowienia postępowania sądowego może być, stosownie do art. 273 § 1 pkt 1 P.p.s.a. okoliczność, iż zapadłe w sprawie orzeczenie zostało oparte na dokumencie podrobionym lub przerobionym albo na skazującym wyroku karnym, następnie uchylonym. Należy wykazać, że orzeczenie w związku podrobionym lub sfałszowanym dokumentem miałoby inną treść niż ta, którą pierwotnie mu nadano. Czyli musi istnieć bezpośredni związek przyczynowo-skutkowy pomiędzy odmienną treścią dokumentu a wydanym przez sąd rozstrzygnięciem.
W niniejszej sprawie skarżący powołuje okoliczność wadliwego sporządzenia mapy zasadniczej do celów projektowych, na której nie uwzględniono istniejącego na sąsiedniej działce względem działki inwestora budynku przemysłowego, co miało wpływ na sporządzenie projektu zagospodarowania terenu będącego częścią składową projektu budowlanego budynku. Skarżący uważa, iż z uwagi na to, że przedmiotem postępowania była legalność rozbudowy obiektu budowlanego to podniesiona okoliczność miała wpływ na zapadłe przed NSA rozstrzygnięcie.
Także złożenie fałszywych zeznań przez W. S. inwestora co do daty zakończenia samowolnej rozbudowy zakładu, co stanowiło podstawę dla ustalenia daty tych robót przez PINB w Żywcu i zastosowania w sprawie przepisów Prawa budowlanego z 1974 roku zamiast z 1994 r. w ocenie skarżącego miało wpływ na treść wydanego przez NSA wyroku.
W tym miejscu należy jednak zaznaczyć, że Sąd I instancji a następnie NSA nie dokonywały kontroli decyzji o legalności rozbudowy obiektu budowlanego lecz rozpatrywały sprawę ze skargi na przewlekłość postępowania PINB w Żywcu w tym przedmiocie. Nie była zatem przedmiotem zainteresowania sądu legalność decyzji w przedmiocie legalności rozbudowy obiektu budowlanego ale zasadność i terminowość podejmowanych przez organ nadzoru czynności procesowych zmierzających do załatwienia sprawy mającej za przedmiot wydanie decyzji w sprawie legalności rozbudowy obiektu budowlanego. Nie zajmowano się kontrolowaniem legalności wydanej przez PINB w Żywcu decyzji z dnia [...] sierpnia 2016 r. nr [...] ale tym czy organ w prowadzonym postępowaniu nie dopuścił się przewlekłości. Postępowanie sądowoadministracyjne prowadzone ze skargi na przewlekłość z istoty swej nie dotyczy merytorycznych podstaw decyzji, która zapadnie lub zapadła w wyniku postępowania administracyjnego, któremu to postępowaniu strona zarzuca przewlekłość.
W związku z powyższym okoliczność wadliwego wykonania mapy zasadniczej a w związku z tym powstanie wadliwego projektu zagospodarowania terenu a w konsekwencji wadliwość samego projektu budowlanego czy też czy złożenie fałszywych zeznań co do daty zakończenia samowolnych robót budowlanych nie wywiera jakiegokolwiek wpływu na ocenę postępowania administracyjnego pod względem zasadności i terminowości dokonywanych przez organy działań zmierzających do wydania takiej decyzji. Oczywiście istnieje związek miedzy wydaniem wadliwej decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlanego a momentem zakończenia postępowania w tym przedmiocie ale jest to jedynie związek pośredni. Wadliwość decyzji spowoduje jej uchylenie a zatem sprawa będzie prowadzona na nowo co łączy się z ponowieniem czynności przez organ a na to potrzeba określonego czasu.
W tym stanie sprawy nie można uznać, że powołana przez skarżącego okoliczność stanowi przesłankę do wznowienia postępowania sądowego zakończonego prawomocnym i ostatecznym wyrokiem, który, jak wynika z akt sprawy, nie dotyczył legalności samej decyzji ale dotyczył jedynie oceny postępowania organu z uwagi na zarzucaną przewlekłość. Nie istnieje zatem bezpośredni związek między wskazywaną okolicznością a rozstrzygnięciem sądu.
