Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 17 marca 2014 r., sygn. akt II SA/Gl 1582/13, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach oddalił skargę [...] Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w C. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Częstochowie w przedmiocie odmowy uchylenia, w wyniku wznowienia postępowania, decyzji w sprawie odpadów.
Wyrok został wydany w następujących, istotnych dla rozpoznania skargi kasacyjnej, okolicznościach faktycznych i prawnych:
Decyzją Prezydenta Miasta Zawiercia z dnia [...] stycznia 2010 r., wydaną na podstawie art. 34 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. o odpadach (Dz. U. z 2010 r., nr 185, poz. 1243 ze zm.), nakazano skarżącej usunięcie odpadów w postaci kompozytu mineralnego na bazie fluorku wapnia z terenu pogórniczego po byłej Cementowni "[...] – stanowiącego obszar działek o numerach ewidencyjnych: [...] - na których prowadzona była przez [...] Sp. z o.o. działalność w zakresie zbierania i odzysku odpadów.
Decyzja ta następnie została utrzymana w mocy decyzją Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Częstochowie z dnia [...] marca 2010 r., a Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach prawomocnym wyrokiem z dnia 15 grudnia 2010 r., sygn. akt II SA/Gl 593/10, oddalił skargę Spółki na ostateczne rozstrzygnięcie Kolegium.
W dniu 14 sierpnia 2012 r. skarżąca wniosła do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Częstochowie o wznowienie postępowania zakończonego powołaną na wstępie decyzją Prezydenta Miasta Zawiercie z dnia [...] stycznia 2010 r., powołując się na art. 145 § 1 pkt 1 i 5 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 roku - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2016 r., poz.
23) - dalej w skrócie jako "k.p.a." Zdaniem Spółki dowodem istniejącym w dniu [...] stycznia 2010 r. a nie znanym Prezydentowi Miasta Zawiercia jest pismo Śląskiego Wojewódzkiego Inspektora Ochrony Środowiska w Katowicach do Wojewódzkiego Inspektoratu Ochrony Środowiska w Krakowie z dnia [...] kwietnia 2008 r., znak [...], z którego wynikało, że w grudniu 2007 r. w Spółce [...] przeprowadzono kontrolę, w wyniku której ustalono, że przyjmuje ona do odzysku odpady (kod 060904) w postaci szlamów zawierających fluorek wapniowy, pochodzący z likwidacji osadników byłych Zakładów [...]. Pismo to zawierało również informację, że przed Samorządowym Kolegium Odwoławczym w Katowicach toczy się postępowanie w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Starosty Wodzisławskiego z dnia [...] maja 2007 r., zezwalającej Spółce [...] na odzysk tego odpadu. Ponadto Spółka zakwestionowała wiarygodność dokumentu protokołu kontroli przeprowadzonej przez Wojewódzki Inspektorat Ochrony Środowiska w Katowicach w okresie od dnia 5 lutego 2008 r. do dnia 3 kwietnia 2008 r.
Postanowieniem z dnia [...] października 2012 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Częstochowie wznowiło postępowanie w sprawie zakończonej powyższą decyzją tego organu z dnia [...] marca 2010 r., a następnie, decyzją z dnia 17 czerwca 2013 r., działając na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 i 5 i art. 151 § 1 pkt 1 k.p.a. odmówiło jej uchylenia.
W ocenie Kolegium, mimo że wskazany we wniosku dowód istniał w dacie wydania decyzji z dnia [...] marca 2010 r. i nie był temu organowi znany to dowód ten nie jest istotny z punktu widzenia rozstrzygnięcia zawartego w tej decyzji. Zarówno ten dowód, jak i okoliczności z niego wynikające nie mają bowiem wpływu na przesłanki, od których ustawa uzależnia wydanie decyzji nakazującej posiadaczowi odpadów ich usunięcie z miejsc nieprzeznaczonych do ich składowania lub magazynowania.
