Uzasadnienie
Postanowieniem z 8 lipca 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu odrzucił skargę P. J. na decyzję Wojewody [...] z [...] marca 2015 r. uchylającą decyzję Starosty Powiatu [...] z [...] grudnia 2014 r. o zatwierdzeniu projektu budowlanego i udzieleniu E. R. pozwolenia na budowę i przekazującą sprawę do ponownego rozpoznania organowi I instancji.
W uzasadnieniu postanowienia Sąd I instancji wskazał, że skarga została wniesiona w dniu 23 kwietnia 2015 r., czyli z uchybieniem trzydziestodniowego terminu wskazanego w art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) – dalej: P.p.s.a. Zaskarżona decyzja została doręczona pełnomocnikowi strony skarżącej – adw. H. M. w dniu 23 marca 2015 r., dlatego termin do wniesienia skargi upłynął w dniu 22 kwietnia 2015 r. Z tych przyczyn skarga została odrzucona na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a.
Skargę kasacyjną od powyższego postanowienia wniósł P. J., zaskarżając je w całości i domagając się jego uchylenia. Zarzucił naruszenie prawa procesowego, tj. art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a. W uzasadnieniu skargi kasacyjnej skarżący wskazał, że skarga została nadana w urzędzie pocztowym w dniu 22 kwietnia 2015 r., a zatem w terminie. Do skargi kasacyjnej załączył kserokopię strony książki nadawczej, z której wynika, że przesyłka zawierająca skargę została nadana w dniu 22 kwietnia 2015 r., a nie w dniu 23 kwietnia 2015 r. (k. 60).
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga kasacyjna zasługuje na uwzględnienie.
W pierwszej kolejności należy zauważyć, że w niniejszej sprawie jest bezsporne, że zaskarżona decyzja została doręczona pełnomocnikowi skarżącego w dniu 23 marca 2015 r., zaś termin do złożenia skargi upływał, zgodnie z treścią art. 53 § 1 P.p.s.a., w dniu 22 kwietnia 2015 r. Przedmiotem spornym jest natomiast moment wniesienia skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego. Na stemplu pocztowym na kopercie, w której wniesiono skargę widnieje data 23 kwietnia 2015 r. (k. 7), natomiast skarżący przedstawił dowód w postaci kopii strony z książki nadawczej, z którego wynika, że skarga została nadana w urzędzie pocztowym w dniu 22 kwietnia 2015 r., czyli w ostatnim dniu trzydziestodniowego terminu. Na kopercie widnieje taki sam numer przesyłki jak w książce nadawczej. Skarżący wywiódł zatem skutecznie, że skarga została wniesiona z zachowaniem ustawowego terminu.
Tym samym przyjąć należało, że ustalenie Sądu pierwszej instancji, iż skarga została wniesiona z uchybieniem trzydziestodniowego terminu, wobec przedstawionego przez skarżącego dowodu nadania skargi w terminie, było nieprawidłowe, a w konsekwencji odrzucenie skargi nastąpiło z naruszeniem art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a.
Z tej przyczyny Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 185 § 1 P.p.s.a. postanowił jak w sentencji.