Uzasadnienie
ygn. akt II OSK 2522/19
| Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 14 grudnia 2018 r. sygn. akt VII SA/Wa 833/18, po rozpoznaniu sprawy w trybie |
|uproszczonym ze skargi E. S. na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 1 lutego 2018 r. znak... w przedmiocie odmowy | |przywrócenia terminu do wniesienia odwołania, oddalił skargę. |
| Wyrok zapadł w następującym stanie faktycznym. |
|Wojewoda S. decyzją z 16 października 2017 r stwierdził nieważność decyzji Prezydenta Miasta R. z 9 stycznia 2017 r., zatwierdzającej projekt | |budowlany i udzielającej E. S. pozwolenia na budowę małego budynku mieszkalnego wielorodzinnego do 6 mieszkań II etap inwestycji na działkach | |nr... i..., przy ul. Jarzynowej w R. |
| E. S. od tej decyzji złożyła odwołanie wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu. |
| Rozpoznając wniosek Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego wskazał, że decyzja Wojewody S. została doręczona E. S. 26 października 2017 r. | |Termin do wniesienia odwołania upłynął 9 listopada 2017 r. E. S. odwołanie nadała w placówce pocztowej 10 listopada 2017 r., a zatem z | |uchybieniem terminu. W dniu 16 listopada 2017 r. ponownie nadała w placówce pocztowej odwołanie wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu. | | Zaskarżonym postanowieniem Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego odmówił przywrócenia terminu do wniesienia odwołania. | | Rozpoznając sprawę Sąd przytoczył art. 58 § 1 i 2 k.p.a. wyznaczający przesłanki przywrócenia terminu. Wykładnia tych przepisów, prowadzi do | |wniosku, że organ rozpatrujący wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania, powinien termin przywrócić, gdy strona uprawdopodobni | |brak swojej winy w uchybieniu terminu do wniesienia środka zaskarżenia. Sąd wskazał, że dla ustalenia braku winy należy brać pod uwagę | |obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony należycie dbającej o swoje interesy. |
| Oceniając zgodność z prawem zaskarżonego postanowienia Sąd stwierdził, że skarżąca nie uprawdopodobniła braku winy, albowiem charakter | |schorzenia o którym mowa w zaświadczeniu lekarskim z dnia 30 października 2017r. było tego rodzaju, że uniemożliwiało dokonanie czynności od | |początku biegu terminu do jego końca, choćby za pośrednictwem innych osób. Z zaświadczenia lekarskiego wynika, że skarżąca zachorowała 30 | |października |
|Sygn. akt II OSK 2522/19 |
|2017 r., natomiast termin do wniesienia odwołania rozpoczął bieg od 26 października 2017 r. Sąd ocenił zaświadczenie lekarskie z punktu | |widzenia wyłącznie możliwości aktywności skarżącej. W zaświadczeniu nie ma stwierdzenia, że chory musi leżeć. Przedłożona dokumentacja nie daje| |podstaw do oceny, że wykluczone było dokonanie czynności procesowej z zachowaniem terminu. |
| Z tych względów, Sąd nie stwierdził, że zaskarżone postanowienie zostało wydane z naruszeniem prawa i orzekł na podstawie art. 151 ustawy - | |Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi o oddaleniu skargi. |
| E. S. wniosła od wyroku skargę kasacyjną, zaskarżając wyrok w całości. W skardze kasacyjnej zarzuciła naruszenie przepisów postępowania | |mające istotny wpływ na wynik sprawy, a to: |
|1) art. 145 § 1 pkt 1 lit. c ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi przez oddalenie skargi mimo, że organ administracji | |naruszył przepisy; |
|2) art. 58 § 1 i 2 k.p.a. i art. 59 k.p.a. przez niewłaściwą interpretację i niewłaściwe zastosowanie; |
|3) art. 134 k.p.a. przez jego zastosowanie; |
|4) art. 141 § 4 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi przez niewłaściwe, nie odpowiadające rygorom określonym w tym | |przepisie uzasadnienie wyroku. |