Kolegium wskazując na treść art. 34 ust. 1 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. o odpadach, jak również na definicję posiadacza odpadów, zawartą w art. 3 ust. 3 pkt 13 tej ustawy, wyjaśniło, że w decyzji z dnia [...] marca 2010 r. uznało, że na podanym w tej decyzji terenie znajdują się odpady, których posiadaczem jest Spółka. Bez znaczenia pozostają zaś okoliczności, które doprowadziły Spółkę do nabycia statusu posiadacza tych odpadów. Kolegium podkreśliło, że nabycie tego statusu jest oderwane od kwestii zawinienia po stronie Spółki. Powyższa odpowiedzialność administracyjno-prawna jest bowiem niezależna od tego, czy adresat nałożonego obowiązku usunięcia odpadów – w momencie nabycia statusu ich posiadacza – zdawał sobie sprawę, że ma do czynienia z odpadami. Bez wpływu na jego odpowiedzialność w tym zakresie pozostaje także kwestia oceny legalności działań, które doprowadziły do nabycia statusu posiadacza odpadów.
W dalszej kolejności Kolegium wskazało na brak przesłanek z art. 145 § 1 pkt 1 k.p.a. i wyjaśniło, że spełnienie tej przesłanki wznowieniowej uzależnione jest od łącznego wystąpienia następujących warunków: w postępowaniu dowodowym przeprowadzonym w danej sprawie wystąpił fałszywy dowód, jego sfałszowanie musi być stwierdzone prawomocnym orzeczeniem sądu lub innego organu, fałszywy dowód był podstawą do ustalenia okoliczności istotnych dla sprawy.
Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Częstochowie decyzją z dnia [...] sierpnia 2013 r. wydaną po ponownym rozpatrzeniu sprawy, utrzymało w mocy decyzję własną z dnia 17 czerwca 2013 r.
Dokonując ponownej oceny przesłanek wznowieniowych wskazanych przez Spółkę, Kolegium wyjaśniło, że pismo Śląskiego Wojewódzkiego Inspektora Ochrony Środowiska w Katowicach z dnia [...] kwietnia 2008 r. znak [...] nie może być potraktowane jako nowy dowód w sprawie. Dokument ten został bowiem przesłany organowi pierwszej instancji przy piśmie Kierownika Delegatury w Częstochowie Wojewódzkiego Inspektora Ochrony Środowiska w Katowicach z dnia [...] października 2008 r. nr [...]. I znajduje się w aktach postępowania prowadzonego w trybie zwykłym. Kolegium uznało zatem, że w sprawie nie zachodzi przesłanka z art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a.
Jednocześnie Kolegium odnosząc się do zarzutu nieprawidłowego oznaczenia Spółki jako posiadacza odpadów, wskazało, że w toku postępowania prowadzonego w trybie zwykłym Spółka nie wykazała, że posiadaczem odpadów jest inny podmiot. Domniemania tego nie obala również ww. pismo Śląskiego Wojewódzkiego Inspektora Ochrony Środowiska w Katowicach z dnia [...] kwietnia 2008 r. Organy obu instancji miały bowiem wiedzę, że Spółka [...] dysponowała zezwoleniem Starosty Wodzisławskiego na odzysk odpadów innych niż niebezpiecznie. Nie pozwala to jednak na stwierdzenie, że ten ostatni podmiot jest posiadaczem odpadów zgromadzonych na terenie byłej Cementowni [...].
Skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Częstochowie z dnia [...] sierpnia 2013 r. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach [...] Sp. z o.o. z siedzibą w C. W skardze poniesione zostały zarzuty naruszenia: art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a, art. 3 ust. 3 pkt 13, art. 25 ust. 1-3 i art. 34 ustawy o odpadach oraz art. 279 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. – Prawo ochrony środowiska. Zdaniem skarżącej przyznanie pismu Śląskiego Wojewódzkiego Inspektora Ochrony Środowiska w Katowicach z dnia [...] kwietnia 2008 r. przymiotu nowości nie powinno budzić wątpliwości, jeżeli jednak Prezydent Miasta Zawiercia od dnia [...] października 2008 r. był w posiadaniu tego pisma i pominął je przy wydawaniu decyzji z dnia [...] stycznia 2010 r. oraz nie przekazał go Samorządowemu Kolegium Odwoławczemu w Częstochowie, to działał niezgodnie z prawem. Strona skarżąca za bezpodstawne uznała także twierdzenie Kolegium, zgodnie z którym nie wykazała ona w postępowaniu zwykłym, że posiadaczem odpadów jest Spółka [...] lub inny podmiot.
Oddalając skargę Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach uznał, że nie zasługiwała ona na uwzględnienie.
Jak wyjaśnił Sąd pierwszej instancji wykładnia przepisów określających warunki wznowienia musi być ścisła. Skoro tak, to okoliczności, o których stanowi przepis art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a. muszą dotyczyć przedmiotu sprawy i mieć znaczenie prawne, a w konsekwencji wpływ na zmianę treści decyzji w kwestiach zasadniczych. Omawiany przepis wymaga bowiem, aby okoliczności i dowody, o których w nim mowa były istotne, a za istotne okoliczności czy dowody uznać można jedynie takie, które spełniają ww. cechy i tym samym mogą mieć wpływ na odmienne rozstrzygnięcie sprawy. Skuteczne powołanie się na przesłankę określoną w art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a. będzie miało więc miejsce wówczas, gdy nowe okoliczności lub dowody mają istotne znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy w tym sensie, że wraz z innymi okolicznościami lub dowodami powinny stać się podstawą wydania odmiennej decyzji niż ta, która zapadła poprzednio.
Nadto Sąd pierwszej instancji podkreślił, że nowe okoliczności i dowody muszą ujawnić się po wydaniu decyzji ostatecznej. Nowe okoliczności i dowody w rozumieniu ww. przepisu to takie, które istniały w dacie orzekania w postępowaniu zwykłym, ale organ orzekający nimi nie dysponował (obojętnie z jakich przyczyn).
Sąd pierwszej instancji wskazał, że pismo Wojewódzkiego Inspektoratu Ochrony Środowiska w Katowicach z dnia [...] kwietnia 2008 r., na które powoływała się skarżąca we wniosku o wznowienie postępowania administracyjnego, znajduje się w tomie II akt i zostało przesłane przez Kierownika Delegatury w Częstochowie Wojewódzkiego Inspektoratu Ochrony Środowiska w Katowicach pismem z dnia [...] października 2008 r. organowi pierwszej instancji, zatem zasadnie – zdaniem Sądu pierwszej instancji - Kolegium w zaskarżonej decyzji przyjęło, że nie jest to nowy dowód nieznany organowi w chwili wydania decyzji.
Sąd pierwszej instancji wyjaśnił, że "nowy dowód" przywołany przez skarżącą w kontekście przepisu art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a. nie wypełnia dyspozycji tego przepisu, albowiem był znany organowi w chwili wydania decyzji, tym samym w niniejszej sprawie nie zaistniały łącznie wszystkie ww. przesłanki, które byłyby dla organu podstawą do wznowienia postępowania. Sąd wskazał, że bez znaczenia dla prawidłowości zaskarżonego rozstrzygnięcia jest fakt, że Kolegium dokonało odmiennej oceny wskazanego przez skarżącą "nowego dowodu", bowiem Kolegium ponownie rozpoznając sprawę nie było związane poczynionymi przez siebie ustaleniami i dokonaną oceną dowodów. Istota administracyjnego toku instancji polega na dwukrotnym rozstrzygnięciu tej samej sprawy, co wynika z art. 138 k.p.a.