Podobnie należy ocenić wskazywane przez skarżącego wystąpienie przesłanki wznowienia z art. 273 § 2 P.p.s.a., która stanowi, że można żądać wznowienia w razie późniejszego wykrycia takich okoliczności faktycznych lub środków dowodowych, które mogłyby mieć wpływ na wynik sprawy, a z których strona nie mogła skorzystać w poprzednim postępowaniu. Jak już wyżej wskazano ujawnienie wadliwości mapy zasadniczej służącej do sporządzenia projektu zagospodarowania terenu a w konsekwencji projektu budowlanego budynku a także uznanie za fałszywe zeznań inwestora co do daty zakończenia samowolnych robót budowlanych nie ma bezpośredniego związku z przedmiotem zakończonego wyrokiem NSA postępowania sądowego, które dotyczyło wyłącznie oceny przewlekłości postępowania organu nadzoru.
Wznowienie postępowania sądowoadministracyjnego na tle art. 273 § 2 p.p.s.a. uzasadniają tylko te przesłanki, które jako okoliczności faktyczne lub środki dowodowe, odnoszą się do postępowania sądowoadministracyjnego, mogąc mieć wpływ na jego wynik, a nie dotyczą postępowania administracyjnego, w którym ostatecznie rozstrzygnięto co do istoty sprawę administracyjną. Odmienne są bowiem przesłanki wznowienia postępowania sądowego i administracyjnego. Istnienie przyczyn restytucyjnych uzasadnia uchylenie lub zmianę prawomocnego orzeczenia tylko wtedy, gdy istnieje bezpośredni związek przyczynowo - skutkowy pomiędzy stwierdzonymi przyczynami, a treścią orzeczenia. (wyrok NSA z dnia 22 lutego 2017 r., sygn. I FSK 1121/16).
W zakresie zachowania terminu do wniesienia skargi o wznowienie stwierdzić należy, że został on dochowany. Jak stanowi art. 277 skargę o wznowienie postępowania wnosi się w terminie trzymiesięcznym. Termin ten liczy się od dnia, w którym strona dowiedziała się o podstawie wznowienia, a gdy podstawą jest pozbawienie możności działania lub brak należytej reprezentacji - od dnia, w którym o orzeczeniu dowiedziała się strona, jej organ lub jej przedstawiciel ustawowy.
Jednocześnie należy zauważyć, że wniesienie skargi o wznowienie możliwe jest tylko co do orzeczenia prawomocnego (art. 270 P.p.s.a.).Termin trzymiesięczny do złożenia skargi o wznowienie postępowania nie może zacząć swojego biegu wcześniej jak od dnia uprawomocnienia się orzeczenia, gdyż dopiero po tym zdarzeniu złożenie takiej skargi jest dopuszczalne. Wniesienie skargi o wznowienie postępowania przed uzyskaniem przez orzeczenie przymiotu prawomocności skutkuje bowiem jej odrzuceniem. Za datę uprawomocnienia się orzeczenia należy uznać pierwszy dzień, w którym od orzeczenia nie przysługuje żaden środek odwoławczy.
Zestawienie tych przepisów prowadzi do wniosku, że termin 3 miesięczny biegnie od momentu dowiedzenia się strony o okolicznościach uprawniających do wniesienia skargi o wznowienie ale nie wcześniej jak orzeczenie, które ma być przedmiotem wznowienia stanie się prawomocne.
Skoro skarżący dowiedział się o okoliczności uzasadniającej w jego ocenie skargę o wznowienie w dniu 16 czerwca 2017 r. a wyrok NSA, którego skarga o wznowienie dotyczy stał się prawomocny w dniu jego wydania tj. 5 lipca 2017 r., to wniesienie skargi o wznowienie w dniu 18 września 2017 r. (data stempla pocztowego) nastąpiło w terminie do tego przewidzianym, gdyż termin ten upływał w dniu 5 października 2017 r.
Wskazując na powyższe, Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji, na podstawie art. 280 § 1 P.p.s.a. O zwrocie wpisu od skargi o wznowienie postępowania Naczelny Sąd Administracyjny orzekł na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a.