| Na tych podstawach wnosiła o: |
|1) uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania, |
|2) zasądzenie kosztów postępowania, w tym wpisu sądowego w wysokości 100 zł oraz kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. | | Oświadczyła, że zrzeka się rozprawy. |
| Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: |
| Zgodnie z art. 183 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019 r. poz. 2325 ze | |zm.), Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej, bierze jednak z urzędu pod rozwagę nieważność postępowania.| |W sprawie nie występują, enumeratywnie wyliczone w art. 183 § 2 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, przesłanki | |nieważności |
|Sygn. akt II OSK 2522/19 |
|postępowania sądowoadministracyjnego. Z tego względu, przy rozpoznaniu sprawy Naczelny Sąd Administracyjny związany był granicami skargi | |kasacyjnej. |
| Skarga kasacyjna nie została oparta na usprawiedliwionych podstawach. Zarzut naruszenia art. 145 § 1 pkt 1 lit. c ustawy – Prawo o | |postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie jest zasadny. Zgodnie z art. 145 § 1 pkt 1 lit. c ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami | |administracyjnymi, sąd stosuje środek prawny uchylenia wobec zaskarżonego postanowienia, jeżeli stwierdzi naruszenie przepisów postępowania, | |jeżeli naruszenie to mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Przesłanki przywrócenia terminu do czynności procesowej, która została dokonana | |z uchybieniem terminu wyznacza art. 58 § 1 k.p.a. Przesłanką podstawową jest uprawdopodobnienie, przez wnoszącego o przywrócenie terminu, że | |uchybienie nastąpiło bez jego winy. W zaskarżonym wyroku Sąd w pełni prawidłowo wywiódł, że przesłanka ta wystąpi, gdy strona wykaże, że przy | |dołożeniu należytej staranności, nie było możliwe jego zachowanie z powodu przeszkody nie do przezwyciężenia.
W oparciu o akta sprawy Sąd | |prawidłowo ocenił, że postanowienie o odmowie przywrócenia terminu nie zostało wydane z naruszeniem przepisów postępowania. Stan faktyczny | |sprawy nie dał podstaw do stwierdzenia, że wystąpiły takie fakty, które uniemożliwiły skarżącej zachowanie terminu. W skardze kasacyjnej nie | |zarzucono naruszenia art. 133 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi przez pominięcie akt sprawy. W argumentacji skargi | |kasacyjnej wskazano wprost, że skarżąca mogła dokonać czynności wykorzystując pomoc domowników, skoro to właśnie oni zwrócili uwagę, na | |potrzebę podjęcia czynności. Zarzut zatem naruszenia art. 58 § 1 i 2 k.p.a. nie jest zasadny. Nie jest zrozumiały zarzut naruszenia art. 59 | |k.p.a., nie wywiedziono naruszenia właściwości do rozpoznania wniosku o przywrócenia terminu do wniesienia odwołania. | | Nie jest zasadny zarzut naruszenia art. 134 k.p.a. Do Sądu zostało zaskarżone postanowienie o odmowie przywrócenia terminu, a nie | |postanowienie, wydane na podstawie art. 134 k.p.a., a zatem postanowienie stwierdzające naruszenie terminu do wniesienia odwołania. | | Nie jest zasadny zarzut naruszenia art. 141 § 4 ustawy– Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Uzasadnienie wyroku zostało | |sporządzone zgodnie z przepisami prawa. Z innej oceny stanu faktycznego nie można skutecznie wyprowadzić zarzutu naruszenia art. 141 § 4 ustawy| |– Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. |
|Sygn. akt II OSK 2522/19 |
| W tym stanie rzeczy, skoro skarga kasacyjna nie została oparta na usprawiedliwionych podstawach, na mocy art. 184 ustawy – Prawo o | |postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji. |