Ponadto Sąd pierwszej instancji stwierdził, że w sytuacji gdy powołany przez skarżącą dowód był znany organowi w chwili wydania decyzji, bez znaczenia pozostaje waga treści tego dowodu. Zgodnie z art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a. wszystkie przesłanki tj. istotność dowodu, istnienie w chwili wydania decyzji oraz fakt, że dokument nie był znany organowi, muszą wystąpić łącznie, brak którejkolwiek z wymienionych przesłanek skutkuje przyjęciem, że nie zachodzi podstawa do wznowienia postępowania określona w powołanym wyżej przepisie, a co za tym idzie bezprzedmiotowe staje się badanie pozostałych przesłanek, w tym również istotności dowodu.
W odniesieniu do przesłanki wznowienia postępowania zawartej w art. 145 § 1 pkt 1 k.p.a. Sąd pierwszej instancji wyjaśnił, że sfałszowanie dowodu musi być potwierdzone orzeczeniem sądu lub innego organu. Takiego orzeczenia skarżąca na żadnym etapie postępowania nie przedstawiła. Zdaniem Sądu w sprawie nie zachodziła również żadna z przesłanek określonych w art. 145 § 2 k.p.a. Do zastosowania tego przepisu konieczne jest łączne wystąpienie obu przesłanek tj. oczywistość fałszu oraz niebezpieczeństwo dla życia lub zdrowia ludzkiego albo poważnej szkody dla interesu społecznego. Brak jest podstaw do przyjęcia, że wskazywane przez skarżącą nieprawidłowości w trakcie kontroli prowadzonej w okresie od 3 lutego 2008 r. do 3 kwietnia 2008 r. przez Śląskiego Wojewódzkiego Inspektora Ochrony Środowiska świadczą o fałszywości sporządzonego na tę okoliczność protokołu kontroli. Protokół ten jako jeden z wielu dowodów w prowadzonym postępowaniu administracyjnym był kontrolowany przez organy i wojewódzki sąd administracyjny w postępowaniu nakazującym usunięcie odpadów, a następnie przez organy w niniejszym postępowaniu.
W ocenie żadnego z organów dowód ten nie został uznany za fałszywy, a przynajmniej nie w stopniu oczywistym czyli możliwym do zweryfikowania w ramach środków dostępnych w postępowaniu administracyjnym. Już z tego powodu należy uznać, że art. 145 § 2 k.p.a. nie został naruszony. Jak słusznie wskazało Kolegium nawet gdyby uznać wszystkie zarzuty dotyczące przedmiotowej kontroli za uzasadnione, to biorąc pod uwagę, że dotyczą nieścisłości dokonanych ustaleń faktycznych, zbytniej ich ogólnikowości, a także uchybień formalnych, nie można przyjąć, że przesądzają o fałszywości tych czynności, jak również fałszywości sporządzonego protokołu.
W skardze kasacyjnej od powyższego wyroku [...] Spółka z o.o. w C. wniosła o jego uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi pierwszej instancji.
Skarżąca zarzuciła naruszenie przepisów prawa materialnego przez błędną ich wykładnię, tj. art. 2 i art. 184 Konstytucji RP oraz art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2014 r., poz. 1647 ze zm.), art. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718) w związku z art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a., przez uznanie, że pismo Śląskiego Wojewódzkiego Inspektora Ochrony Środowiska w Katowicach z dnia [...] kwietnia 2008 r. nie jest nowym dowodem w sprawie istniejącym w dniu wydania decyzji, nieznanym organowi, który wydał decyzję.
W uzasadnieniu skargi kasacyjnej szczegółowo przedstawiono stanowisko skarżącej Spółki prezentowane w toku postępowania, powtarzając argumentację zawartą zarówno we wniosku o wznowienie postępowania, jak i w skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach. Nadto skarżąca kasacyjnie podniosła, że pojawienie się w toku postępowania wznowieniowego, przy ponownym rozpatrywaniu sprawy przez Kolegium ww. dokumentu, wcześniej nie dostrzeganego, winno skutkować uchyleniem decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Częstochowie z dnia [...] sierpnia 2013 r.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Stosownie do art. 183 § 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej, biorąc z urzędu pod rozwagę okoliczności uzasadniające nieważność postępowania, a które to okoliczności w tym przypadku nie zachodziły. Z tego względu postępowanie kasacyjne w niniejszej sprawie ograniczało się wyłącznie do badania zasadności podstaw kasacyjnych, przytoczonych w skardze kasacyjnej, które należało uznać za nieusprawiedliwione.
Zaskarżoną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach decyzją z dnia [...] sierpnia 2013 r., Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Częstochowie utrzymało w mocy decyzję własną o odmowie uchylenia decyzji tego Kolegium z dnia [...] marca 2010 r., utrzymującej w mocy decyzję Prezydenta Miasta Zawiercia z dnia [...] stycznia 2010 r. nakazującą skarżącej Spółce usunięcie odpadów z terenu opisanego w decyzji, z uwagi na to, że nie zaistniała przesłanka wznowieniowa, o której mowa w art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a. Stanowisko to podzielił Sąd pierwszej instancji i podziela je również Naczelny Sąd Administracyjny.
Celem postępowania wznowieniowego jest pierwszej kolejności ustalenie istnienia podstaw wznowienia postępowania. W razie pozytywnego wyniku tych czynności - przeprowadzenie postępowania wyjaśniającego w celu rozstrzygnięcia istoty sprawy, będącej przedmiotem weryfikowanej decyzji ostatecznej (B. Adamiak [w:] B. Adamiak, J. Borkowski, Postępowanie administracyjne i sądowoadministracyjne, Warszawa 2004, s. 288). Granice tego postępowania wyznacza treść art. 145 § 1 i art. 145a k.p.a., stąd organ administracji musi zbadać, czy i w jakim zakresie postępowanie, w którym zapadła decyzja ostateczna, było dotknięte wadą wymienioną w tych przepisach. Zadaniem organu administracyjnego jest więc ustalenie, czy przesłanka stanowiąca podstawę do wznowienia rzeczywiście wystąpiła. Dopiero po ustaleniu podstaw wznowienia, organ administracyjny powinien dokonać rozpoznania i rozstrzygnięcia sprawy administracyjnej zakończonej decyzją ostateczną, w której postępowanie zostało wznowione.
Następuje więc otwarcie postępowania, w wyniku którego ma być podjęta decyzja w sprawie dalszego obowiązywania dotychczasowej decyzji ostatecznej. Stwierdzenie braku podstaw wznowienia skutkować musi wydaniem decyzji w trybie art. 151 § 1 pkt 1 k.p.a.
Mając na uwadze tak zakreślony zakres sprawy, zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego, organ trafnie przyjął, a za nim Sąd pierwszej instancji, że nie wystąpiła w niniejszej sprawie przesłanka z art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a., która skutkowałaby uchyleniem decyzji Prezydenta Miasta Zawiercia z dnia [...] stycznia 2010 r.
Wykładnia art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a. zaprezentowana przez Sąd pierwszej instancji jest prawidłowa. Zgodnie z tym przepisem w sprawie zakończonej decyzją ostateczną wznawia się postępowanie, jeżeli wyjdą na jaw istotne dla sprawy nowe okoliczności faktyczne lub nowe dowody istniejące w dniu wydania decyzji, nie znane organowi, który wydał decyzję.
Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego, przymiot nowości - w rozumieniu art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a. - można przypisać takiemu dowodowi, który wprawdzie istniał w dacie orzekania w postępowaniu, którego wznowienia strona się domaga, ale organ orzekający dowodem tym nie dysponował (obojętnie z jakich przyczyn). Jeżeli jednak dowód taki był, a organ orzekający dowodu tego nie zbadał, to nie można takiego dowodu w postępowaniu wznowieniowym uważać za "nowy", choćby nawet organ w postępowaniu poprzednim z dowodem tym się nie zapoznał albo niewłaściwie go ocenił (vide: wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 9 kwietnia 2001 r. sygn. akt. V SA 1831/00). Przez "nowy dowód" należy zatem rozumieć dowód, który nie tylko istniał w dacie orzekania przez organ administracyjny ale również, o którego istnieniu podczas rozpoznawania sprawy organ nie miał świadomości.
Przenosząc powyższe rozważania na grunt rozpoznawanej sprawy stwierdzić należy, że dokonana przez Sąd pierwszej instancji ocena kontrolowanej decyzji była prawidłowa. Skarżąca domagała się bowiem wznowienia postępowania, w toku którego Prezydent Miasta Zawiercia decyzją nakazał skarżącej usunięcie odpadów z określonej w decyzji nieruchomości. Podstawę wznowienia postępowania, która miała - w intencji skarżącej Spółki - doprowadzić do uchylenia ww. decyzji miał stanowić dowód w postaci pisma Śląskiego Wojewódzkiego Inspektora Ochrony Środowiska w Katowicach do Wojewódzkiego Inspektoratu Ochrony Środowiska w Krakowie z dnia [...] kwietnia 2008 r., znak [...], z którego wynikało, że w grudniu 2007 r. w Spółce [...] przeprowadzono kontrolę, w wyniku której ustalono, że przyjmuje ona do odzysku odpady (kod 060904) w postaci szlamów zawierających fluorek wapniowy, pochodzący z likwidacji osadników byłych Zakładów [...], a nadto zawierało informację, że przed Samorządowym Kolegium Odwoławczym w Katowicach toczy się postępowanie w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Starosty Wodzisławskiego z dnia [...] maja 2007 r., zezwalającej Spółce [...] na odzysk tego odpadu.
W ocenie skarżącej kasacyjnie dokument ten nie był znany organom prowadzącym postępowanie w trybie zwykłym. Z analizy akt administracyjnych, które prowadzone były w sposób prawidłowy, uporządkowany i chronologiczny, wynika jednak, że już w dniu [...] października 2008 r. Prezydentowi Miasta Zawiercia pismo to zostało doręczone przez Kierownika Delegatury w Częstochowie Wojewódzkiego Inspektoratu Ochrony Środowiska w Katowicach i pismo to znajduje się w aktach administracyjnych. Brak było zatem podstaw do uznania, że wskazany we wniosku o wznowienie postępowania administracyjnego dowód, stanowił przesłankę wymienioną w art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a. Wyjaśnić należy skarżącej kasacyjnie, że brak odniesienia się przez Prezydenta Miasta Zawiercia w swej decyzji, jak i przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Częstochowie w decyzji z dnia [...] czerwca 2010 r., do treści tego dokumentu nie oznacza, że należy ten dokument traktować jako nowy dowód w rozumieniu art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a. Niepełna ocena zgromadzonego materiału może być bowiem podstawą zarzutu podnoszonego w postępowaniu zwykłym, a nie w trybie nadzwyczajnym postępowania.
Z tych względów skoro dokument wskazywany przez skarżącą znajduje się w aktach sprawy, a został pominięty w postępowaniu zwykłym, to nie zachodzi przesłanka określona w powołanym przepisie, nawet gdyby dokument ten miał znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy kończącej to postępowanie. Z akt sprawy nie wynika przy tym, aby ww. dokument pojawił się w nich poza prawidłowym tokiem postępowania, tj. w okresie późniejszym, niż wynika to z daty włączenia go do akt. Sugestie skarżącej kasacyjnie w tym zakresie nie znajdują jakiegokolwiek potwierdzenia w uporządkowanych chronologicznie aktach sprawy administracyjnej.
W tym stanie rzeczy, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.